z 10 własnych konstrukcji zbudowanych przez Schulza, w literaturze znajdują się dane:

Niewiele danych pozostało o tej konstrukcji z 1920 roku. Szybowiec był dwupłatowcem z wysuniętym dziobem. Stokowiec ten startowany był nogami, którymi pilot wymachiwał w różne strony aby utrzymać go w żądanym położeniu. Pilot wisiał w czasie lotu ramionami jakby na poręczach. przy możliwie jak najmniejszym ciężarze własnym samolot miał posiadać maksymalną nośność. Pierwsze próbne loty przedsięwziął Schulz w okolicy swojego miejsca urodzenia, którego teren wznosił się do 180 m.

Po bardzo silnym uszkodzeniu "FS 1" Schulz postanowił skonstruować nowy szybowiec w rodzaju dwupłatowca, który znowu był stokowcem. Z tym szybowcem zgłosił się Schulz do II Zawodów Röhn. W roku 1921 "FS 2" nie został jednak przez Komisję Techniczną dopuszczony do zawodów z powodu niedostatecznej pewności lotu. Schulz przy końcu zawodów wykonał jednak na swym szybowcu kilka lotów i otrzymał za swój brawurowy lot nagrodę pocieszenia w wysokości 1000 Marek.

Szybowiec "Vampyr" był najsłynniejszym szybowcem pierwszego okresu rozwojowego. Powstał w 1921 roku.

Tym szybowcem ustanowił Schulz w dniu 11 maja 1924 r. w Rossiten rekord świata w locie długodystansowym trwającym 8 godz. i 42 min. Ponieważ dysponował on małą ilością czasu i skromnymi zasobami finansowymi musiał ograniczyć się do najprostszych rozwiązań. Oszczędnie wydatkowane środki zostały wyrównane genialnymi pomysłami. Szybowiec ten był typem doświadczalnym do prób nowego sposobu sterowania. Składał się on ze steru wysokościowego i klap po jednej przy zewnętrznych końcach skrzydeł, niezależnie uruchamianych podczas opadnięcia steru bocznego. Drąg sterowniczy składał się z kijów do mioteł, dlatego konstrukcja ta nazywana została "skrzynia z kijów do mioteł" - "Besentielkiste"

Tym szybowcem Schulz startował od 18 do 28 maja 1923 na Mierzei Kurońskiej w I Wybrzeżowch Zawodach Szybowniczych w Rossitten. Szybowiec ten został skonstruowany w Królewcu i zbudowany jako kadłub, miał on kształt gondoli z wydłużoną rufą.

Szybowiec, który po poważnym uszkodzeniu przy nagłym upadku został ponownie naprawiony. Opiera się on w sposobie budowy na konstrukcji "Vampira", który zdobył sławę w II Zawodach w Rhön. Na końcach skrzydeł był on zaopatrzony w klapy nawiewne. Schulz startował na tej konstrukcji w III Zawodach Wybrzeżowych, które trwały od 29.04 do 17.05.1925 r. Otrzymał wówczas nagrodę specjalną za 30-minutowy lot nocny z 16/17 maja.

Szybowiec, który później wyposażono w silnik Siemensa o mocy 16 KM, zbudowany został dla Schulza w Fabryce Wagonów "Steinfurt" w Królewcu dla jego pierwszych światowych rekordów. Tą konstrukcją, która miała 13 m rozpiętości zamierzał wystąpić na zawodach szybowców lekkich w Rhön. Do startu jednak nie doszło z powodu złych warunków atmosferycznych. "FS 10" w późniejszym czasie został przez Schulza przebudowany na helikopter.