Filip I (ur. 23 maja 1052, zm. 29 lipca 1108 w Melun) – król Francji (1060-1108, koronowany w 1059). Syn Henryka I (1031-1060), z dynastii Kapetyngów i Anny Kijowskiej.

Za panowania Filipa I miały miejsce dwa dużej wagi wydarzenia dla Francji. Pierwszym była wyprawa wojenna księcia Normandii – Wilhelma przez kanał La Manche i podbicie Anglii, po walnej bitwie pod Hastings (1066). W ten sposób Wilhelm stał się potężniejszy niż jego senior, król Francji.
Drugim wydarzeniem, zbojkotowanym przez króla Filipa I, który był wówczas obłożony ekskomuniką, była I wyprawa krzyżowa, zorganizowana przez papieża Urbana II, do Ziemi Świętej i Jerozolimy, w której bardzo liczny udział wzięło rycerstwo francuskie. Wielu wielmożów francuskich stało się potem królami i władcami utworzonych na Bliskim Wschodzie państw łacińskich.

W 1092 Filip oddalił swoją żonę Bertę, ponieważ zakochał się w Bertradzie z Montfort. Para pobrała się 15 maja 1092, mimo że oboje mieli żyjących małżonków. W 1094 zostali ekskomunikowani przez Hugona, arcybiskupa Lyonu, na synodzie w Clermont w 1095 papież potwierdził ekskomunikę. Potem kilkakrotnie ekskomunikę zdejmowano, kiedy Filip obiecywał rozstać się z Bertradą, ostatecznie jednak zawsze do niej wracał. Filip I zmarł 29 lipca 1108, w Melun. Został pochowany w opactwie Fleury, obecnie Saint-Benoît-sur-Loire (a nie w bazylice Saint-Denis jak inni władcy francuscy).

Potomstwo

W 1071 Filip ożenił się z Bertą Holenderską (ok. 1058-1094). Miał z nią pięcioro dzieci:

W 1092 Filip porzucił Bertę i związał się z Bertradą z Montfort (ok. 1070 - 14 lutego 1117), żoną księcia Fulka IV Andegaweńskiego. Para pobrała się 15 maja 1092, mimo że żyli ich poprzedni małżonkowie. Mieli razem czworo dzieci:

Wywód genealogiczny

Zobacz też