Ferdynand III Toskański - Polski Serwis Naukowy

Ferdynand III Józef Jan-Baptysta Habsburg-Lotaryński (6 maja 1769 – 18 czerwca 1824) – Wielki książę Toskanii w latach 1790-1801 i 1814-1824, książę elektor i wielki książę Salzburga (1803-1806) oraz wielki książę Würzburga (1806-1814).

Ferdynand urodził się we Florencji, jako drugi syn Piotra Leopolda, ówczesnego księcia Toskanii, i jego żony – infantki Marii Ludwiki Hiszpańskiej. W 1790 ojciec Ferdynanda został cesarzem, a Ferdynand odziedziczył po nim tytuł wielkiego księcia Toskanii. Rządził Toskanią do 1801, kiedy w trakcie wojen napoleońskich, na podstawie traktatu z Aranjuez, został zmuszony do oddania Toskanii na rzecz królestwa Etrurii, tworzonego jako rekompensata dla książąt Parmy z dynastii Burbonów.

Maria Ludwika Burbon (ur. 24 listopada 1745 w Portici, zm. 15 maja 1792 w Wiedniu) – infantka hiszpańska, księżna toskańska, cesarzowa rzymsko-niemiecka, królowa Czech i Węgier, córka króla Hiszpanii Karola III Burbona i Marii Amalii Wettyn, córki króla polskiego Augusta III.

Franciszek II (I) Habsburg (niem. Franz II. (I.) Joseph Karl, ur. 12 lutego 1768 we Florencji, zm. 2 marca 1835 w Wiedniu) – w latach 1792-1806 ostatni cesarz rzymsko-niemiecki, król Czech i Węgier w latach 1792-1835, pierwszy cesarz Austrii (jako Franciszek I) 1804-1835. Syn cesarza Leopolda II i Marii Ludwiki Burbon, księżniczki hiszpańskiej. Ojciec cesarza Austrii Ferdynanda I oraz Marii Ludwiki, drugiej żony Napoleona Bonaparte.

Ferdynand jako rekompensatę otrzymał zsekularyzowane ziemie arcybiskupstwa Salzburga i tytuł wielkiego księcia Salzburga. Został również księciem elektorem Cesarstwa, choć tytuł ten utracił kiedy w 1806 Cesarstwo zostało rozwiązane przez Napoleona. W 1805 Ferdynand musiał oddać Salzburg, który na podstawie pokoju w Preszburgu, dostał się w ręce jego starszego brata – cesarza Franciszka II. Ferdynand otrzymał wówczas w ramach rekompensaty tytuł wielkiego księcia Würzburga, nowego księstwa stworzonego specjalnie dla niego z dawnego biskupstwa Würzburga.

Infant (tytuł męski), infantka, także infanta (tytuł kobiecy) (hiszp. i port. infante, z łac. infans "dziecko"), w Hiszpanii i Portugalii tytuł przysługujący dzieciom królewskim. Król mógł nadawać ten tytuł także dalszym członkom rodziny.

Elektorzy Rzeszy, elektorzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego, (łac. electores - wyborcy; niem. Kurfürsten - od staroniemieckiego słowa kuri - wybór) - książęta Rzeszy uprawnieni do udziału w elekcji króla rzymskiego (niemieckiego) i cesarza rzymsko-niemieckiego.

W 1814, po upadku Napoleona, Ferdynandowi zwrócono wielkie księstwo Toskanii. Jednak w 1815 z Toskanii zostało wydzielone księstwo Lukki – ponownie jako rekompensata dla Burbonów z Parmy. Lukka wróciła do Toskanii dopiero w 1847.

Ferdynand zmarł w 1824, we Florencji. Jego następcą został jego syn Leopold II, który ożenił się ze swoją siostrą cioteczną – Marią Antoniettą Burbon, księżniczką Obojga Sycylii.

Małżeństwo i potomstwo

15 sierpnia 1790, w Neapolu Ferdynand poślubił swoją siostrę cioteczną (podwójną, ze strony matki i ojca) – księżniczkę Obojga Sycylii – Luizę Marię Amelię Teresę Burbon (27 lipca 1773 – 19 września 1802), córkę króla Ferdynanda I Burbona i Marii Karoliny Habsburg. Para miała 6 dzieci:

Karolina Burbon-Parmeńska, wł. Carolina Maria Teresa Giuseppa di Borbone (ur. 22 listopada 1770 w Parmie, zm. 1 marca 1804 w Dreźnie) - księżniczka Parmy, księżna Saksonii.

Ferdynand Burbon, książę Parmy (30 stycznia 1751 - 9 października 1802) - książę Parmy w latach 1765-1802. Był drugim dzieckiem (jedynym synem) Filipa I Burbona, księcia Parmy i Ludwiki Elżbiety Burbon, księżniczki francuskiej.

Karolinę Ferdynandę Teresę (1793-1802),

Franciszka Leopolda (1794-1800),

Leopolda II (1797-1870), wielkiego księcia Toskanii w latach 1824-1859,

Marię Ludwikę Józefę Krystynę Różę (1799-1857),

Marię Teresę (1801-1855), żonę króla Karola Alberta Sardyńskiego,

dziecko (1802).

Dziewiętnaście lat po śmierci pierwszej żony, 6 maja 1821 we Florencji Ferdynand poślubił Marię Wettyn (27 kwietnia 1796 – 3 stycznia 1865), córkę Maksymiliana, księcia Saksonii i jego żony Karoliny Burbon-Parmeńskiej (córki Ferdynanda I, księcia Parmy). Ferdynand i Maria nie mieli dzieci.

Ferdynand I Burbon-Sycylijski, włoski Fernando Antonio Pascual Juan Nepomuceno Serafín Genaro Benedicto (ur. 12 stycznia 1751, zm. 4 stycznia 1825) – król Neapolu od 1759 (jako Ferdynand IV), król Sycylii od 1759 (jako Ferdynand III), potem król Obojga Sycylii (jako Ferdynand I). Syn króla Hiszpanii Karola III Burbona, i jego żony Marii Amalii Wettyn.

Karol Albert Sabaudzki, (ur. 2 października 1798, w Paryżu, zm. 28 lipca 1849) w Oporto w Potugalii - król Sardynii z dynastii sabaudzkiej w latach 1831-1849. Syn Karola Emanuela, księcia Carignano (1770-1800), i Albertyny Marii Krystyny Wettyn (1779-1851), będącej córką Karola Saskiego, księcia Saksonii i Polski, oraz Franciszki Krasińskiej.