Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Piąte spotkanie Międzynarodowego Towarzystwa na Rzecz Poprawy Bezpieczeństwa w Kosmosie - bezpieczniejszy kosmos na rzecz bezpieczniejszego świata, Wersal, Francja
W dniach 17 - 19 października 2011 r. w Wersalu, Francja, odbędzie się piąte spotkanie Międzynarodowego Towarzystwa na Rzecz Poprawy Bezpieczeństwa w Kosmosie - bezpieczniejszy kosmos na rzecz bezpieczniejszego świata. Ekskluzywny niegdyś "klub" krajów z możliwościami autonomicznego, suborbitalnego i orbitalnego dostępu do przestrzeni kosmicznej staje się cor...
 
Spadek spożycia wina we Francji
Zapytani, co najbardziej kojarzy nam się z Francją, wielu z nas najprawdopodobniej odpowie moda, sery i oczywiście... wino. Wyniki nowych badań wskazują jednak, że zamiłowanie Francuzów do wina może tracić na wyrazistości, bowiem c...
 
Żubry z Francji dotarły w Bieszczady
Trzy żubry - dwie krowy i jeden byk - przyjechały w środę z prywatnej hodowli we Francji do nadleśnictwa Stuposiany w Bieszczadach. Zamieszkają w pokazowej zagrodzie w Mucznem. Jak poinformował PAP rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa...
 
Jean Lilensten zdobywa pierwszą nagrodę Europlanet za wybitność
Dr Jean Lilensten z Laboratoire de Planétologie de Grenoble we Francji zdobył pierwszą nagrodę Europlanet za wybitne osiągnięcia na polu angażowania społeczeństwa w nauki planetarne. Infrastruktura badawcza Europlanet jest programem o budżecie 6 mln EUR w części ...
 
Zaproszenie do składania wniosków o granty integracyjne Marie Curie na rzecz szkolenia i rozwoju kariery naukowców
Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do składania wniosków o granty integracyjne Marie Curie na rzecz szkolenia i rozwoju kariery naukowców ramach programu prac "Ludzie" 2011 Siódmego Programu Ramowego. Granty zapewniają naukowcom, którym zaproponowano stałą pracę i którzy rozważają przeprowadzenie się d...

Reklama:


François Fillon

To hasło encyklopedii posiada podstrony: [1][2] 3

Czy wiesz że...?
Międzynarodowy alfabet fonetyczny, MAF (ang. International Phonetic Alphabet, IPA, fr. Alphabet phonétique international, API) – alfabet fonetyczny, system transkrypcji fonetycznej przyjęty przez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne jako ujednolicony sposób przedstawiania głosek wszystkich języków. Składają się na niego zarówno symbole alfabetyczne jak i symbole niealfabetyczne oraz ok. 30 znaków diakrytycznych.

Nicolas Sarkozy (ur. 28 stycznia 1955 w Paryżu, jako Nicolas Paul Stéphane Sarközy de Nagy-Bocsa posłuchaj ?/i) – francuski polityk, od 2007 prezydent Republiki Francuskiej i z urzędu współksiążę Andory, w latach 2004–2007 przewodniczący Unii na rzecz Ruchu Ludowego, były minister w kilku rządach, deputowany i poseł do Parlamentu Europejskiego.
Skład rządów François Fillona

Pierwszy gabinet (od 18 maja 2007 do 18 czerwca 2007)

  • François Fillon – premier
  • Alain Juppé – minister stanu, minister ekologii, zrównoważonego rozwoju i planowania
  • Jean-Louis Borloo – minister gospodarki, finansów i zatrudnienia
  • Michèle Alliot-Marie – minister spraw wewnętrznych
  • Bernard Kouchner (b. członek PS) – minister spraw zagranicznych i stosunków europejskich
  • Brice Hortefeux – minister imigracji, integracji, tożsamości narodowej i wspólnego rozwoju
  • Rachida Dati – Strażnik Pieczęci, minister sprawiedliwości
  • Xavier Bertrand – minister pracy, stosunków społecznych i solidarności
  • Xavier Darcos – minister edukacji narodowej
  • Valérie Pécresse – minister szkolnictwa wyższego i nauki
  • Hervé Morin (członek NC) – minister obrony
  • Roselyne Bachelot-Narquin – minister zdrowia, młodzieży i sportu
  • Christine Boutin – minister mieszkalnictwa i polityki miejskiej
  • Christine Lagarde – minister rolnictwa i rybołówstwa
  • Christine Albanel – minister kultury i łączności, rzecznik prasowy rządu
  • Éric Woerth – minister budżetu, finansów publicznych i służby cywilnej
  • Powołano także czterech sekretarzy stanu w różnych resortach, stanowiska te objęli Roger Karoutchi, Éric Besson (b. członek PS), Dominique Bussereau i Jean-Pierre Jouyet. Martin Hirsch został wysokim komisarzem ds. solidarności i przeciwdziałaniu ubóstwu.

    Pierre Lellouche (ur. 3 maja 1951 w Tunisie) – francuski polityk, parlamentarzysta, od 2009 sekretarz stanu ds. europejskich w drugim rządzie François Fillona.
    Wielka Brytania (), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania, Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Guernsey, Jersey i Wyspa Man, posiadają odrębny status dependencji Korony brytyjskiej i nie wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa.

    Drugi gabinet (od 19 czerwca 2007 do 13 listopada 2010)

    Powołanie rządu

    Poza François Fillonem na dotychczasowych stanowiskach ministerialnych pozostali Michèle Alliot-Marie, Bernard Kouchner, Brice Hortefeux, Rachida Dati, Xavier Bertrand, Xavier Darcos, Valérie Pécresse, Hervé Morin, Roselyne Bachelot-Narquin, Christine Boutin, Christine Albanel i Éric Woerth.

    Gaullizm to myśl polityczna i ruch polityczny, którego podstawy stworzył Charles de Gaulle (1890-1970), generał, polityk, prezydent V Republiki Francuskiej w latach 1959-1969. Doktryna gaullizmu łączyła liczne elementy nadające jej prawicowość w powojennej historii Francji.
    Rachida Dati (arab. رشيدة داتي Rašīdah Dātī) (ur. 27 listopada 1965 w Saint-Rémy) – francuska polityk pochodzenia marokańskiego i algierskiego, była minister sprawiedliwości i Strażnik Pieczęci, eurodeputowana.

    Jean-Louis Borloo został ministrem stanu, minister ekologii, zrównoważonego rozwoju i planowania (w miejsce Alaina Juppé), a Christine Lagarde zastąpiła go na stanowisku ministra gospodarki, finansów i przemysłu. W skład rady ministrów na urząd ministra rolnictwa i rybołówstwa powołano Michela Barniera.

    Martin Hirsch pozostał wysokim komisarzem, podobnie jak poprzednio powołani sekretarze stanu. Nowymi sekretarzami stanu w różnych ministerstwach zostali Laurent Wauquiez, Valérie Létard (członek NC), Nathalie Kosciusko-Morizet, Christian Estrosi, André Santini (członek NC), Jean-Marie Bockel (b. członek PS), Hervé Novelli, Fadela Amara, Alain Marleix, Rama Yade, Luc Chatel i Bernard Laporte.

    Michèle Alliot-Marie (ur. 10 września 1946 w Villeneuve-le-Roi) – francuska prawnik i polityk, była minister spraw wewnętrznych, obrony, sprawiedliwości, od 2010 minister spraw zagranicznych.
    François Sauvadet (ur. 20 kwietnia 1953 w Dijon) – francuski polityk, parlamentarzysta, przewodniczący parlamentarnej frakcji Nowego Centrum, od 2011 minister.

    Od tego czasu w ramach rządu dokonano szeregu zmian kadrowych. Ze stanowisk sekretarzy stanu odeszli Jean-Pierre Jouyet i Christian Estrosi (zastąpili ich odpowiednio Yves Jégo i Bruno Le Maire). Nowo powołane stanowiska sekretarzy stanu w 2008 obsadzili Hubert Falco, Nadine Morano, Christian Blanc (członek NC), Anne-Marie Idrac, Alain Joyandet. Przeprowadzono też modyfikacje co do nazw i kompetencji kilku resortów, a także zakresów obowiązków poszczególnych wiceministrów.

    Henri de Raincourt (ur. 17 listopada 1948 w Saint-Valérien) – francuski polityk, parlamentarzysta, od 2009 minister delegowany w drugim rządzie François Fillona.
    Benoist Apparu (ur. 24 listopada 1969 w Tuluzie) – francuski polityk, parlamentarzysta, od 2009 sekretarz stanu w drugim i trzecim rządzie François Fillona.

    W grudniu 2008 do rządu dodatkowo wszedł Patrick Devedjian jako minister ds. wdrożenia planu naprawczego w związku z kryzysem gospodarczym. W styczniu 2009 gabinet opuścił Xavier Bertrand (w związku z wyborem na sekretarza generalnego UMP). Zastąpił go Brice Hortefeux, a jego obowiązki przejął Éric Besson, otrzymując nominację na urząd ministra. Nowym sekretarzem stanu (po kolejnych zmianach zakresów obowiązków) została Chantal Jouanno.

    Jean-Louis Borloo (ur. 7 kwietnia 1951 w Paryżu) – francuski polityk, minister stanu w rządzie François Fillona. Od 2005 żonaty z Béatrice Schönberg.
    Wybory parlamentarne we Francji w 2007 roku – pierwsza tura wyborów do Zgromadzenia Narodowego odbyła się 10 czerwca, druga miała miejsce 17 czerwca. Wybranych zostało 577 parlamentarzystów w ramach 13 kadencji Zgromadzenia Piątej Republiki (od 1958).
    Rekonstrukcja po wyborach 2009

    Po wyborach do PE w 2009 doszło do rekonstrukcji rządu. Poza François Fillonem swoje stanowiska ministerialne utrzymali Bernard Kouchner (sprawy zagraniczne), Christine Lagarde (gospodarka), Patrick Devedjian (zwalczanie kryzysu gospodarczego), Valérie Pécresse (nauka), Hervé Morin (obrona), Roselyne Bachelot (zdrowie), Éric Besson (imigracja), a także Éric Woerth, któremu dodano do dotychczasowych obowiązków także reformę stanu.

    Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW, ang. International Monetary Fund, IMF) – międzynarodowa organizacja w ramach ONZ, zajmująca się kwestiami stabilizacji ekonomicznej na świecie. Dostarcza pomocy finansowej zadłużonym krajom członkowskim, które w zamian są zobowiązane do dokonywania reform ekonomicznych i innych działań stabilizujących.
    Mer (fr. maire) – we Francji wybieralny przewodniczący rady miejskiej lub rady municypalnej gminy. Jest on jednocześnie przedstawicielem (reprezentantem) władzy państwowej w najmniejszych jednostkach podziału administracyjnego Francji – wykonuje zadania administracji publicznej oraz stoi na czele organów tejże administracji.

    Kilku ministrów zostało przeniesionych na nowe stanowiska; Jean-Louis Borloo został ministrem stanu, ministrem ekologii, energii, zrównoważonego rozwoju i gospodarki morskiej, Michèle Alliot-Marie – ministrem stanu, Strażnikiem Pieczęci i ministrem sprawiedliwości, Brice Hortefeux – ministrem spraw wewnętrznych, terytoriów zamorskich i wspólnot, Xavier Darcos – ministrem pracy, stosunków społecznych, rodziny i solidarności.

    Patrick Ollier (ur. 17 grudnia 1944 w Périgueux) – francuski polityk, były przewodniczący Zgromadzenia Narodowego, partner życiowy minister Michèle Alliot-Marie‎.
    Bernard Kouchner (ur. 1 listopada 1939 w Awinionie) – francuski lekarz gastroenterolog i polityk. Współzałożyciel organizacji charytatywnych Lekarze bez Granic i Lekarze Świata, były minister zdrowia, od 2007 minister spraw zagranicznych.

    Ponadto w skład rządu weszli:

  • Luc Chatel – minister edukacji narodowej i rzecznik prasowy rządu,
  • Bruno Le Maire – minister gospodarki żywnościowej, rolnictwa i rybołówstwa,
  • Frédéric Mitterrand – minister kultury i komunikacji,
  • Michel Mercier – minister planowania przestrzennego i terytoriów wiejskich.
  • Utworzono dwa urzędy ministrów podległych innym członkom rządu: Henri de Raincourt został ministrem ds. kontaktów z parlamentem (podległym premierowi), a Christian Estrosi – ministrem ds. przemysłu (podległym Christine Lagarde). Część sekretarzy stanu (Valérie Létard, Jean-Marie Bockel, Hervé Novelli, Rama Yade, Hubert Falco, Nadine Morano, Christian Blanc) otrzymała nowy zakres obowiązków. Na swoich stanowiskach pozostali sekretarze stanu Laurent Wauquiez, Nathalie Kosciusko-Morizet, Dominique Bussereau, Fadela Amara, Alain Marleix, Anne-Marie Idrac, Alain Joyandet i Chantal Jouanno oraz Martin Hirsch jako wysoki komisarz.

    Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
    Xavier Bertrand (ur. 21 marca 1965 w Châlons-sur-Marne w Marnie) – francuski polityk, były minister zdrowia i były minister pracy, stosunków społecznych i solidarności.

    Nowymi sekretarzami stanu zostali Pierre Lellouche, Nora Berra, Benoist Apparu i Marie-Luce Penchard (ze zmienionym zakresem kilka miesięcy później). Rekonstrukcja po wyborach 2010

    Do kolejnych zmian w rządzie doszło po wyborach regionalnych w 2010, w których centroprawica nie odniosła sukcesu (podobnie jak w 2004).

    Éric Woerth został tym razem ministrem pracy, solidarności i służby cywilnej. Do rządu weszli François Baroin (jako minister ds. budżetu, finansów publicznych i reformy państwa) oraz Marc-Philippe Daubresse (jako minister ds. młodzieży i aktywizacji), a także Georges Tron powołany na stanowisko sekretarza stanu przy ministrze pracy.

    Zgromadzenie Narodowe we Francji (fr. Assemblée nationale) – we Francji, stanowi obecnie izbę niższą Parlamentu Francji, i wybierane jest na 5 lat w dwóch turach wyborów powszechnych, bezpośrednich i większościowych. Drugą izbą jest Senat, wybierany przez kolegium elektorów.
    Rama Yade, właściwie Ramatoulaye Yade-Zimet (ur. 13 grudnia 1976 w Dakarze) – francuska polityk pochodzenia senegalskiego, w rządach François Fillona wiceminister spraw zagranicznych (2007–2009) i następnie wiceminister zdrowia i sportu w drugim rządzie François Fillona.

    Z gabinetu odeszli Xavier Darcos i Martin Hirsch, a w lipcu tego samego roku zdymisjonowani zostali Christian Blanc i Alain Joyandet.

    13 listopada 2010 przed planowaną rekonstrukcją rządu po przeprowadzeniu reformy emerytalnej podał swój rząd do dymisji, która została przyjęta.

    Trzeci gabinet (od 14 listopada 2010)

    Dzień po rezygnacji Nicolas Sarkozy powierzył François Fillonowi utworzenie nowego rządu. Również 14 listopada 2010 został przedstawiony nowy skład rządu.

    Notariusz (dawniej rejent - od słowa regent czyli uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków) – mianowany przez ministra sprawiedliwości prawnik notariatu upoważniony do sporządzania aktów notarialnych i dokonywania innych czynności notarialnych.
    Jean-Marie Bockel (ur. 22 czerwca 1950 w Strasburgu) – francuski polityk, wieloletni parlamentarzysta, były minister handlu, sekretarz stanu w rządzie François Fillona, burmistrz Miluzy.
    Ministrowie
  • François Fillon – premier
  • Alain Juppé – minister stanu, minister obrony i spraw kombatantów
  • Michèle Alliot-Marie – minister stanu, minister spraw zagranicznych i europejskich
  • Nathalie Kosciusko-Morizet – minister ekologii, zrównoważonego rozwoju, transportu i mieszkalnictwa
  • Michel Mercier – Strażnik Pieczęci, minister sprawiedliwości
  • Brice Hortefeux – minister spraw wewnętrznych, terytoriów zamorskich, wspólnot i imigracji
  • Christine Lagarde – minister gospodarki, finansów i przemysłu
  • Xavier Bertrand – minister pracy, zatrudnienia i zdrowia
  • Luc Chatel – minister edukacji narodowej i młodzieży
  • François Baroin – minister ds. budżetu, finansów publicznych, służby cywilnej i reformy państwa, rzecznik prasowy rządu
  • Valérie Pécresse – minister szkolnictwa wyższego i nauki
  • Bruno Le Maire – minister rolnictwa, żywności, rybołówstwa, wsi i planowania regionalnego
  • Frédéric Mitterrand – minister kultury
  • Roselyne Bachelot – minister solidarności i spójności społecznej
  • Maurice Leroy – minister ds. miast
  • Chantal Jouanno – minister sportu
  • Ministrowie podlegli innym ministrom
  • Patrick Ollier – minister ds. kontaktów z parlamentem (podległy premierowi)
  • Éric Besson – minister ds. przemysłu, energii i gospodarki cyfrowej (podległy ministrowi gospodarki)
  • Henri de Raincourt – minister ds. kooperacji (podległy ministrowi spraw zagranicznych)
  • Philippe Richert – minister ds. wspólnot terytorialnych (podległy ministrowie spraw wewnętrznych)
  • Laurent Wauquiez – minister ds. europejskich (podległy ministrowi spraw zagranicznych)
  • Nadine Morano – minister ds. szkoleń zawodowych (podległy ministrowi pracy)
  • Marie-Luce Penchard – minister ds. terytoriów zamorskich (podległy ministrowi spraw wewnętrznych)
  • Sekretarze stanu

