Fort IX Twierdzy Przemyśl - "Brunner"

Fort IX Twierdzy Przemyśl ("Brunner") - fort typu uniwersalnego powstał na bazie dzieła z lat 1854-55 (szańca ziemnego założonego na planie siedmiobocznym).

Armata była dawniej bronią miotająca pociski za pomocą prochu. Współcześnie terminem tym określa się działo o bliskim płaskiemu torze lotu pocisku, służące do ostrzeliwania celów będących na linii pola widzenia.

Moździerz - rodzaj prostego działa strzelającego stromotorowo. W większości, z wyjątkiem największych rodzajów, nie stosuje się oporopowrotnika. Ponieważ rolę ciężkich moździerzy oblężniczych przejęło lotnictwo, obecnie często definiuje się moździerz jako działo nie mające oporopowrotnika. Bywa także utożsamiany z moździerzem piechoty, nazywanym moździerzem właściwym. W starszej literaturze można spotkać nazwę miotacz lub miotacz min.

Nadano jemu kształt barkanu. Posiadał dwa wały: dolny z przeznaczeniem dla piechoty i górny artyleryjski ulokowany na stropie koszar. Fosy broniły dwa kojce dysponujące własnymi kopułami obserwacyjnymi(pojedynczy i podwójny) uzbrojone łącznie w 4 armaty (San Rideau posiadał ich 6). Dodatkową obronę fosy zapewniała galeria przeciwstokowa. Przeciwstok i tradytory posiadały łączność z koszarami poprzez poternę poprowadzoną na osi fortu. Szyi fortu broniła kaponiera szyjowa. Fort posiadał dwukondygnacyjne koszary zawierające pomieszczenia załogi (szeregowców, oficerówi komendanta fortu), izby opatrunkowe, wartownię z aresztem, laboratoria artyleryjskie, magazyny amunicyjne i inne. Fasadę zdobiły bonowania. Okna zamykane były na żelazne okiennice z otworami strzelniczymi. Koszary odlano z betonu oprócz ściany szyjowej wykonanej z cegły. Artyleria fortu oprócz dział M94 (kal. 8cm) osadzonych w kojcach składała się z takichże 4 dział w tradytorach na górnej kondygnacji koszar, a nadto 3 haubic i 4 moździerzy osadzonych w kopułach pancernych horyzontalnych oraz wertykalno-horyzontalnych na stropie koszar. Fort posiadał połączenie telefoniczne z sąsiednimi obiektami w tym Fortem VIII.We wnętrzu fortu na osi poterny umieszczono schron centralny dla załogi. Na wale piechoty znajdował się schron pogotowia. Na wał piechoty prowadziły oprócz schrony centralnego dwie wybieżnie na przeciwległych stronach obiektu.

Artyleria - to jeden z podstawowych rodzajów wojsk, na uzbrojenie którego wchodzą działa (armaty, haubice, moździerze) oraz wyrzutnie rakietowe, a w przeszłości także machiny miotające. Zadaniem artylerii jest zwalczanie celów naziemnych, powietrznych i nawodnych ogniem dział i pociskami rakietowymi. Wykonując swoje zadania, artyleria służy zwykle do wsparcia innych rodzajów wojsk lub działa samodzielnie. W skład artylerii wchodzi także sprzęt i służby umożliwiające skuteczne wykonywanie zadań ogniowych: systemy kierowania ogniem, systemy rozpoznania i wykrywania celów (w tym radary artyleryjskie), służby pomiarowe i inne.

Haubica – działo kalibru od około 75 mm wzwyż, o krótkiej lufie (od 10 do 30 kalibrów) i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego. Stosowana przede wszystkim do prowadzenia ognia do celów ukrytych (znajdujących się w ukryciu) lub zakrytych (za przeszkodami). Dzięki zastosowaniu zmiennych ładunków miotających jest możliwe dokonanie zmiany stromości toru lotu pocisku i donośności strzelania przy tym samym (stałym) kącie podniesienia.