Franciszek Ksawery - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: świętych o imionach Franciszek Ksawery.

Franciszek Ksawery, właśc. Francisco de Jaso y Azpilicueta (ur. 7 kwietnia 1506 na zamku Xavier w Nawarrze, Hiszpania, zm. z 2 na 3 grudnia 1552 na wyspie Shangchuan Dao u wybrzeży Chin) — prezbiter, jezuita, misjonarz, święty katolicki zwany apostołem Indii.

Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, .

Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

Żywot świętego

Był synem Juana de Jasu, doktora uniwersytetu bolońskiego, prezydenta Rady Królewskiej Nawarry. Podczas studiów w Paryżu poznał bł. Piotra Favre'a, a za jego pośrednictwem - Ignacego Loyolę.

Dnia 15 sierpnia 1534 na Montmartre w Kaplicy Męczenników złożył wraz z przyjaciółmi śluby zakonne. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1537 w Rzymie.

Papież Paweł III w 1540 zatwierdził Towarzystwo Jezusowe, do którego należał Franciszek Ksawery.

Seminarium duchowne (z łac. szkółka roślin, od semen – nasienie, seminis – narybek, latorośl) – w Kościołach chrześcijańskich specjalny dom, w którym kandydaci do stanu duchownego odbywają intensywną formację teologiczną, moralną i naukową.

Modlitwa za wstawiennictwem świętego (czasem błędnie rozumiana jako modlitwa do świętego) – rodzaj modlitw katolickich, prawosławnych a także części innych wyznań chrześcijańskich, zanoszonych do Boga za pośrednictwem (przyczyną, wstawiennictwem) świętego, często patronów osób modlących się lub uchodzących za szczególnie skutecznych w danych problemach. Występują w wielu wyznaniach.

W 1541 św. Franciszek wyjechał do Indii w charakterze wysłannika królewskiego i legata papieskiego. W czasie 13-miesięcznej podróży oddawał się apostolstwu i posłudze chorym. Mimo wielu przeszkód i ciężkiej choroby dotarł w 1542 do Goa, gdzie założył seminarium. Pracował również w Malacce, na Wyspach Moluckich, na przylądku Komoryn. W Koczinie i Basejnie założył kolegia jezuickie.

Ewangelizacja (gr. euaggelizein – głosić dobrą nowinę) – propagowanie głównych kanonów wiary chrześcijańskiej, a przede wszystkim nauki o Jezusie.

Grzegorz XV (łac. Gregorius XV), właściwie Alessandro Ludovisi; (ur. 9 albo 15 stycznia 1554 w Bolonii, zm. 8 lipca 1623 w Rzymie), - papież w okresie od 9 lutego 1621.

Franciszek, jako pierwszy misjonarz z Europy, stanął na ziemi japońskiej. Do Japonii trafił mając za przewodnika japońskiego rozbitka Yajirō.

W latach 1549-1551 rozpoczął ewangelizację Japonii. W 1549 przybył do Kagoshimy, gdzie został życzliwie przyjęty przez tamtejszego daimyō. Po niespełna roku został wygnany z prowincji Satsuma i przeniósł się do Hirado. Następnie przez Hakatę i Yamaguchi udał się do Kioto, do sioguna Yoshitane Ashikagi z prośbą o pozwolenie na głoszenie ewangelii. Zgody nie uzyskał. Powrócił na Kiusiu, gdzie korzystając z poparcia rodów Ōuchi i Ōtomo założył pierwszy kościół.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Św. Ignacy Loyola, hiszp. Iñigo López de Oñaz y Loyola, ur. przed 23 października 1491, zm. 31 lipca 1556) – święty Kościoła katolickiego, duchowny, teolog, prezbiter i założyciel zakonu jezuitów. Dewizą Ignacego Loyoli była łacińska sentencja Ad maiorem Dei gloriam (Na większą chwałę Bożą).

W 1551 r. opuścił Japonię i dotarł do wyspy Shangchuan Dao, w pobliżu Chin. Tam po ciężkiej chorobie zmarł w nocy z 2 na 3 grudnia 1552.

Kult

Jego ciało pozostało nienaruszone rozkładem przez kilka miesięcy mimo upałów i wilgoci, potem przewieziono je do kościoła jezuitów w Goa. Na życzenie generała jezuitów Klaudiusza Aquavivy w 1614, prawe ramię Franciszka zostało sprowadzone do Rzymu.

Beatyfikacji Franciszka Ksawerego dokonał papież Paweł V 26 października 1619, a kanonizacji - Grzegorz XV, 12 marca 1622. W 1927 Pius XI ogłosił świętego Franciszka głównym patronem misji katolickich.

Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, zawodów sportowych, ludzi itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi noszących ich imię (wezwanie).

Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 3 grudnia.

Zobacz też

Portal:
Katolicyzm

Portal:
Święci

Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki

modlitwa za wstawiennictwem świętego

święci i błogosławieni Kościoła katolickiego

Bibliografia

Święty Franciszek Ksawery na brewiarz.pl [6.12.2009]

John Whitney Hall: Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Warszawa: PIW, 1979. ISBN 83-06-00205-9.

Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.

Daimyō (jap. 大名, daimyō?) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.), potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali nieraz całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów.

Linki zewnętrzne

Żywot świętego Franciszka Ksawerego, jezuity.pl