|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Mechanizmy tworzenia się komet a nawet pochodzenie ziemskich oceanów - to zagadki, których rozwiązanie może przynieść obserwacja wody, wyparowującej z jąder komet. Zajmuje się tym m.in. grupa polskich astronomów, wykorzystujących kosmiczny teleskop Herschela. Kosmiczne Obserwator... Kiedy meteoryty lądują na Ziemi często nie można stwierdzić, z jakiego dokładnie miejsca w Układzie Słonecznym pochodzą. Na niemal 1.100 udokumentowanych upadków meteorytów w ciągu ostatnich 200 lat, naukowcy byli w stanie wskazać pochodzenie zaledwie kilkuna... Naukowcy z Chin, Szwecji i Wlk. Brytanii odkryli dowód na istnienie jednokomórkowych przodków zwierząt, pochodzący z okresu w historii Ziemi, który poprzedzał pojawienie się zwierząt wielokomórkowych. Dowód odkryty w skałach na południu Chin liczy sob... 14 marca przyleci do Polski pułkownik George Zamka - amerykański astronauta polskiego pochodzenia. Podczas pobytu spotka się m.in. z młodymi pasjonatami astronautyki - informuje Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności.To już trzecia oficjalna wizyta astronauty w... Niewłaściwa higiena jamy ustnej i choroby przyzębia mogą sprzyjać zawałom serca - sugerują niepublikowane jeszcze wyniki badań przeprowadzone przez specjalistów Świętokrzyskiego Centrum Kardiologii w Kielcach. Prof. Bożena Wożakowska-Kapłon po...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 FaustaCzy wiesz że...? Fausta (Flawia Maxima Fausta) (ur. po 290, zm. 326 w Rzymie), córka cesarza Maksymiliana oraz jego drugiej żony - Eutropii. Siostra cesarza Maksencjusza i cesarzowej Teodory. Żona cesarza rzymskiego - Konstantyna I Wielkiego, matka Konstantyny. Faust (łac. faustus – błogi, szczęśliwy) – imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus), i oznaczające "szczęśliwie rosnący". Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus – "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum – "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim. Faustus już w epoce klasycznej zaczął wychodzić z roli imienia i występować w funkcji przydomka (cognomen). W Polsce po raz pierwszy zapisano to imię w 1488 roku. Jego patronem jest św. Faust (III wiek). Fausta - żeński odpowiednik imienia Faust. Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus — "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum — "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim. Języki indoeuropejskie - jedna z największych i najwcześniej odkrytych spokrewnionych ze sobą języków współczesnych, używanych od kilku tysięcy lat w Europie, Indiach (stąd przymiotnik indoeuropejski) i południowo-zachodniej Azji. W czasach nowożytnych języki indoeuropejskie rozprzestrzeniły się na wszystkie kontynenty, głównie za sprawą angielskiego, hiszpańskiego i portugalskiego. Obecnie jako językami ojczystymi posługuje się nimi ok. 3 miliardy osób na całym świecie (co stanowi ok. 45% ziemskiej populacji).
Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii – zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego. Fausta imieniny obchodzi 20 września. Znani ludzie noszący imię Fausta: Przypisy
Czy wiesz że...? beta Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
