|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nie żyje współtwórca śląskiej romanistyki prof. Aleksander Abłamowicz. W maju skończyłby 79 lat. Wiadomość o śmierci uczonego, który zmarł w sobotę, przekazała w poniedziałek PAP rzeczniczka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Magd... 25 czerwca 1976 r. w wielu zakładach pracy zorganizowano strajki w związku z ogłoszoną przez rząd podwyżką cen. Do największych wystąpień robotniczych doszło w Radomiu, Ursusie i Płocku. Protesty brutalnie stłumiła milicja... W dniach 21 - 22 maja 2012 r. w Wenecji, Włochy, odbędą się warsztaty ESA 2012 nt. EMC w technice lotniczej i kosmonautycznej.
Dostawcy i producenci z sektora lotniczego i kosmonautycznego znajdują się pod stałą presją coraz surowszych wymogów prawnych. Dostarczane muszą być cora... Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Francesco LandoCzy wiesz że...? Sobór w Pizie – sobór powszechny biskupów chrześcijańskich zwołany przez 23 kardynałów obu obediencji w 1409 r. w celu przywrócenia jedności chrześcijaństwa i zakończenia ponad 30. letniego okresu Wielkiej Schizmy. Nie został zwołany przez papieża, i dlatego nie jest uznawany przez Kościół katolicki. Jan XXIII (właściwie Baldassare Cossa, ur. ok. 1360/1370, zm. 22 grudnia 1419) – antypapież obediencji pizańskiej podczas wielkiej schizmy zachodniej. Francesco Lando (zm. 26 grudnia 1427) – włoski kardynał. Pochodził z Wenecji. W okresie wielkiej schizmy zachodniej popierał początkowo obediencję rzymską. W 1408 "rzymski" papież Grzegorz XII mianował go patriarchą Grado, jednak już kilka miesięcy później wypowiedział mu posłuszeństwo i wziął udział w Soborze w Pizie. Wybrany wówczas antypapież Aleksander V mianował go patriarchą Konstantynopola, którym pozostał do 1412. Na konsystorzu celebrowanym 6 czerwca 1411 pizanski antypapież Jan XXIII wyniósł go do godności kardynalskiej, przyznając mu tytuł prezbitera S. Croce in Gerusalemme. Brał udział w Soborze w Konstancji i kończącym Schizmę konklawe 1417. Kamerling Św. Kolegium od lipca 1419 roku. Biskup Sabiny od 1424. Krótko przed śmiercią został archiprezbiterem Bazyliki S. Maria Maggiore. Zmarł w Rzymie. Konklawe 8-11 listopada 1417 – konklawe, które odbyło się na Soborze w Konstancji i formalnie zakończyło Wielką Schizmę Zachodnią. Było to jedyne w historii konklawe, które odbyło się na terenie Niemiec i jedyne, w którym dopuszczono jako elektorów duchownych spoza Kolegium Kardynalskiego. Było także pierwszym, w którym uczestniczył Polak – arcybiskup gnieźnieński Mikołaj Trąba.
Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Biskup Sabiny − biskup jednej z siedmiu tzw. diecezji suburbikarnych. Od połowy XI wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami (pierwszym był Ubaldo mianowany ok. 1063, który zastąpił w gronie kardynałów ekskomunikowanego biskupa Velletri). W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.
Łaciński patriarcha Konstantynopola został powołany w 1204 r., po zdobyciu Konstantynopola przez krzyżowców. Był to zabieg polityczny mający na celu formalną "katolicyzację" urzędu Patriarchy Konstantynopola i położenie kresu Schizmie wschodniej. Po upadku Konstantynopola w 1261 patriarcha łaciński sprawował swój urząd tytularnie w Rzymie. Od 1948 urząd pozostawał nieobsadzony, zaś w 1964 zniesiono go.
Sobór w Konstancji – ekumeniczny sobór powszechny Kościoła katolickiego zwołany przez pizańskiego antypapieża Jana (XXIII) (później potwierdzony przez papieża Grzegorza XII) na wezwanie Zygmunta Luksemburskiego (ówczesnego elektora brandenburskiego, króla węgierskiego i niemieckiego, późniejszego cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego), trwający od 16 listopada 1414 do 22 kwietnia 1418 r. w Konstancji. Jego głównym celem było zakończenie wielkiej schizmy zachodniej. Kościół rzymskokatolicki uznaje formalnie tylko te posiedzenia soborowe, które odbyły się po zatwierdzeniu Soboru przez Grzegorza XII. Poprzednie posiedzenia pod przewodnictwem Zygmunta Luksemburskiego i antypapieża Jana XXIII nie są uznawane przez Kościół.
Aleksander V, Piotr Philarges di Candia (ur. ok. 1339, zm. 3 maja 1410), franciszkanin, na soborze pizańskim wybrany papieżem (miał to być wstęp do zakończenia Wielkiej Schizmy, w rzeczywistości wybór tylko pogłębił kryzys).
Grzegorz XII (łac. Gregorius XII), faktycznie Angelo Correr; (ur. ok. 1330 w Wenecji – zm. 18 października 1417) – papież w okresie od 30 listopada 1406 do 4 lipca 1415.
Wielka schizma zachodnia (także schizma papieska lub wielka schizma; samo określenie wielka schizma może być jednak używane także w odniesieniu do wielkiej schizmy wschodniej) – okres trwający od 1378 do 1417 roku, kiedy to brak zgody kardynałów, kierujących się głównie pobudkami politycznymi, powodował, że do tytułu głowy Kościoła katolickiego rościło sobie pretensje dwóch, a nawet trzech papieży jednocześnie.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
