Filip Eisenberg - Polski Serwis Naukowy

Filip Pinkus Eisenberg (ur. 19 sierpnia 1876 w Krakowie, zm. 18 lipca 1942 w Bełżcu) – polski lekarz bakteriolog.

Życiorys

Syn kupca Adolfa (Abrahama) Eisenberga i Estery ze Spirów. Po nauce w krakowskim III Gimnazjum studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł doktora wszech nauk lekarskich w 1899 roku. Uzupełniał studia w Wiedniu u Richarda Paltaufa, a od 1901 do 1902 roku był asystentem w Katedrze Higieny UJ u Odona Bujwida. W późniejszych latach pracował naukowo w paryskim Instytucie Pasteura pod kierunkiem Ilii Miecznikowa i w Katedrze Higieny Uniwersytetu we Wrocławiu u Richarda Pfeiffera. Od 1919 do 1920 roku kierował Wojskowym Szpitalem Zakaźnym w Warszawie. W latach 1933–1939 był dyrektorem Państwowej Stacji Bakteriologicznej w Krakowie, a następnie do roku 1941 kierował Zakładem Mikrobiologii Instytutu Medycznego we Lwowie. Członek towarzystwa walki z alkoholizmem „Eleuterya”, należał do komitetu redakcyjnego wydawanego przezeń czasopisma „Wyzwolenie”. Członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności (1933).

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Podczas okupacji niemieckiej aresztowany i osadzony w getcie krakowskim (lub lwowskim), stamtąd przewieziony do obozu zagłady w Bełżcu, gdzie został zamordowany.

Żonaty z Marią Zyssner.

W Krakowie znajduje się ulica Filipa Eisenberga.

Dorobek naukowy

Zainteresowania naukowe Eisenberga dotyczyły serodiagnostyki i chemioterapii. Był autorem ponad stu prac naukowych. Wprowadził do polskiej medycyny pojęcie immunochemii.

Wybrane prace

Untersuchungen über die Agglutination, 1902 DOI:10.1007/BF02140535

Badania nad strącaniem się ciał białkowatych pod wpływem swoistych precypityn. Cz. 1. Rozprawy Wydz. Matematyczno-Przyrodniczego Akad. Umiejęt. 42 Ser. B., 1902

O pokrewieństwie różnych typów bakteryi czerwonkowych. Przegląd Lekarski 43, 1904

Badania nad teoryą zakażenia. Przegląd Lekarski 47, 1908

Próba mianownictwa polskiego w nauce o odporności i w układzie bakteryi. Krytyka Lekarska 11, 1907

Über Fettfärbung. Farbchemische und histologisch-technische Untersuchungen. Virchows Archiv, 1910 DOI:10.1007/BF01948331

O zakażeniu bezobjawowem. Polska Gazeta Lekarska. 14 (32 i 33), 1935

O swoistych działaniach bakteriobójczych. Cz. 11, Toksyczność a tworzenie soli i rozpuszczalność w lipoidach. Sprawozdania Polskiej Akademji Umiej. 41 (8), 1936

O swoistych działaniach bakteriobójczych. Cz. 15, Budowa chemiczna a swoistość bakteriobójcza gramowa. Sprawozdania Polskiej Akademji Umiej. 41 (8), 1936

Przypisy

Agnieszka Kutylak: Krakowianie: wybitni Żydzi krakowscy XIV-XX w. Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, 2006, s. 128. ISBN 8389599872.
Włodzimierz Bonusiak, Kto zabił profesorów lwowskich?, Rzeszów 1989, s. 106
Jan Bohdan Gliński: Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów – ofiar drugiej wojny światowej. Wrocław: Urban&Partner, 1997, s. 78. ISBN 83-85842-22-5.