Filip II szczeciński - Polski Serwis Naukowy

Filip II, zwany Pobożnym (łac. Pius, Religiosus) (ur. 28 lipca 1573 we Franzburgu, zm. 3 lutego 1618 w Szczecinie) – od 1606 książę szczeciński, syn Bogusława XIII z dynastii Gryfitów.

Życie i panowanie

Najstarsze dziecko ówczesnego księcia pomorskiego Bogusława XIII i jego pierwszej żony Klary, księżniczki brunszwickiej. Studiował w Rostocku, a następnie odbył dwuletnią podróż po krajach Europy. Szczególnie zafascynowała go Florencja. Autor kilku teologicznych rozpraw naukowych, także m.in. z dziedziny sztuki.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Eilhardus Lubinus, także Eilhard Lubinus (właśc. Eilert Lübben, ur. 23 marca 1565 w Westerstede, zm. 2 czerwca 1621 w Rostocku) – matematyk i kartograf niemiecki, również poeta i teolog protestancki.

Od 1601 toczyły się rokowania o rękę przyszłej małżonki – księżniczki Zofii, córki Jana Starszego, księcia szlezwicko-holstyńskiego na Sonderburgu i Elżbiety brunszwickiej z Grubenhagen. Po zaręczynach, które miały miejsce w Bardzie 26 czerwca 1604, na ślub, który odbył się w Szczecinie, przyszło czekać aż do 10 marca 1607.

Książęta pomorscy. Pomorze jest geograficznym i historycznym regionem w obecnych granicach północnej Polski i Niemiec, na południowym wybrzeżu Bałtyku po obu stronach Odry i sięga na wschodzie do Wisły, a na zachodzie do rzeki Reknicy.

Franciszek (I) (ur. 24 marca 1577 w Bardzie, zm. 27 listopada 1620 w Szczecinie) – od 1592 koadiutor biskupstwa kamieńskiego, a w latach 1602-1618 biskup kamieński, od 1606 starosta bytowski. Książę szczeciński od 1618, syn Bogusława XIII z dynastii Gryfitów.

W międzyczasie, w 1606, po śmierci ojca Filip objął we władanie Księstwo Szczecińskie. Był powszechnie znanym i szanowanym mecenasem kultury oraz kolekcjonerem dzieł sztuki. Na jego zlecenie powstała m.in. Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego Eilhardusa Lubinusa (1610-1618). Przeprowadził dalszą rozbudowę zamku szczecińskiego. W latach 1616-1619 wybudował piąte, trzypiętrowe skrzydło zamku.

Edward Rymar (ur. 28 grudnia 1936 w Haczowie) – polski historyk, mediewista, specjalista w dziedzinie historii Nowej Marchii, Pomorza i genealogii dynastycznej.

Janusz Władysław Szymański (ur. 15 listopada 1940 w Słobódce Turyleckiej) - poeta i prozaik; nauczyciel historii. Od 1991 poświęcił się głównie pracy literackiej. Wielokrotnie nagrodzony i odznaczony (Złoty Krzyż Zasługi, Zasłużony dla Kultury Polskiej). Autor m.in. Życie (1998), Siedem świętych kręgów (2002), Pomorzanie w historii, baśni i legendzie (2004), Książęcy ród Gryfitów (2006). Członek Związku Literatów Polskich.

Choroba, na którą zapadł w styczniu 1618 spowodowała jego śmierć 3 lutego tegoż roku. Spoczął w kościele zamkowym św. Ottona w Szczecinie 18 marca 1618. Z małżeństwa z Zofią książę nie doczekał się potomstwa, stąd jego następcą na stolcu książęcym został młodszy brat, Franciszek.

Florencja (wł. Firenze, MAF: [fiˈrɛnʦe]) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apenin, stolica Toskanii i prowincji Florencja, 366 tys. mieszkańców (2006).

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).

Genealogia

Przypisy

Niektóre źródła podają 29 lipca (około 1-2 w nocy). Por. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 465 (przyp. 205).
E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 465-466.
↑ K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 123.
↑ E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 465.
J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 202.
↑ J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 203.
E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 468.

Bibliografia

Opracowania

Kozłowski K., Podralski J., Gryfici - książęta Pomorza zachodniego, Szczecin 1985, ISBN 83-03-00530-8.

Rymar E., Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, ISBN 83-87879-50-9.

Szymański J. W., Książęcy ród Gryfitów, Goleniów – Kielce 2006, ISBN 83-7273-224-8.

Literatura dodatkowa (online)

Madsen U., Philipp II. (niem.), [dostęp 2012-03-30].

Pyl T., Philipp II., Herzog von Pommern-Stettin (niem.), [w:] NDB, ADB Deutsche Biographie (niem.), [dostęp 2012-03-30].