    Stanowiska sekretarzy stanu w różnych resortach objęli Pierre Lellouche, Nora Berra, Benoist Apparu, Georges Tron, Marie-Anne Montchamp, Thierry Mariani, Frédéric Lefebvre i Jeannette Bougrab.

    Fadela Amara, właściwie Fatiha Amara (ur. 25 kwietnia 1964 w Clermont-Ferrand) – francuska polityk pochodzenia berberyjskigo, w drugim gabinecie François Fillona sekretarz stanu ds. polityki miejskiej (2007–2010). 14 listopada 2010 przestała pełnić tę funkcję w ramach rekonstrukcji rządu. Po odejściu z rządu odmówiła objęcia stanowiska ambasadora przy Unii Śródziemnomorskiej. Od 5 stycznia 2011 generalna inspektor spraw społecznych. Założycielka i przewodnicząca stowarzyszenia Ni putes ni soumises.
    Zgromadzenie na Rzecz Republiki (fr. Rassemblement pour la République, RPR) – francuska partia polityczna, działająca w latach 1976–2002, reprezentująca nurt gaullistowski. W 2002 rozwiązana w związku z utworzeniem Unii na rzecz Ruchu Ludowego.
    Zmiany w rządzie

    27 lutego 2011 została odwołana Michèle Alliot-Marie, stanowisko ministra spraw zagranicznych i europejskich przejął Alain Juppé, a urząd ministra obrony i spraw kombatantów objął Gérard Longuet. Z rządu odszedł też Brice Hortefeux, którego zastąpił Claude Guéant. 29 maja 2011 dymisję złożył Georges Tron.

    Philippe Richert (ur. 22 maja 1953 w Ingwiller) – francuski polityk, od 2010 minister ds. wspólnot terytorialnych, przewodniczący rady regionalnej w Alzacji.
    Walia (wal. Cymru, ang. Wales) – jedna z czterech części składowych w Wielkiej Brytanii, celtycka kraina historyczna, część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

    Do kolejnych zmian doszło 29 czerwca 2011 po odejściu z gabinetu Christine Lagarde, która została dyrektorem zarządzającym MFW. François Baroin zastąpił ją na urzędzie ministra gospodarki, finansów i przemysłu. Valérie Pécresse objęła natomiast w jego miejsce funkcję ministra ds. budżetu, finansów publicznych i reformy państwa oraz rzecznika prasowego rządu. Laurent Wauquiez wszedł w skład ścisłego rządu jako minister szkolnictwa wyższego i nauki (zastępując z kolei Valérie Pécresse), jego zaś zastąpił Jean Leonetti, którego powołano na ministra ds. europejskich. Nowym ministrem został centrysta François Sauvadet, któremu przydzielono odpowiedzialność za służbę cywilną. Thierry Mariani awansował na stanowisko ministra podległemu ministrowi ekologii jako minister transportu. Nowymi sekretarzami stanu zostali David Douillet, Marc Laffineur i Claude Greff.

    Alain Juppé (ur. 15 sierpnia 1945 w Mont-de-Marsan) – francuski polityk, premier dwóch gabinetów, mer Bordeaux, parlamentarzysta i minister w różnych resortach (od 2011 minister spraw zagranicznych).
    Patrick Devedjian (ur. 26 sierpnia 1944 w Fontainebleau) – francuski polityk ormiańskiego pochodzenia, były sekretarz generalny UMP, od 2008 minister ds. "ożywienia gospodarczego".

    26 września 2011 po wyborach do Senatu z gabinetu odeszła Chantal Jouanno, a ministrem sportu został David Douillet, tego ostatniego zastąpił zaś Édouard Courtial.

    22 lutego 2012 z rządu odeszła Nathalie Kosciusko-Morizet.

    Przypisy

    1. François Fillon na stronie Zgromadzenia Narodowego XIII kadencji (fr.)
    2. François Fillon na stronie Senatu (fr.)
    3. Sarkozy pledges new era of change (ang.). bbc.co.uk, 16 maja 2007.
    4. François Fillon named Prime Minister (ang.). premier-ministre.gouv.fr, 17 maja 2007.
    5. Battu, Alain Juppé démissionne du gouvernement (fr.). lefigaro.fr, 18 czerwca 2007.
    6. Communiqué de la Présidence de la République annonçant la composition du gouvernement (fr.). ambafrance-uk.org, 19 czerwca 2007.
    7. Kim Willsher, Tim Finan: Welshwoman prepares for life in French No 10 (ang.). telegraph.co.uk, 7 maja 2007.
    8. Communiqué de la Présidence de la République concernant la composition du gouvernement de M. François FILLON, Premier ministre (fr.). ambafrance-uk.org, 18 maja 2007.
    9. Décret du 5 décembre 2008 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 5 grudnia 2008.
    10. Décret du 15 janvier 2009 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 15 stycznia 2009.
    11. Décret du 23 juin 2009 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 23 czerwca 2009.
    12. Décret du 22 mars 2010 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 22 marca 2010.
    13. Wire Staff: French prime minister's resignation may bring cabinet reshuffling (ang.). cnn.com, 13 listopada 2010.
    14. Nommination de M. François FILLON, Premier ministre (fr.). elysee.fr, 14 listopada 2010.
    15. Communiqué de la Présidence de la République (fr.). elysee.fr, 14 listopada 2010.
    16. Décret du 26 septembre 2011 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 26 września 2011.
    Wybory prezydenckie we Francji w 2007 roku zostały przeprowadzone w dwóch turach; pierwsza odbyła się 22 kwietnia (niedziela), druga zaś miała miejsce dwa tygodnie później, 6 maja 2007. Mandat urzędującego prezydenta wygasa 16 maja 2007 o północy.
    Nathalie Geneviève Marie Kosciusko-Morizet (ur. 14 maja 1973 w Paryżu) – francuska polityk, parlamentarzystka, była sekretarz stanu, od 2010 do 2012 minister w rządzie François Fillona.


    przejdź do podstrony: [1][2] 3




    Czy wiesz że...? beta

    Jean-Pierre Raffarin [ʒɑ̃ˈpjɛːʀ ʀafaˈʀɛ̃] (ur. 3 sierpnia 1948 w Poitiers) – francuski prawnik i polityk, premier trzech gabinetów w okresie 2002–2005, były eurodeputowany, senator.
    Lech Aleksander Kaczyński (ur. 18 czerwca 1949 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2005–2010, prezes Najwyższej Izby Kontroli w latach 1992–1995, minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Jerzego Buzka w latach 2000–2001, prezydent Warszawy w latach 2002–2005.
    Université de Paris V - jedna z 13 autonomicznych uczelni wchodząca w skład Uniwersytetu Paryskiego. Obecnie na uniwersytecie uczy się ponad 32 000 studentów wszystkich kierunków oraz fakultetów, co czyni Université de Paris V jednym z największych kampusów uniwersyteckich Paryża.
    Université du Mans jest to francuski publiczny uniwersytet mający swoją siedzibę w mieście Le Mans. Uczelnia jest czescią Akademii Nantes. Obecnie na uczelni studiuję ponad 9 000 studentów wszystkich wydziałów i kierunków wspartych ponad 800 osobową kadrą naukową. Uczelnia została założona w 1977 roku a jedna z uczelni powstałych w ramach reformy oświaty wyższej która została przeprowadzona w 1969 roku.
    Nowe Centrum (fr. Nouveau Centre, NC) – centrowa partia polityczna we Francji, znana również pod nazwą Europejska Socjal-Liberalna Partia (Parti Social Libéral Européen, PSLE), działająca od 2007.
    Christine Lagarde z domu Lallouette (ur. 1 stycznia 1956 w Paryżu) – francuska polityk, prawnik, minister w kilku rządach, pierwsza kobieta na stanowisku ministra finansów w państwach wchodzących w skład G8, odznaczona Legią Honorową.
    Michel Mercier (ur. 7 marca 1947 w Bourg-de-Thizy) – francuski polityk, senator i przewodniczący frakcji Unii Centrystów, od 2009 minister w gabinecie François Fillona.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.