Francisco Indalesio Madero González (ur. 30 października 1873 w Parras, zm. 22 lutego 1913 Ciudad de México) - meksykański polityk. Prezydent Meksyku w latach 1911 - 1913.

Madero urodził się w jednej z najbogatszych rodzin w Meksyku, jego przodkowie wywodzili się z Portugalii. Kształcił się w Stanach Zjednoczonych, także na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.

Madero był jednym z liderów opozycji przeciwko dyktaturze Porfirio Diaza - założył partię Nacional Antirreleccionista. Za działalność polityczną został aresztowany. Po uwolnieniu z więzienia uciekł do San Antonio w Teksasie, skąd nawoływał do wybuchu powstania przeciw Diazowi (w manifeście Plan San Luís Potosí). Jego słowa początkowo spotkały się z nikłym odzewem, jednak stopniowo zyskiwał zwolenników. W 1911 Diaz został zmuszony do ustąpienia ze stanowiska i udał się na wygnanie, a Madero wybrano prezydentem Meksyku.

Jako prezydent nie był w stanie poradzić sobie z konfliktem interesów jaki zaistniał między popierającymi go grupami społecznymi. Pierwsi zbuntowali się chłopi, niektóre jego reformy i posunięcia nie podobały się także w kręgach wojskowych. 18 lutego 1913 został obalony przez Victoriano Huertę, cztery dni później zamordowano go na rozkaz prezydenta-uzurpatora.

Zobacz też

Historia Meksyku