Ten artykuł dotyczy RAF. Zapoznaj się również z: RAAF.

Logo RAF, składające się z czerwonej gwiazdy oraz pistoletu maszynowego MP5

Frakcja Czerwonej Armii (niem. Rote Armee Fraktion, w skrócie RAF), zwana też Grupą Baader-Meinhof – lewicowa organizacja terrorystyczna, która ideologicznie była powiązana m.in z maoizmem, marksizmem, a także nową lewicą. Organizacja terrorystyczna działała od początku lat 70. do 1998 roku, kiedy to ogłosiła swoje samorozwiązanie.

Geneza

Grupa wyrosła z fali niepokojów młodzieżowo-studenckich, które miały miejsce w całej Europie. Członkowie RAF kwestionowali powierzchownie rozliczoną narodowosocjalistyczną przeszłość Niemiec, amerykański imperializm (Wojna w Wietnamie) oraz skostniałe, autorytarne struktury społeczne.

RAF dążyła do obalenia systemu kapitalistycznego w Republice Federalnej Niemiec oraz aktywnego wsparcia ruchów narodowo-wyzwoleńczych w Trzecim Świecie. Podstaw teoretycznych dostarczyły jej m.in. pisma Mao Zedonga, "Mini-podręcznik partyzanta miejskiego" Carlosa Marighelli oraz "Wyklęty lud ziemi" Algierczyka Frantza Fannona. Ideologicznie i praktycznie RAF wyrosła w bliskich związkach z tzw. młodzieżową Opozycją Pozaparlamenarną, której liderem był Rudi Dutschke oraz kontrkulturową Komuną I.

Działalność grupy wspierała wschodnioniemiecka Stasi. Fundusze zdobywała z napadów na banki, a broń i fałszywe dokumenty dzięki kontaktom w świecie przestępczym oraz kradzieżom. RAF blisko współpracowała też z innymi organizacjami terrorystycznymi, np. Ludowym Frontem Wyzwolenia Palestyny.

Liczba aktywnych członków stanowiących ścisły trzon organizacji wynosiła w sumie w latach 1970–1990 około 60-80 osób. W ciągu ponad 20 lat istnienia jej członkowie dokonali 34 zabójstw politycznych. Śmierć poniosło również 27 członków i zwolenników RAF.

Jesienią 1977 doprowadzili do poważnego kryzysu państwa.

Do wydarzeń które popchnęły członków grupy do sięgnięcia po przemoc zalicza się m.in. próba zabójstwa Rudiego Dutschke przez prawicowego zamachowca Josepha Bachmana w 1968 r. oraz rozbicie przez zachodnioniemiecką policję demonstracji przeciwko wizycie w Berlinie Zachodnim dyktatora Iranu szacha Rezy Pahlawiego. W trakcie tych zajść policja śmiertelnie postrzeliła młodego studenta Benno Ohnesorga w 1967 r.