|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dom Spotkań z Historią zaprasza 7 sierpnia o godz. 12.00 na spacer po plenerowej wystawie "Nie mamy tu miasta trwającego... Opowieść o pałacach przy Trakcie Królewskim". O historii rodów Belina - Brzozowskich, de Bourbon, Branickich, Czetwertyńskich, Kossakowskich, Potockich, Przeździec... Prof. dr hab. Andrzejowi Waksmundzkiemu, twórcy Lubelskiej Szkoły Chromatografii, pionierowi w dziedzinie technologii światłowodów będzie poświęcone seminarium, które odbędzie się w dniach 1-2 października w Lublinie.Spotkanie pt. "Zjawiska Międzyfazowe wc... To w miastach ludzkość osiąga sukcesy i ponosi porażki. Docenienie potrzeby zrównoważonego rozwoju miast w aspekcie gospodarczym, społecznym i środowiskowym oraz podejmowanie związanych z tym działań umożliwia mieszkań... Dlaczego bardziej dokuczliwy jest hałas samolotów niż pociągów i dlaczego coraz większą uwagę Polacy zwracają na hałas sąsiedzki? O tym, jakie dźwięki są dokuczliwe i jaki mają wpływ na człowieka mówi PAP dr hab. Anna Preis z Zakładu Akus... Prof. Stanisław Salmonowicz, wybitny historyk z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika otrzymał medal "Za Zasługi dla Miasta Torunia". Medal przyznawany jest przez Radę Miasta Torunia. Jego wręczenie nastąpiło na uroczystej sesji Rady z okazji 778. rocznicy...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
Fidelitatem et ConstantiamCzy wiesz że...? Dewiza (z fr. devise "godło, zawołanie", z łac. sententia divisa "myśl wydzielona") – krótkie zdanie definiujące ogólną zasadę postępowania osoby lub rodu osób, organizacji lub instytucji, wyrażone najczęściej w języku narodowym lub po łacinie, rzadziej w innych językach; także rodzaj epigrafu. III wojna północna (wielka wojna północna) toczyła się w latach 1700-1721 pomiędzy Danią, Rosją, Saksonią, Prusami i Hanowerem (od 1715) z jednej strony a Szwecją z drugiej. Rzeczpospolita formalnie pozostawała neutralna aż do 1704 roku, ale faktycznie znaczna część walk toczyła się na jej terytorium i jej kosztem już od 1700 roku. Zakończyła się podpisaniem pokoju w Nystad, w wyniku którego wzrosło znaczenie Rosji, a Szwecja utraciła status europejskiego mocarstwa. Fidelitatem et Constantinam (łac. Wierność i Stałość) – słowa, jakimi określił Lublin August II Mocny w przywileju nadanym miastu w 1703 roku. Król nadał miastu ten przywilej w związku z postawą mieszczan Lublina, którzy popierali go w trakcie wielkiej wojny północnej. Lublin został zrównany w prawach z Krakowem. Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
August II Mocny (niem. August II der Starke ur. 12 maja 1670 w Dreźnie (wg kalendarza juliańskiego), zm. 1 lutego 1733 w Warszawie) – król Polski i wielki książę litewski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I (Friedrich August I.). Pierwszy władca dynastii saskiej Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą. Ta dewiza (w formie mianownikowej, Fidelitas et Constantia) znalazła się na sztandarze miasta i rady miasta, który został ustanowiony uchwałą z dnia 29 grudnia 2010 roku jako jeden z nowych symboli miasta i jego władz. Rada gminy – organ stanowiący i kontrolny gminy. Jeżeli siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, to rada nosi nazwę rady miejskiej (często spotykana nazwa to rada miasta); w gminach wiejskich nosi nazwę rady gminy, a w gminach miejsko-wiejskich rady miasta i gminy.
Lublin (łac. Lublinum, jid. לובלין, ukr. Люблін, lit. Liublinas, ros. Люблин) – największe polskie miasto po wschodniej stronie Wisły, stolica województwa lubelskiego (nieprzerwanie od 1474 roku) oraz Lubelszczyzny. Jest jednym z największych polskich miast, 2. w Małopolsce, a 9. miastem w kraju pod względem liczby ludności (349 440 mieszkańców) oraz 15. pod względem powierzchni (147 km²,). Linki zewnętrzneŁacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |