Fort jednostkowy – rodzaj fortu określany często mianem fortu uniwersalnego. Mógł pełnić funkcje zarówno fortu obrony dalekiej, jak i bliskiej. Był silnie uzbrojony w artylerię szybkostrzelną umieszczoną w pancernych kazamatach tradytorów i w obrotowych wieżach pancernych rozlokowanych najczęściej na stropie betonowego bloku koszarowo-bojowego.

Wał - w fortyfikacji budowla ziemna w kształcie podłużnego usypiska o różnym profilu, wzniesiona sztucznie z ziemi, kamieni, piasku itp, lub powstała w wyniku działania sił przyrody. Wał wykorzystywano w celu osłony obiektu chronionego przed ostrzałem wroga oraz umożliwienia, obrony fortyfikacji przed wrogiem. Kształt poprzeczny wału, wysokość, długość i szerokość wynosiły od kilku do kilkudziesięciu metrów i uzależnione były od warunków geotechnicznych terenu i typu chronionego obiektu. Najczęściej spotykanym przekrojem poprzecznym wału jest przekrój trapezowy i owalny. Często wały wzmacniane były murami, palisadami itp. W średniowieczu wały budowane były dla ochrony grodzisk. W zależności od spełnianego zadania w założeniu fortyfikacyjnym wał nosi różne określenia np.