Herb Mauritiusa został przyjęty w 1906 roku. Tarcza herbowa podzielona jest na cztery części. W lewym górnym polu na niebieskim tle znajduje się normański okręt. W prawym górnym polu na złotym tle znajdują się trzy palmy. W lewym dolnym polu na złotym tle przedstawiono czerwony klucz, a w prawym dolnym polu na niebieskim tle umieszczono srebrną gwiazdę i trójkąt. Tarczę podtrzymują ptak dodo oraz sambar indyjski. Dodatkowo kązdy z nich trzyma łodygę trzciny cukrowej. Na dole znajduje się wstęga z mottem narodowym: Stella Clavisque Maris Indici (łac.: Gwiazda i Klucz do Oceanu Indyjskiego).

Barwa niebieska jest jedną z addytywnych barw podstawowych, na kole barw dopełnia barwę żółtą. Zakres światła niebieskiego ma długość fali od ok. 420 do ok. 490 nm. W wielu językach nie ma osobnych słów na odróżnienie barwy niebieskiej i zielonej, a w języku szwedzkim aż do początku XX wieku używano tego samego słowa na określenie koloru czarnego i niebieskiego.