Floret z uchwytem włoskim

Floret – broń biała, sportowa. Zaliczana do broni kolnych.

Budowa

Floret w szermierce sportowej, różni się od broni używanej w latach 50. XVI wieku.

Jest bezpieczny, zakończony przyciskiem (tzw. puntą) i gdy się go wciśnie to wyda sygnał na aparacie. Gdy trafi się w kamizelkę elektryczną (którą ma się na sobie) to na aparacie zapali się światło kolorowe (czerwone lub zielone, zależy pod który się podepniemy), lecz gdy w tzw. pole nieważne (czyli po za obrębem kamizelki) to zapali się światło białe.

Punta jest zakończeniem długiej klingi. Klinga dzieli się na: ostrze oraz płaz. Wykonana jest z metalu.

Na początku klingi jest zamieszczona garda (częściej używany w środowisku zawodników kosz) która chroni dłoń przed mocniejszym uderzeniem. Jest bardzo wytrzymała, okrągła i wykonana z metalu.

Do gardy przymocowany jest uchwyt który trzymamy w ręku. Uchwyt może mieć różne kształty:

Broń na ogół mierzy sobie 110 cm. Istnieją różne długości floretu: 0, 2, 5 (5- to właśnie 110 cm.)

Cały floret jest pod elektrycznością. Przez klingę przechodzi przewód elektryczny. Przeprowadzony jest przez kosz i z niego wychodzi gniazdko w które wpinamy nasze kable szermiercze (element stroju szermierczego). Drugi koniec kabla szermierczego przypinamy do tzw. wędki (łączy aparat z przewodem zawodnika) i gdy to zrobimy możemy zacząć walczyć.

Historia

Historycznie w Europie zachodniej floret był jedyną bronią kolną używaną na salach szermierczych mimo, że pojedynkowano się powszechnie na szpady. Z powodu odmienności w polu trafienia i zasadach walki dochodziło do sytuacji, w których doświadczeni szermierze ginęli w pojedynku na szpady ze znacznie słabszymi przeciwnikami. Dopiero koniec XIX wieku przyniósł wprowadzenie szpad do francuskich sal szermierczych i rozdzielenie nauczania szpady i floretu. Aktualnie floret obok szpady i szabli sportowej jest jedną z poddyscyplin szermierki olimpijskiej.