|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wyzwania dla Polski i Rosji wobec światowych zmian modelu gospodarki rynkowej uczeni z obydwu krajów przedstawią 27-28 czerwca w Warszawie podczas XXI Konferencji Naukowej Wspólnej Komisji Ekonomistów Polskiej Akademii Nauk i Rosyjskiej Akademii Nauk... Takiej liczby informacji z Polski, o Polsce i o Polakach nie było w Rosji od 20 lat - powiedział PAP dr Marek Figura z Instytutu Wschodniego UAM w Poznaniu. Jego zdaniem, należy docenić otwarcie rosyjskich władz w sprawie wyjaśnienia katastrofy w Smoleńsku. Zdaniem Figury, jeśli naw... W ramach międzynarodowego kongresu w Moskwie w dniach od 14 do 16 marca odbędzie się sympozjum na temat współpracy naukowej i technologicznej pomiędzy UE i Rosją w dziedzinie biotechnologii.
Wydarzenie zapewni platformę dla dyskusji na temat współpracy pomiędzy UE a... Nie żyje współtwórca śląskiej romanistyki prof. Aleksander Abłamowicz. W maju skończyłby 79 lat. Wiadomość o śmierci uczonego, który zmarł w sobotę, przekazała w poniedziałek PAP rzeczniczka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Magd... Reżyser Władysław Jurkow nakręci dokumentalno-historyczny film poświęcony założycielowi polskiej szkoły archeologii śródziemnomorskiej - prof. Kazimierzowi Michałowskiemu. "Film będzie miał charakter dokumentu biograficznego, adresowanego d...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Fiodor RoztopczynCzy wiesz że...? Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i grof, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami. Aleksander Borysowicz Łakier (ros. Лакиер, Александр Борисович) (1825-1870) - rosyjski historyk pochodzenia niemieckiego, interesujący się heraldyką. Ta strona przedstawia ministrów odpowiedzialnych za prowadzenie polityki zagranicznej w Państwie Moskiewskim, Imperium Rosyjskim, ZSRR i Federacji Rosyjskiej. Fiodor Rostopczyn (ros. Фёдор Васи́льевич Ростопчи́н) - ur. 23 marca 1763 w obwodzie orłowskim, zm. 30 stycznia 1826 w Moskwie. Rosyjski polityk, Wicekanclerz Rosji w latach 1799-1801. W roku 1799 uzyskał tytuł hrabiowski wraz z nadaniem odmiany herbu Kur. Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk Jego Wysokości (ros. Лейб-гвардии Преображенский Его Величества полк) - pułk piechoty okresu Imperium Rosyjskiego, sformowany w 1687 za panowania cara Piotra I Wielkiego.
Kur (Kur Biały, Kokot) – polski herb szlachecki, z okresu panowania Jagiellonów. Wymieniony z nazwy i zilustrowany w: Herby Rycerstwa Polskiego Bartosza Paprockiego w 1584 roku, a następnie przez Szymona Okolskiego w Orbis Polonus splendoribus coeli, triumphis mundi, pulchritudine animantium condecoratus, in quo antiqua Sarmatorum gentiliata pervetusta nobilitatis insignia etc. specificantur et relucent – w pierwszym tomie dzieła, wydanym w Krakowie w 1641 roku. Za tymi autorami wspominany jest i graficznie przedstawiany w późniejszych unikatowych armoriałach, takich jak : Herby Królestwa Polskiego przez Jana Aleksandra Gorczyna... z 1658 r., w Kleynoty abo herby państwa y rycerstwa powiatow y miast głownych Korony Polskiey y W. X. L. według obiecadła dla pamięci łacnieysey polozone wydane w Krakowie w 1630 roku, a wraz z przytoczeniem daty nobilitacji – 1496, przez Piotra Nałęcz-Małachowskiego w księdze Zbiór Nazwisk Szlachty, wydanej – Lublin 1805. W roku 1801 popadł w niełaskę, ponieważ krytykował pokój z Napoleonem. W 1810 wrócił do łask, w latach 1812-1814 był generał-gubernatorem Moskwy. Przeprowadził ewakuację miasta przed zajęciem go przez wojska Napoleona. Według niektórych źródeł zorganizował i wydawał rozkazy podpalenia Moskwy. Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 r. w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821 r., o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.
BiografiaWykształcenie podstawowe otrzymał w domu. Jako młodzieniec wstąpił do służby w pułku preobrażeńskim. W 1782 roku uzyskał stopień podporucznika. W latach (1786-1788), odbywał podróże do Niemiec, Wielkiej Brytanii, Holandii. Uczęszczał na wykłady na Uniwersytecie w Lipsku. W 1792 r. opuścił służbę wojskową. W 1798-1801 pracował w MSZ - (Kolegium Spraw Zagranicznych), na rozmaitych stanowiskach, zmieniających się w wyniku intryg pałacowych i walki frakcyjne. Tam pracował do roku 1801 - kiedy to został zdymisjonowany. Zajął się twórczością literacką. Swoje przemyślenia zawarł broszurze «Мысли вслух на Красном крыльце» (1807). W latach 1812-1814 sprawował funkcję dowódcy i (gubernatora generalnego) Moskwy, oraz generała piechoty. Podczas wojny z Napoleonem Rostopczyn zorganizował ewakuację ludności Moskwy. Jemu też przypisuje się inicjatywą oraz kierowanie akcją spalenia Moskwy. Po wycofaniu się wojsk francuskich z Moskwy, jako gubernator generalny organizował odbudowę miasta. Stopniowa odbudowa miasta, odbywała się pod kierownictwem Rostopczyna i zgodnie z zatwierdzonym przezeń planem odbudowy. Na skutek narastającej niechęci do jego osoby, szczególnie ze strony samych Moskwiczan - obwiniających go za skutki utraty domów podczas pożaru, został w 1814 odwołany ze stanowiska gubernatora generalnego Moskwy. Celem poprawy stanu zdrowia, Rastopczyn wyjechał za granicę, gdzie spotkał się entuzjastycznym przyjęciem. W Europie był witany jako bohater - jako człowiek, który pokonał Napoleona. Otoczony sławą, hrabia wrócił do Rosji dopiero pod koniec roku 1823, gdzie zmarł 30 stycznia 1826 roku. Przypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |