Familiada - Polski Serwis Naukowy

Kraje, w których emitowano lub nadal są emitowane teleturnieje wzorowane na "Family Feud" (stan na 2006 rok).

Familiada – polski teleturniej, emitowany w TVP2 od 17 września 1994 roku w weekendy i święta o godz. 14.00, prowadzony przez Karola Strasburgera. Producentem teleturnieju jest Ryszard Krajewski. Program jest oparty na amerykańskim formacie Family Feud.

Format telewizyjny - pojęcie oznaczające licencję na produkcję kolejnych wersji programu telewizyjnego (przy czym pojęcie "program" należy rozumieć tu szeroko - może ono obejmować np. także seriale), który jest już lub był produkowany na innym rynku (zwykle: w innym państwie). Kupując format, stacja telewizyjna lub działający na jej rzecz zewnętrzny producent nabywa możliwość legalnego powielenia istniejącego już programu.
Julian Tuwim (ur. . Tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej oraz łaciny. Brat polskiej literatki i tłumaczki Ireny Tuwim, kuzyn aktora kabaretowego i piosenkarza Kazimierza "Lopka" Krukowskiego. Podpisywał się ponad czterdziestoma pseudonimami m.in. Oldlen, Tuvim, Schyzio Frenik, Wim, Roch Pekiński.

Zasady programu

W programie uczestniczą przedstawiciele dwóch drużyn, z których każda liczy 5 osób. Zespoły stanowią członkowie rodziny, od 2007 roku mogą to być również grupy znajomych lub osób o wspólnych zainteresowaniach. Każda z drużyn ma wyznaczonego kapitana – głowę drużyny (w przypadku rodzin – głowę rodziny). Gra polega na odgadywaniu odpowiedzi ankietowanych ludzi. Teleturniej dzieli się na etap pierwszy (dzielący się na dowolną ilość rund) i finał. Drużyna, która dostanie się do finału, bierze udział w następnym programie. Każdy zespół może uczestniczyć maksymalnie w 3 odcinkach z kolei. Każda drużyna ma swój kolor - niebieski, bądź czerwony.

TVP 2 (Program Drugi Telewizji Polskiej, potocznie Dwójka, do 23 marca 1992 oficjalny skrót TP2) – polska publiczna stacja telewizyjna, utworzona 2 października 1970. Początkowo część programu była retransmisją TVP1.

Etap pierwszy

Głowy rodzin podchodzą do pulpitu, prowadzący czyta pytanie, następnie po jego wysłuchaniu gracze, którzy sądzą, że znają odpowiedź, naciskają, jak najszybciej, przycisk. Jako pierwszy odpowiada gracz, który zgłosił się wcześniej. Do gry w danej rundzie wchodzi rodzina, której przedstawiciel poda wyżej punktowaną odpowiedź. Jeżeli żaden z zawodników nie odpowie na zadane pytanie, prowadzący pyta naprzemiennie uczestników drużyn. Jako pierwszą pyta drużynę, do której należy uczestnik, który zgłosił się pierwszy.

Prowadzący kolejno pyta członków rodziny, często także rozmawiając z nimi na temat ich życia osobistego. Za dobrą odpowiedź na pytanie otrzymują tyle punktów, ile osób ankietowanych odpowiedziało wcześniej na to pytanie w ten sam sposób. Członkowie rodziny odpowiadają indywidualnie i nie mogą sobie nawzajem podpowiadać. Każda drużyna posiada trzy szanse - rodzina ma prawo dwukrotnie podać złą (niepunktowaną) odpowiedź, a po trzeciej złej odpowiedzi pytanie przechodzi na drużynę przeciwną, według zasad podanych poniżej.

Jeśli rodzina wypowie wszystkie punktowane odpowiedzi, wygrywa daną rundę i otrzymuje całość punktów z tablicy wyników.

Gdy rodzina poda dwa razy złą odpowiedź, drużyna przeciwna ma prawo się wspólnie naradzić.

Jeśli rodzina po raz trzeci poda złą odpowiedź, do gry wchodzą przeciwnicy. Jeśli w jednej odpowiedzi (wybieranej przez głowę rodziny po naradzie) uda im się podać punktowaną odpowiedź, to oni wygrywają daną rundę, przejmując wszystkie punkty zdobyte w niej przez przeciwników oraz dostają punkty za swoją odpowiedź. Jeśli odpowiedź jest błędna, to rundę wygrywają ich przeciwnicy.

Po wygraniu rundy o kolejność w następnej starają się kolejni członkowie rodzin. Trzy pierwsze rundy punktowane są normalnie, w następnych liczbę punktów mnoży się najpierw przez 2, następnie przez 3 - wysokość czynników symbolizują rzepy.

Do rundy finałowej dostaje się ta rodzina, która jako pierwsza zdobędzie 300 punktów.

Finał

W finale uczestniczą 2 osoby z wygranej grupy, wyznaczone przez głowę drużyny.

Pierwsza osoba odpowiada na pytania podczas gdy druga słucha muzyki, aby nie słyszeć pytań ani odpowiedzi. Zawodnik ma 15 sekund, aby odpowiedzieć na 5 pytań, czytanych szybko przez prowadzącego. Przy kłopotach z pytaniem zadanym przez prowadzącego zarówno pierwszy jak i drugi finalista mówi "dalej".

Po udzieleniu odpowiedzi, wszyscy oprócz drugiego finalisty dowiadują się, jak punktowane były te odpowiedzi.

Następnie wchodzi do gry drugi finalista, który nie widzi odpowiedzi, podanych przez poprzednika. Słyszy te same pytania i na odpowiedzi ma 20 sekund. Zwiększona ilość czasu wynika z tego, że jeśli poda taką samą odpowiedź jak poprzednik, wtedy usłyszy sygnał i musi wskazać inną.

Jeśli drużyna łącznie zdobędzie przynajmniej 200 punktów, wygrywa finał.

Nagrody

Przegrana drużyna otrzymuje kwotę pieniężną równą liczbie zdobytych punktów pomnożonej przez 3 (do 1997 roku mnożnikiem było 2,5), symboliczne nagrody od sponsora, np. kuferki ze słodyczami oraz zdjęcie pamiątkowe.

Nagroda za wygranie części pierwszej, gdy drużyna nie wygrywa finału to kwota pieniężna równa sumie punktów zdobytych w części pierwszej i w finale pomnożonej przez 3.

Nagroda za wygranie finału wynosi 15 000 zł (do 1997 roku – 10 000 zł) oraz kwota równa liczbie punktów zdobytych w części pierwszej pomnożonej przez 3.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)