|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 23-24 września w Atenach, Grecja, odbędą się siódme, europejskie warsztaty nt. usług, aplikacji i infrastruktur klucza publicznego.
W ostatnich czasach technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK) zmieniły sposób, w jaki organizacje sektora prywatnego i publicznego wchodzą w interakcje ... Mało kto wie, że w najbliższy weekend przypada Dzień Liczby Pi, zwanej również Ludolfiną. Święto jednej z najbardziej niezwykłych według miłośników matematyki cyfr obchodzone jest co roku, 14 marca czyli (3.14).
Liczba Pi zo... Wykłady otwarte, konkursy i zabawy oraz bieg o Puchar Dziekana będą towarzyszyły obchodom Dnia Liczby Pi, organizowanym 13 i 14 marca przez Samorząd Studentów Wydziału Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej.
Politechnika św... Liczba Pi swoje święto obchodzi 3.14, czyli 14 marca. Z tej okazji Uniwersytet Śląski organizuje - w dniach 11-13 marca - festiwal nauk ścisłych i przyrodniczych na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii. Uczelnia przygotowała wiele ciekawych warsztató... Choć dzisiaj jest zgoła inaczej, to jeszcze dziesięć lat temu foki szare (Halichoerus grypus balticus) i dorsze mogły pływać w położonych blisko siebie rewirach Morza Bałtyckiego. Potężny spadek ich liczebności zmusił je do oddalenia się od siebie - pozostające fo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
FaktoryzacjaTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Kwantowy algorytm Shora – algorytm kwantowy umożliwiający rozkład na czynniki pierwsze liczby naturalnej N w czasie O((log N)3) i pamięci O(log N), przy wykorzystaniu komputera kwantowego. Algorytm ten stanowi teoretyczne zagrożenie dla powszechnie używanego w internecie kryptosystemu RSA. Klucz publiczny w RSA jest iloczynem dwóch dużych liczb pierwszych. Możliwość efektywnego odtworzenia tych liczb na podstawie klucza publicznego pozwalałaby poznać klucz prywatny i tym samym złamać cały szyfr. Teoria złożoności obliczeniowej to dział teorii obliczeń. Głównym jej celem jest określanie ilości zasobów potrzebnych do rozwiązania problemów obliczeniowych. Rozważanymi zasobami są takie wielkości jak czas, pamięć lub liczba procesorów. Za twórców tej teorii uważani są Juris Hartmanis i Richard Stearns. Jako przykłady problemów t.z.o. można podać: problem spełnialności, problem najkrótszej ścieżki, problem faktoryzacji oraz wiele innych o których wiadomo że są obliczalne. Kwestią obliczalności zajmuje się teoria obliczalności, będąca drugą ważną gałęzią teorii obliczeń. Rozkład na czynniki lub faktoryzacja – proces, w którym dla danego obiektu znajdują się obiekty, takie że ich iloczyn jest jemu równy, przez co są one w pewnym sensie od niego prostsze. Faktoryzacja liczby całkowitej x, czyli to co zwykle mamy na myśli mówiąc o faktoryzacji, to znalezienie takich liczb całkowitych y1, y2, ..., yn, że ich iloczyn jest równy danej liczbie: RSA - jeden z pierwszych i obecnie jeden z najpopularniejszych asymetrycznych algorytmów kryptograficznych, zaprojektowany w 1977 przez Rona Rivesta, Adi Shamira oraz Leonarda Adlemana. Pierwszy, który można stosować zarówno do szyfrowania jak i do podpisów cyfrowych. Bezpieczeństwo szyfrowania opiera się na trudności faktoryzacji dużych liczb złożonych. Jego nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwisk jego twórców.
