Oblężenie fortu w roku 1763

Fort Pontchartrain du Détroit lub Fort Detroit to założenie obronne zbudowane przez francuskiego oficera Antoine'a de la Mothe Cadillaca w roku 1701. Fort znajdował się na terenie dzisiejszego śródmieścia Detroit w stanie Michigan, granicząc z Larned Street, Griswold Street i centrum administracyjnym miasta.

Rządy Francuzów

Fort Detroit został wzniesiony nad brzegiem rzeki Detroit celem wstrzymania ekspansji Brytyjczyków z Nowej Anglii na zachód oraz zmonopolizowania handlu futer w Ameryce Północnej. Przed zbudowaniem Fortu Detroit, Cadillac był komendantem Fortu de Buade, innej francuskiej fortyfikacji na pograniczu dzisiejszych Stanów Zjednoczonych i Kanady. Fort de Buade (jak i inne francuskie placówki wojskowe) został opuszczony w roku 1697, co wiązało się z konfliktem z przywódcami religijnymi na tle sprzedaży alkoholu tubylcom. W tej sytuacji Cadillac przekonał swych przełożonych do idei wzniesienia nowej budowli obronnej w bardziej dogodnym miejscu. Po uzyskaniu zgody wyruszył z Montrealu na czele ekspedycji 25 canoe, 2 księży, 50 żołnierzy, i 50 kanadyjskich osadników (rolników, kupców i rzemieślników) i 23 lipca 1701 roku przybył nad brzeg rzeki Detroit, która, wraz z rzeką St. Clair tworzy połączenie między Wielkimi Jeziorami Erie i Huron.

Po wylądowaniu odbyła się ceremonia objęcia okolicznych terenów w posiadanie. Dla uhonorowania Louisa Phélypeaux, hrabiego de Pontchartrain (lub jego syna, Jérôme'a), ministra floty Ludwika XIV, nazwał nowe osiedle Fort Ponchartrain du Detroit. Natychmiast rozpoczęto wznoszenie budynków magazynowych i palisady, ale pierwszą ukończoną budowlą był katolicki kościół Ste. Anne de Detroit. Wysoka na około 4 m palisada również została wkrótce ukończona; na każdym narożu wznosiła się wieża obserwacyjno-obronna.

Wiosną 1703 roku w Forcie Detroit wybuchł pożar (prawdopodobnie było to umyślne podpalenie), który strawił część zabudowań. W czerwcu tego samego roku do Detroit przybyło około 30 rodzin indiańskich z plemienia Majamów. Na zewnątrz palisady założyli swoją wioskę.

Fort Detroit in 1763

Do pierwszego poważnego starcia zbrojnego w okolicach Fortu Detroit doszło w marcu 1706 roku, pod nieobecność Cadillaca. Indianie z plemienia Ottawów dowiedzieli się o rzekomej zasadzce zastawionej na Huronów. Ottawowie w tej sytuacji zaatakowali i zabili kilku Majamów obozujących w pobliżu fortu. Majamowie schronili się za palisadą fortu oddając się w opiekę żołnierzom. W czasie strzelaniny, jaka wówczas wybuchła, zginęło około 30 Ottawów atakujących fort, a także znajdujący się poza palisadą ksiądz i podoficer francuski.

Komendantem fortu był w tym czasie Étienne de Veniard, Sieur de Bourgmont, krytykowany za nieumiejętne rozwiązanie konfliktu. Nim Cadillac wrócił Bourgmont (a wraz z nim kilku żołnierzy) zdezerterował. Bourgmont został coureur des bois żyjącym wśród Indian. Za żonę pojął Indiankę i miał z nią dziecko. W roku 1718 wrócił do łask, został odznaczony Krzyżem św. Ludwika i nobilitowany za skartowanie (jako pierwszy Europejczyk) dorzecza Missouri aż do ujścia rzeki Platte i za skuteczne przeciągnięcie Indian na stronę Francuzów przeciwko Hiszpanom.

W roku 1712 Cadillac odszedł na inne stanowisko i został zastąpiony przez Dubuissona. Plemię Lisów dowiedziało się o tym i postanowiło uderzyć na fort (bowiem część ludzi Cadillaca opuściła placówkę wraz z nim). Indianie oblegli fort w końcu kwietnia; ich siły liczyły około 1000 Lisów i kilku innych plemion. Ottawowie i Huroni byli wówczas na wyprawie wojennej i nie mogli wesprzeć Francuzów. Jean Baptiste Bissot, Sieur de Vincennes, dowódca francuskiego posterunku w Kekionga (dzisiaj Fort Wayne w stanie Indiana) oraz siedmiu handlarzy futer przybyło do fortu przedzierając się przez linie otaczających umocnienia Lisów. Dubuisson wysłał posłańców do zaprzyjaźnionych Indian, skutkiem czego Ottawowie i Huroni wrócili, by wesprzeć obrońców. Gdy pojawili się na podejściach do fortu, wojownicy Lisów zostali wzięci w dwa ognie i sami znaleźli się w okrążeniu, co trwało do końca maja. Ścigani przez Francuzów i Huronów zbiegli w końcu do miejsca zwanego dziś Windmill Point. Po czterech dniach oblężenia Lisy skapitulowali pod warunkiem, że ich rodzinom nic się nie stanie. Francuzi zgodzili się, ale gdy wojownicy złożyli broń zaatakowali i wymordowali wszystkich. To wydarzenie, mające miejsce w okolicach Grosse Pointe, nazywane było przez miejscowych jako Masakra Lisów. Oblężenie Fortu Detroit było zaczątkiem późniejszej wojny Lisów.

W kilka lat później naprężenia pomiędzy Brytyjczykami a Francuzami w Ameryce Północnej doprowadziły do otwartego konfliktu o nazwie wojna z Indianami i Francuzami. Detroit znajdowało się daleko od głównego teatru działań i nie było polem działań. 29 listopada 1760 roku, w dwa miesiące po kapitulacji Montrealu, Fort Detroit został przekazany armii brytyjskiej.