|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Noblista w dziedzinie fizyki prof. Carlo Rubbia wygłosił 18 listopada wykład w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach na temat eksperymentu ICARUS związanego z badaniem cząstek, za sprawą których można m.in. badać procesy zachodzące we wnętrzu gwiazd. Wiz... Noce na początku sierpnia to bardzo dobry czas do obserwacji Perseidów. Już teraz rój potrafi dawać ponad 10 meteorów na godzinę, a jego aktywność sukcesywnie rośnie - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w W... 20 wykładów oraz prawie tyle samo warsztatów poświęconych zastosowaniom technologii komputerowych w nauczaniu matematyki wypełni rozpoczynająca się 16 sierpnia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu doroczna konferencja MathPa... W Polsce około 2 mln osób choruje na cukrzycę. Tylko połowa o tym wie i leczy się. Około milion osób ma cukrzycę bezobjawową, którą można rozpoznać wyłącznie po przeprowadzeniu badań diagnostycznych.
Według zaleceń klinicznych Polskiego Towarz... W Polsce około 2 mln osób choruje na cukrzycę. Tylko połowa o tym wie i leczy się. Około milion osób ma cukrzycę bezobjawową, którą można rozpoznać wyłącznie po przeprowadzeniu badań diagnostycznych.
Według zaleceń klinicznych Polskiego Towarz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Francesco BorrominiCzy wiesz że...? Kościół San Carlo alle Quattro Fontane (św. Karola u Czterech Źródeł) w Rzymie został zaprojektowany przez czołowego przedstawiciela dojrzałego baroku rzymskiego – architekta Francesco Borrominiego. Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój. Innocenty X, (Giovanni Battista Pamfili (Pamphilj)) (ur. 7 maja 1574 w Rzymie - zm. 7 stycznia 1655 w Rzymie) – papież od 15 września 1644 do 7 stycznia 1655. 
 
Francesco Borromini, właśc. Francesco Castelli (ur. 25 września 1599 w Bissone w Lombardii, zm. 3 sierpnia 1667 w Rzymie) – włoski architekt barokowy. Czołowy architekt baroku dojrzałego we Włoszech, autor rzymskich kościołów i pałaców (m.in.kościoła San Carlo alle Quattro Fontane, kościoła Sant'Agnese in Agone, kościoła Sant'Ivo alla Sapienza, oratorium filipinów). Jako pierwszy na tak dużą skalę stosował w architekturze linie faliste, wklęsłe i wypukłe, odrzucając klasycyzm i masywność wczesnego baroku. Posługiwał się efektami światłocieniowymi, stosował indywidualne i fantazyjne rozwiązania. Rywalizując z Gianlorenzem Berninim stworzył odrębny od jego poważnych budowli styl niespokojny i malowniczy, będący nową propozycją estetyczną. Lombardia – kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w lombardzkim mieście Pawia - początkowo słowo "Lombardia" oznaczało wszystkie części Italii pod panowaniem Longobardów, następnie znaczenie słowa zawężyło się do obszarów wokół ich stolicy (zob. Romania).
Carlo Maderna, także Carlo Maderno (ur. 1556 w Capolago koło Mendrisio (Szwajcaria), zm. 30 stycznia 1629 w Rzymie), architekt tesyński, główny projektant i wykonawca fasady Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Reprezentant wczesnego baroku rzymskiego. Uczeń Dominika Fontany, od 1587 w Rzymie, następca G. della Porty na stanowisku papieskiego architekta. Od 1603 główny budowniczy watykańskiej bazyliki Św. Piotra - zmieniając jej fasadę i plan z centralnego na podłużny nadał jej obecny kształt (projekt nawy i nowej fasady 1607). DziałalnośćUrodził się w Bissone w Lombardii, wiosce położonej nad jeziorem Lugano, obecnie Szwajcaria. Był synem architekta Giovanniego Domenica Castellego. Przez matkę był spokrewniony z Carlem Maderną. Początkowo uczył się w Mediolanie, potem (w 1614 lub 1624) przeniósł się do Rzymu. Giovanni Lorenzo Bernini zw. Gianlorenzo (ur. 7 grudnia 1598 w Neapolu, zm. 28 listopada 1680 w Rzymie) – włoski rzeźbiarz, architekt, malarz; jeden z najwybitniejszych artystów baroku.
Carlo Rainaldi - (ur. w 1611 roku, zm. w 1691 roku), architekt włoski, przedstawiciel baroku rzymskiego. W 1673 został przewodniczącym Akademii Św. Łukasza w Rzymie. Budowle Rainaldiego cechuje monumentalizm i silne efekty światłocieniowe. Pierwszym znaczącym dziełem Borrominiego był klasztor i kościół San Carlo alle Quattro Fontane w Rzymie, wzniesione w latach 1638-41 na małej i nieregularnej parceli. Dziedziniec klasztorny otrzymał kształt prostokąta ze ściętymi narożnikami i otoczony jest przez dwukondygnacyjne loggie. Kościół wzniósł na planie elipsy. W fasadę zaopatrzył go znacznie później, gdyż zaraz po ukończeniu budowy nie było na to środków. Nie zdążył jej jednak skończyć, gdyż prowadzone od 1665 prace przerwała dwa lata później jego śmierć i ostatecznie koniec budowy przypadł na rok 1685. Fasada składa się z niezwykle płynnych form, pozbawiona jest prostych kątów. Również w fasadzie oratorium filipinów wykorzystał linię falistą - cała jej powierzchnia jest wklęsła, a środkowa partia parteru i pierwszego piętra – wypukła. Urban VIII, (Maffeo Barberini), (ur. w kwietniu 1568 we Florencji - zmarł 29 lipca 1644 w Rzymie) – papież w okresie od 6 sierpnia 1623 do 29 lipca 1644 roku.
W 1642 rozpoczął prace przy kościele św. Iwona (Sant'Ivo), obecnie uniwersyteckim. Borromini musiał swoją budowlę dostosować do już istniejącego dziedzińca zamkniętego z trzech stron filarowymi loggiami Giacoma della Porta. Podziały poziome lekko wklęsłej fasady kościoła przeprowadził zgodnie z przebiegiem podziałów loggii. Wieloboczny plan zbliżony jest do sześcioramiennej gwiazdy umieszczonej w prostokącie; nad kościołem góruje kopuła na rzucie sześcioliścia z wysoką latarnią i hełmem. Wraz ze śmiercią papieża Urbana VIII w 1644, protektora Berniniego i wyborem Innocentego X na nowego papieża, zmieniła się sytuacja Borrominiego, który zyskał oparcie w Stolicy Piotrowej. Stracił je natomiast jego rywal – Bernini. Na polecenie papieża Borromini przebudował bazylikę św. Jana na Lateranie (jej fasada jest późniejsza, XVIII-wieczna) oraz wzniósł (na podstawie zmienionego planu Carla i Girolama Rainaldich) kościół św. Agnieszki (Sant'Agnese in Agone) na Piazza Navona. Kontynuował również prace przy bazylice watykańskiej. Od 1646 prowadził prace przy kolegium Propagandy Wiary (Propaganda Fide), wyburzając wzniesiony niewiele wcześniej mały kościół Berniniego i wznosząc własny. Główne dzieła BorrominiegoBibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
