Filtry RO (z ang. Reverse Osmosis) czyli filtry odwróconej osmozy. Są to filtry z zastosowaniem membrany osmotycznej. Błona półprzepuszczalna (membrana osmotyczna) była opatentowana w roku 1952 w USA. Istota budowy membrany opiera się na silnej kompresji modułu membranowego, która jest umieszczona w mikro-obudowie. Membrana składa się z następujących materiałów:

Klikumetrowe paski o szerokości około 30cm są nawinięte na niewielkiej rurce spiralnej. Moduł przygotowany w ten sposób jest umieszczany w hermetycznie zamkniętym pojemniku zwanym z angielskiego housingiem (dosł. obudowa). Housing ma ustalone wymiary i parametry, które są dostosowane do modułów charakteryzujących się różną wydajnością. W housingu rozbieralnym istnieje możliwość wymiany zużytej membrany osmotycznej.

Filtrowanie wody w systemach RO odbywa się poprzez odwrócenie procesu naturalnej osmozy zachodzącej w przyrodzie. Odwrotna osmoza to przepływ wody z roztworu o wyższym ciśnieniu do roztworu o niższym ciśnieniu. W przyrodzie proces osmozy zachodzi naturalnie, natomiast w filtrach RO musi być pobudzony sztucznie. Odbywa się to za pomocą ciśnienia wywieranego na wodę. Odwróconą osmozę, która zachodzi w filtrach RO uważa się za najskuteczniejszą metodę uzyskiwania krystalicznie czystej wody do picia. Ścieki z RO są ściekami obojętnymi. Nie ma konieczności ich regeneracji. Filtry RO są filtrami absolutnymi o najmniejszej znanej porowatości. Wielkość porów w filtrach RO ma wielkość od 0,1 do 0,5 nm. Jest to wielkość zbliżona do cząsteczki wody i około 200 razy mniejsza od najmniejszego znanego wirusa. Filtry RO usuwają z wody metale ciężkie takie jak: ołów, rtęć, brom, chlor i jego pochodne itp.

Zobacz też

Bibliografia