Czy wiesz że...?
Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.

Febron, Febroniusz — imię męskie (łac. Febronius), pochodzące od imienia bóstwa etruskiego Februus, oznaczające "poświęcony bogu Februusowi". Znane w Polsce od średniowiecza, w formie F(i)ebron//F(i)ebroń (zdrobniale F(i)ebronek), także F(i)ebrun//F(i)ebruń oraz Świebron//Świebruń. Występuje również w staroukraińskim jako Фебрунь. Brak męskiego patrona w Kościele katolickim. Patronką tego imienia jest św. Febronia z Nisbis, zmarła w 304 roku śmiercią męczeńską.