Zasadnicze (podstawowe) twierdzenie algebry – twierdzenie algebry i analizy zespolonej mówiące, że każdy wielomian zespolony stopnia dodatniego ma pierwiastek (w ciele liczb zespolonych). Konsekwencją zasadniczego twierdzenia algebry i twierdzenia Bézout jest następujące twierdzenie (często zwane również Zasadniczym twierdzeniem algebry): Faktoryzacja wielomianu to znalezienie takich wielomianów, że ich iloczyn jest równy danemu. W tym wypadku rozwiązanie nietrywialne nie może zawierać wielomianu o tym samym stopniu, co wielomian faktoryzowany. Zgodnie z zasadniczym twierdzeniem algebry dowolny wielomian o stopniu n nad ciałem liczb zespolonych można rozłożyć na iloczyn n wielomianów 1. stopnia. Liczby zespolone – liczby będące elementami rozszerzenia ciała liczb rzeczywistych o jednostkę urojoną i, tj. pierwiastek wielomianu x + 1 (innymi słowy, jednostka urojona spełnia równanie i = − 1). Każda liczba zespolona z może być zapisana w postaci z = a + bi, gdzie a,b są pewnymi liczbami rzeczywistymi, nazywanymi odpowiednio częścią rzeczywistą oraz częścią urojoną liczby z.
Algorytm Fermata to jedna z metod faktoryzacji, czyli rozkładu liczby na czynniki pierwsze. Metoda ta szybko znajduje rozkład n jeśli jego dzielniki są bliskie pierwiastkowi kwadratowemu z n. Z powodu istnienia tej metody, tworząc klucze kryptograficzne oparte na iloczynach liczb pierwszych (RSA), unika się iloczynów niewiele różniących się liczb. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Kryptografia klucza publicznego (nazywana również kryptografią asymetryczną) to rodzaj kryptografii, w którym używa się zestawów dwu lub więcej powiązanych ze sobą kluczy, umożliwiających wykonywanie różnych czynności kryptograficznych. Jeden z kluczy może być udostępniony publicznie bez utraty bezpieczeństwa danych zabezpieczanych tym kryptosystemem.
Mnożenie – działanie dwuargumentowe będące jednym z czterech podstawowych działań arytmetycznych. Mnożone elementy to czynniki (określane również jako mnożna i mnożnik), a jego wynik to iloczyn. Może być ono traktowane jako zapis wielokrotnego dodawania elementu do siebie.
Ogólne sito ciała liczbowego (GNFS, ang. general number field sieve) jest najszybszym obecnie znanym algorytmem faktoryzacji dużych (ponad 100-cyfrowych) liczb. Używając tego algorytmu, zespół z Uniwersytetu w Bonn (wspólnie z kilkoma innymi instytutami) 3 grudnia 2003 rozłożył na czynniki pierwsze liczbę RSA-576 (mającą 576 bitów, czyli 174 cyfry dziesiętne), a 2 listopada 2005 rozłożył liczbę RSA-640 (mającą 193 cyfry dziesiętne). Pierwsze obliczenie wymagało około 3 miesięcy pracy, a drugie około 5 miesięcy.
Ciało – struktura formalizująca własności algebraiczne liczb wymiernych, czy liczb rzeczywistych. W trakcie badań nad tymi obiektami rozwinął się aparat matematyczny (tzw. teoria Galois) umożliwiający rozwiązanie takich problemów jak rozwiązalność równań wielomianowych (jednej zmiennej) przez tzw. pierwiastniki (działania obowiązujące w ciałach i wyciąganie pierwiastków), czy wykonalność pewnych konstrukcji klasycznych (konstrukcji geometrycznych, w których dozwolone jest korzystanie z wyidealizowanych cyrkla i linijki). Działem matematyki zajmującym się opisem tych struktur jest teoria ciał.
Rho Pollarda to algorytm rozkładu liczb na czynniki pierwsze, opracowany przez Johna Pollarda w 1975 roku. Jest szczególnie efektywny przy rozkładaniu liczb mających niewielkie dzielniki. Dla liczb będących iloczynem dwóch liczb pierwszych tej samej długości, jego złożoność jest rzędu O(n1/4 polylog(n)). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |