Fields of the Nephilim - Polski Serwis Naukowy

Fields of The Nephilim (The Nephilim, Fields Of The Nephilim AD) - angielska grupa muzyczna wykonująca rock gotycki. Powstała w 1984 roku w Stevenage w Anglii, z inicjatywy Carla McCoya, Gary’ego Wiskera, Tonyego Pettitta, Paula Wrighta oraz Noda Wrighta. Niedługo potem do grupy dołączył Peter Yates, z którym zarejestrowano pierwszy album zatytułowany Dawnrazor.

Power - pierwszy singiel grupy Fields Of The Nephilim wydany w 1986 roku przez wytwórnię Situation Two. Płytka ukazała się tylko w wersji winylowej, w formatach 7" i 12".
Laura – kompilacja dwóch epek zespołu Fields Of The Nephilim wydana tylko we Włoszech w 1991 roku. Zawierała utwory z Returning To Gehenna i Burning The Fields.

Historia

1984-1991

Fields Of The Nephilim został powołany do życia w 1984 r. Założycielami byli Carl McCoy (wokalista), Tony Pettitt (gitara basowa), Gary Whisker (saksofon) oraz bracia Wright: Nod (perkusja) i Paul (gitara). Nazwę dla zespołu zaczerpnął, od biblijnych Nefilimów, lider - McCoy, zafascynowany mitologią, okultyzmem i gnozą - co już na wstępie wyznaczyło tory dla rozwoju grupy.

From Gehenna To Here - składanka Fields Of The Nephilim wydana w 2001 r. przez Santeria Records i Jungle Records. Płyta była zremasterowana i legalną wersją włoskiej kompilacji Laura. Album zawierał - podobnie jak poprzedniczka - materiał z dwóch minialbumów lecz w zamienionej kolejności. Wydano go aby skrócić oczekiwanie na studyjną płytę zespołu. Ukazał się w dwóch wersjach: tradycyjnej (jewel-case) i digipak.
Laura – imię żeńskie pochodzące od lauru. W języku polskim nie ma męskiego odpowiednika tego imienia. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Laura w 2009 r. zajmowała 30. miejsce w grupie imion żeńskich.

Wydanie pierwszej ep-ki (Burning The Fields) było poprzedzone licznymi koncertami. Niskonakładowy minialbum wydali w 1985 r. sami muzycy jako Tower Release, przy wsparciu Jungle Records. Wkrótce potem odszedł Whisker, zespół pozyskał drugiego gitarzystę - Petera Yatesa i nową wytwórnię Beggars Banquet Records, a dokładniej jej pododdział ds. muzyki niezależnej - Situation 2. Jej to nakładem ukazał się singiel Power (1986). Dzięki wielu występom i konsekwentnie budowanemu wizerunkowi, łącząc z jednej strony zewnętrzne atrybuty rodem ze spaghetti westernów a zamiłowaniem do zgłębiania mrocznych i tajemnych sfer egzystencji z drugiej, muzycy pozyskali grupę oddanych fanów. Zespół - chcąc nie chcąc - został wpisany przez krytyków w stylistykę rocka gotyckiego.

From the Fire - singiel zespołu Fields of the Nephilim wydany w 2002 roku, przez wytwórnię Jungle Records. Singiel promował nieakceptowany przez McCoya album Fallen. Oba wydawnictwa zapoczątkowały konflikt między zespołem a wytwórnią, który zaowocował zerwaniem kontraktu. Singiel ukazał się w formacie winylowym (10") i kompaktowym, przy czym kompakt miał dwie wersje tzw. blue edition i red edition. Nagrania koncertowe na singlach pochodziły z 1988 roku z Town & Country Club.
Burning The Fields EP – pierwsza płyta grupy Fields of the Nephilim wydana w formie winylowej 12" epki. Minialbum został wydany w 1985 roku przez wytwórnię Tower Release. Okładkę, którą zdobiła reprodukcja rysunku McCoya, wypuszczono w dwóch wersjach kolorystycznych: czerwono-czarnej i zielono-czarnej.

Ukazaniu się kolejnego singla Preacher Man (zajął drugie miejsce na liście niezależnych) towarzyszył pierwszy teledysk, wyreżyserowany przez Richarda Stanleya, który stał się na lata bliskim przyjacielem Carla. W 1987 r. wyszedł debiutancki album Dawnrazor i znalazł spore zainteresowanie w prasie muzycznej. Widowiska jakie kreowali na koncertach (tylne światła w kłębach dymu, porywające potężne brzmienie, demoniczny wokal), wpędzające na przemian w skrajne stany emocjonalne i niemały szum medialny sprawił, iż stali się idolami dla wielu naśladowców.

Stevenage - miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), w hrabstwie Hertfordshire. Liczba ludności wynosi około 79.000 mieszkańców. Miasto położone jest pomiędzy Letchworth Garden City i Welwyn Garden City.
Zoon - jedyny album brytyjskiej grupy muzycznej The Nefilim. Wydawnictwo ukazało się 5 listopada 1996 roku nakładem wytwórni muzycznej Beggars Banquet Records. W ramach promocji do utworu "Penetration" został zrealizowany teledysk.

Kolejne single Blue Water i Moonchild oprawione wizjonerskimi obrazami, wspięły się na szczyt listy niezależnych. Promowały one album The Nephilim (1988), który w Anglii osiągnął pozycję nr 12 na Album Charts oraz pierwszy koncertowy zapis video Forever Remain. Singiel Psychonaut, wydany rock później, zainspirowany był ideą złotego podziału i uznano go za najbardziej eksperymentalne dzieło grupy. Na różnych wersjach singli ukazał się w czterech częściach, choć krążą plotki o istnieniu pełnej wersji 20-minutowej. Przyszedł również czas na kolejną kasetę video: zbiór wszystkich teledysków - Morphic Fields.

The Nephilim - drugi studyjny album grupy Fields Of The Nephilim, który ukazał się w 1988 roku. Płyta muzycznie dzieli się na 2 części: utwory 1-5 są ostre, rockowe w charakterze, nawiązują do stylistyki Dawnrazor, pozostała część (bardziej wyciszona, klimatyczna) jest zapowiedzią Elizium.
BBC Radio 1 - Live In Concert - koncertowa epka zespołu Fields Of The Nephilim. Płyta ukazała się w 1988 roku, została wznowiona w wersji kompaktowej w 1992.

Zespół ciągle koncertował. Mimo to, znalazł czas na nagranie trzeciego albumu Elizium, wspartego singlami For Her Light i Sumerland. Trasa promocyjna Elizium zaowocowała płytą koncertową Earth Inferno i kolejnym zapisem obrazu Visionary Heads (1991). Występy stały się niezwykle energetyzujące, hipnotyczne, a publiczność bez najmniejszego oporu poddawała się mistycyzmowi widowisk kreowanych przez Carla. Niestety to był koniec. Od czasu nagrywania Psychonaut narastały konflikty na linii zespół-wytwórnia, a także między samymi muzykami. Utrzymywano to w tajemnicy.

Elizium – trzeci album Fields Of The Nephilim. Został wydany w 1990 roku i jest uznawany za szczytowe osiągnięcie zespołu. Płyta jest ostatnim oficjalnym studyjnym projektem FOTN przed długą przerwą, trwającą aż do roku 2005.
Carl Douglas McCoy (ur. 18 stycznia 1963 roku w Lambeth w Londynie) to angielski muzyk, kompozytor i wokalista. McCoy jest współzałożycielem oraz wieloletnim wokalistą grupy muzycznej Fields of the Nephilim. W 1996 roku pod nazwą The Nefilim nagrał swój autorski album zatytułowany Zoon.

Na początku 1991 r. w 'Town and Country Club' odbyły się 2 ostatnie występy Fields Of The Nephilim pt. Fire Festivals. Drogi artystyczne McCoya i jego muzycznych kowbojów rozeszły się.

1991-1998

Carl McCoy

Zespół odczuwał trudy wieloletniej pracy i ciągłych tras koncertowych oraz presję wzrastających wymagań wytwórni fonograficznej. Decyzja o zawieszeniu działalności muzycy podjęli wspólnie, potrzebowali czasu na odpoczynek i realizację własnych projektów. Ale jednocześnie zapewniali: Fields Of The Nephilim będzie istniał zawsze. Na pożegnanie ukazał się koncertowy album Earth Inferno a wkrótce potem kaseta video Visionary Heads. W tym samym roku, we Włoszech wydano całkowicie nielegalnie dwie pierwsze ep-ki pod wspólnym tytułem Laura, dodatkowo w fatalnej jakości.

For Her Light - singiel zespołu Fields Of The Nephilim promujący album Elizium, wydany przez Beggars Banquet w 1990 roku. Ukazał się we wszystkich dostępnych wersjach (winyl, cd, mc). Dodatkowo wersję kompaktową opublikowano, obok standardowego 5" dysku, również jako dysk 3".
Blue Water – singiel Fields of the Nephilim wydany w 1987 roku zawierający materiał, który znalazł się dopiero na albumie Revelations. W USA utwór Blue water umieszczono na albumie Dawnrazor. Płyta pojawiła się (jak wszystkie wczesne single FOTN) wyłącznie w wersji winylowej (7" i 12"), nakładem wytwórni Situation Two..

Pettitt, Yates i Wrightowie zaangażowali nowego wokalistę Andy'ego Delaney'a i pod nazwą Rubicon dość szybko wydali pierwszą płytę o znamiennym tytule What's Starts, Ends (1992). Trzy lata później ukazał się kolejny krążek Room 101, który zakończył historię Rubiconu. Oba albumy przynosiły muzykę nieco podobną do twórczości The Nephilim, choć bardziej rockową i pozbawioną wszystkich tych gotyckich naleciałości.

One More Nightmare (Trees Come Down A.D.) - singiel zespołu Fields Of The Nephilim wydany przez Jungle Records 10 lipca 2000 roku. Płyta ukazała się w formacie 10"-ego winyla oreaz kompaktu i zawierała 2 starsze utwory (z ep-ki Burning The Fields), nagrane i wyprodukowane na nowo przez McCoya i Pettita dla potrzeb filmu. Grupa tego okresu nazywana jest niekiedy Fields Of The Nephilim AD.
Dawnrazor - promocyjny singiel Fields Of The Nephilim wydany w 1987 roku w USA, przed amerykańską trasą zespołu, promujący album Dawnrazor. Płytka w formie jednostronnej pocztówki dźwiękowej ( 7" flexi), zawierała jeden utwór, będący mixem fragmentów kilku utworów z amerykańskiej wersji płyty Dawnrazor.

Carl początkowo poświęcił się filmowi, zagrał epizodyczną rolę w Hardware Stanleya. Potem zaszył się we własnym studiu i zaczął pracę nad materiałem. W wywiadach z lat 1992 i 1993 informował o swoim nowej metamorfozie - The Nefilim, niosącym powiew świeżości. Zapowiadał muzykę melodyjną, atmosferyczną a z drugiej strony ciężką i pełną kontrastów. Mimo, iż owoc nowego wcielenia McCoya był już na ukończeniu, światło dzienne ujrzał dopiero w 1996 r. Zoon był lekkim zaskoczeniem dla fanów - przynosił muzykę znacznie ostrzejszą niż się spodziewano, bardziej z pogranicza ciężkich odmian metalu niż gotyku. Trasa promocyjna "Nefilim Tour" nie doszła jednak do skutku, a przyczyną miały być znowu kłopoty z wytwórnią

Dawnrazor - pierwszy pełny album Fields Of The Nephilim wydany 1987 roku. Płyta, w porównaniu do następnych wydawnictw, zawierała materiał bardziej rockowy, ale podlany już mrocznym brzmieniem (np. utwór tytułowy). Poszczególne wersje albumu - winylowa brytyjska, winylowa amerykańska i kompaktowa - różniły się nieznacznie między sobą.
Preacher Man - drugi singiel zespołu Fields Of The Nephilim wydany w 1987 roku przez wytwórnię Situation Two. Singiel promował album Dawnrazor i ukazał się wyłącznie w wersji winylowej (7" i 12").

W międzyczasie Beggars Banquet jeszcze raz sięgnęła do archiwów i wydała kompilację Revelations, zawierającą utwory w wersjach znanych tylko z singli i maxisingli.

1998-2008

15 sierpnia 1998 roku podczas gotyckiego festiwalu Zillo w Niemczech, odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli Carl McCoy i Tony Pettitt. Oficjalnie ogłoszono reaktywację FOTN w "klasycznym" składzie (chociaż bez Petera Yatesa). Poinformowano również o pracy nad dwoma równoległymi projektami i zaprezentowano próbki nowego materiału.

Nefilim (hebr. נפלים – giganci lub upadli) – w hebrajskich i wczesnochrześcijańskich pismach ludzie o gigantycznym wzroście (3-10 m), urodzeni wskutek obcowania "synów Bożych", tj. czczących Boga, z "córami człowieczymi", potomkiniami Kaina.
The Nefilim - brytyjska grupa muzyczna powstała około 1992 roku z inicjatywy Carla McCoy znanego z występów w grupie muzycznej Fields of the Nephilim. Zespoł zakończył działalność wkrótce po wydaniu pierwszego albumu pt. Zoon.

Na kolejne wieści trzeba było czekać do roku 2000. Muzycy dodali litery "AD" do nazwy zespołu i zapowiadali płytę bliższą Elizium niż Zoon, ale bardziej świeżą i nowoczesną. Za materiał odpowiadał głównie Pettitt, który wraz z McCoyem tworzyli fundament zespołu. Bracia Wright opuścili ich, nie mogąc odnaleźć się w nowej muzycznej konwencji i założyli własną grupę - Last Rites. Aby skrócić fanom oczekiwanie na płytę, pod egidą Jungle Records wydano singiel z remiksami starszych utworów One more nightmare AD/Darkcell AD a FOTN AD wystąpił na 4 letnich festiwalach: "Woodstage", "Roskilde", "Eurorock" i "M'era Luna". Potem grupa zniknęła. Dochodziły jedynie informacje o ciągłym szlifowaniu albumu, przekładaniu daty jego premiery i odwoływaniu kolejnych występów.

Returning To Gehenna - minialbum Fields Of The Nephilim, który ukazał się wyłącznie we Włoszech, w wersji winylowej 12". Pierwotnie został wydany w roku 1986 przez Supporti Fonografici, wznowiony w 1990 przez Contempo Records.
Sumerland - singiel Fields Of The Nephilim z roku 1990, promujący album Elizium. Singiel wydała wytwórnia Beggars Banquet w formacie winylowym i kompaktowym. Singiel 12" występuje w dwóch wersjach.

W lipcu 2001 roku wytwórnia Jungle Records wypuściła From Gehenna To Here, odnowioną i zremasterowaną wersją nielegalnej Laury. Fani oczekujący nowego materiału, byli rozczarowani.

Fields of the Nephilim, 2008

Wreszcie we wrześniu 2002 r. światło dzienne ujrzał singiel From The Fire a w październiku płyta Fallen. Wywołało to wielkie oburzenie McCoya, który w oficjalnym oświadczeniu na swojej stronie internetowej stanowczo odciął się od wszelkich poczynań wytwórni Jungle Records. Nota bene włodarze wytwórni spodziewając się reakcji frontmana, aby zminimalizować straty z tym związane, zamieścili zawczasu apel skierowany wprost do fanów FOTN, nawołujący do zakupu wszystkich wersji singla.

Beggars Banquet - to brytyjska, niezależna wytwórnia powstała w 1977 roku, której założycielem i prezesem był Martin Mills (ur. 12 maja 1949 r.). Początkowo tj. w 1974 r,. Beggars Banquet działało na zasadzie sklepów muzycznych w Earls Court i Londynie , dopiero po wydaniu w 1977 roku dwóch singli: Shadow / Love Story i Freak Show / Mass Media Believer punkowego zespołu The Lurkers - Beggars Banquet oficjalnie stała się wytwórnią płytową. W tamtym czasie wytwórnia rozpoczęła od wydawnictw z obszaru indie rock oraz takich nurtów muzycznych jak: punk, rock gotycki goth rock, synth-pop, folk-rock.
Earth Inferno - koncertowy i pożegnalny album grupy Fields Of The Nephilim w pierwszym składzie, wydany w 1991 roku. Materiał został zarejestrowany podczas trzech koncertów trasy promocyjnej albumu Elizium: 6 X 1990 w Brixton Academy, 4 VIII 1990 w Wolverhampton Civic Centre i 6 XI 1990 w Hamburg Sportshalle.

Po perypetiach z albumem Fallen, Tony Pettitt zajął się komponowaniem materiału dla projektu NFD, który utworzył wraz z Peterem White'em, Simonem Rippinem i Johnem Carterem.

Po kolejnych trzech latach, pod koniec 2005 r. pojawił się album Mourning Sun i od razu został przyjęty z ogromnym entuzjazmem. Serię koncertów, które po wydaniu płyty odbyły się w całej Europie, podsumowuje dvd Paradise Regained (jesień 2008). Trasa zahaczyła nawet o Polskę, gdzie 15.03.2008 w warszawskiej 'Stodole', odbył się pierwszy koncert FOTN.

Roskilde Festival to muzyczna impreza cykliczna. Jeden z największych festiwali muzyki rockowej o charakterze międzynarodowym. Obywający się w pobliżu duńskiej miejscowości Roskilde. Jest festiwalem niezależnym i niekomercyjnym organizowanym przez The Roskilde Festival Charity Society. Pierwszy festiwal odbył się w 1971 i wystąpiły w nim 32 zespoły głównie z Danii. W 2005 liczba zespołów przekroczyła 150, a wśród nich można znaleźć wielkie gwiazdy światowego rocka.
Moonchild - singiel zespołu Fields Of The Nephilim z roku 1988, promujący album The Nephilim (Situation Two). Jest to ostatni singiel wydany wyłącznie w formacie winylowym (7" i 12"). Płyta 12" pojawiła się w dwóch wersjach.

Tymczasem Jungle Records, kontynuując swoją politykę, wydało pod nazwą Fields Of The Nephilim 3-płytową kompilację Genesis & Revelations (2cd + dvd), będącą zlepkiem fragmentów koncertów i wcześniejszych utworów w wersjach demo. Wywołało to kolejną nieprzychylną reakcję ze strony Carla, który przestrzegł fanów przed marnowaniem pieniędzy na coś, czego jakość daleko odbiega od standardów Nephilim. Wytwórnia natomiast, broniąc swego prawa do wydawania posiadanych materiałów, oświadczyła, iż udziały w dochodach ze sprzedaży zarówno Fallen jak i Genesis & Revelations mają wszyscy muzycy, którzy zaznaczyli swoją obecność na tych wydawnictwach.

Revelations – pierwsza i jak na razie jedyna oficjalna składanka zaspołu Fields Of The Nephilim, wydana w 1993 roku już po zawieszeniu działalności. Ukazała się w dwóch wersjach: w wersji podstawowej - jednopłytowej i limitowanej - dwupłytowej. Na szczególną uwagę zasługują utwory znane dotąd tylko z singli: Psychonaut lib I, Psychonaut lib III, Blue water i In every dream home a heartache.
Mourning Sun - czwarty oficjalny studyjny album Fields Of The Nephilim, wydany w 2005 roku. Z oryginalnego składu zespołu pozostał tylko Carl McCoy. Dane pozostałych muzyków, biorących udział w nagraniu tej płyty, zostały pominięte.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)