Na strukturę organizacyjną wojsk wpływają dwa podstawowe założenia. Po pierwsze - jak najskuteczniejsze prowadzenie działań wojennych. Po drugie - stworzenie i utrzymanie jak najsprawniejszego narzędzia dla tych działań, czyli armii (w rozumieniu wszystkich sił zbrojnych). Współpraca między nimi jest niezbędna i najlepiej gdy łączą te funkcje w jednym dowództwie. Tak też jest na niskich szczeblach dowodzenia - taktycznych. Jednak przy większych zgrupowaniach wojsk, bardzo często stosuje się wyraźny rozdział tych kompetencji (często pod wpływem polityki). Istnieją więc dowództwa zajmujące się wyłącznie prowadzeniem walk (związki operacyjne) jak i dowództwa skoncentrowane na pracy administracyjnej (okręgi wojskowe). W momencie zagrożenia wojną powyższe kompetencje łączy się w jednym dowództwie - związki operacyjne otrzymują kompetencje okręgów wojskowych. Oczywiście istnieją państwa, które tego podziału nie uznają.