|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Trzecie Doroczne Sympozjum na temat Wyszukiwania Kombinatorycznego (SOCS 2010) odbędzie się w dniach od 8 do 10 lipca 2010 w Atlancie.
Doroczna konwencja jest kierowana do badaczy i studentów heurystycznych technik optymalizacji wyszukiwania i pokrewnych specjalizacji z zakresu informatyki, ... Drugie Międzynarodowe Sympozjum na temat Przetwarzania Danych, Prywatności i Handlu Internetowego (ISDPE 2010) odbędzie się w dniach 13 i 14 września 2010 roku w miejscowości Buffalo położonej w amerykańskim stanie Nowy Jork.
W ramach sympozjum ISDPE 2010 zostanie poruszona tematyka przetwarzania danych, prywatności oraz ... Wilhelm Conrad Roentgen, odkrywca promieni X, urodził się w 1845 r. w Lennep w Niemczech. W 1869 r. uzyskał doktorat na uniwersytecie w Zurychu. Przez następne dziewiętnaście lat pracował na paru uniwersytetach, zyskując so... W dniach 27 - 28 stycznia 2011 r. w Bolonii, Włochy, odbędzie się konferencja pt. "Muzułmanie w Europie - perspektywy postrzegania płci i religii".
Wydarzenie, którego organizatorem jest projekt Gemic (Płeć-migracja-interakcja interkulturowa), poświęcone będzie dekonst... Johannes Kepler, odkrywca praw rządzących ruchami planet, urodził się w Weil der Stadt w Niemczech w 1571 r., dwadzieścia osiem lat po opublikowaniu wielkiego dzieła De revolutionibus orbium coelestium, w którym Kop...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ferruccio BusoniCzy wiesz że...? Kurt Weill (ur. 2 marca 1900 w Dessau, zm. 3 kwietnia 1950 w Nowym Jorku) – kompozytor niemiecki, od 1935 mieszkający na stałe w Stanach Zjednoczonych. Jego najsłynniejsze dzieło to musical Opera za trzy grosze (premiera 31 sierpnia 1928), do którego libretto napisał Bertolt Brecht. Edgard Victor Achille Charles Varèse, znany również jako Edgar Varèse (ur. 22 grudnia 1883 w Paryżu, zm. 6 listopada 1965 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor francuskiego pochodzenia. Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu. 
 
Ferruccio Busoni (ur. 1 kwietnia 1866, zm. 27 lipca 1924) – włoski kompozytor i pianista, dyrygent i pedagog. BiografiaUrodził się w Empoli w Toskanii jako Dante Michelangelo Benvenuto Ferruccio Busoni, był jedynakiem. Jego rodzice byli profesjonalnymi muzykami: matka (Włoszka) – pianistką, ojciec – klarnecistą. Często podróżowali w czasie jego dzieciństwa. Busoni zadebiutował w wieku siedmiu lat jako pianista, występując ze swymi rodzicami. Parę lat później grał niektóre własne kompozycje w Wiedniu, gdzie spotkał i usłyszał muzykę Franza Liszta, Johannesa Brahmsa i Antona Rubinsteina. Franciszek Liszt (wymowa: List ); ur. 22 października 1811, zm. 31 lipca 1886) – kompozytor i pianista węgierski epoki romantyzmu. Stworzył nowy gatunek muzyczny: poemat symfoniczny.
Luigi Russolo (ur. 1885, zm. 1947), jeden z głównych reprezentantów futuryzmu, malarz i kompozytor. Uprawiał malarstwo,scenografię,muzykę. Niektóre z jego obrazów mają wyraźną interpretację polityczną (np. czerwona rewolucja). Chodzi tu jednak bardziej o formę niż o politykę. Maluje również siebie samego jako kompozytora piszącego utwór muzyczny (zapis w pełni muzyczny). Busoni przez krótki czas uczył się w Grazu pod kierunkiem Wilhelma Mayera. Mayerowi pomagał Wilhelm Kienzl, który umożliwił 12-letniemu Busoniemu dyrygowanie swej własnej kompozycji Stabat Mater. W roku 1888 w Helsinkach, poznał swą przyszłą żonę – Gerdę Sjöstrand, córkę szwedzkiego rzeźbiarza Carl Eneas Sjöstranda i zaczął życiową przyjaźń z Sibeliusem. W roku 1890 w Konkursie Antona Rubinsteina zdobył I nagrodę za Konzertstück na fortepian i orkiestrę, Op. 31a. W roku 1890 był nauczycielem w Moskwie. Od 1891 do 1894 podróżował po USA jako pianista-wirtuoz. I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.
Wilhelm Kienzl (ur. 17 stycznia 1857 w Waizenkirchen - zm. 3 października 1941 w Wiedniu) - kompozytor i dyrygent niemiecki. Studiował w Grazu, Pradze, Lipsku i Wiedniu. W roku 1894 zamieszkał w Berlinie, dając tam serię koncertów zarówno jako pianista jak i kompozytor. Promował głównie muzykę współczesną. Kontynuował także nauczanie w Weimarze, Wiedniu i Bazylei, jego uczniem był Egon Petri. Styl jego pianistyki i filozofia muzyki wpłynęły m.in. na Claudia Arrau. Pianola – pianino posiadające dodatkowo mechanizm, umożliwiający odtwarzanie utworów ze specjalnych rolek papieru. Na rolce papieru utwór był zapisany w postaci małych dziurek, przez które przedostawało się powietrze sterujące mechanizmem młoteczków instrumentu.
Egon Petri (ur. 23 marca 1881 w Hanowerze, zm. 27 maja 1962 w Berkeley) - niemiecki pianista i pedagog pochodzenia holenderskiego. W latach 1926-1939 przebywał w Polsce, następnie w USA. Był wybitnym odtwórcą dzieł Bacha i F. Liszta W roku 1907 napisał Zarys nowej estetyki muzyki przepowiadając muzykę przyszłości, w której możliwe będą podziały oktawy inne niż na tradycyjne 12 półtonów, a także wykorzystanie instrumentów elektrycznych. Jego filozofia głosząca, że "Muzyka urodziła się wolna; i wygrać tę wolność to jej przeznaczenie", mocno wpłynęła na jego uczniów Luigi Russoloego, Percy Graingera oraz Edgara Varèse'a, z których wszyscy odegrali zauważalne role w muzyce XX wieku. Anton Grigoriewicz Rubinstein (ur. 28 listopada 1829 we wsi Wychwatyniec w guberni podolskiej, zm. 20 listopada 1894 w Peterhofie) - rosyjski pianista, kompozytor i dyrygent.
Podczas I wojny światowej Busoni mieszkał najpierw w Bolonii, gdzie kierował konserwatorium, a później w Zurychu. Odmawiał występowania w krajach biorących udział w wojnie. W 1920 roku wrócił do Berlina, gdzie prowadził zajęcia z kompozycji. Miał kilku uczniów, którzy stali się sławnymi, między innymi Kurta Weilla, Edgara Varèsego i Stefana Wolpego. Busoni zmarł w Berlinie na chorobę nerek. Został pochowany w Städtischer Friedhof III, Berlin-Schöneberg, Stubenrauchstraße 43-45. Zachowało się kilka rejestracji fonograficznych oraz pianolowych jego wykonań. Kompozycje Busoniego były zapomniane przez wiele lat po jego śmierci, został zapamiętany raczej jako wielki wirtuoz i autor fortepianowych aranżacji muzyki Bacha. W latach 80. XX wieku nastąpił pewien renesans zainteresowania jego kompozycjami. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
