Franciszek Mazur (ur. 1 sierpnia 1895 w Wolkowcach na Podolu, zm. 7 marca 1975 w Warszawie) – działacz PZPR, prawnik, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji.

Życiorys

Syn robotnika folwarcznego, uzyskał wyższe wykształcenie. Od 1917 należał do PPS. W okresie rewolucji październikowej przebywał w Rosji, brał udział w wojnie domowej, był członkiem Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików) od 1919. Powrócił do Polski w 1930 i wstąpił do KPP, należał do Komitetu Centralnego partii (1930–1938). Kierował pracą Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy, był więziony. Okres II wojny światowej spędził w ZSRR.

Od 1945 ponownie w kraju, członek PPR, członek KC i Sekratariatu KC PPR; w 1948 został zastępcą członka Biura Politycznego KC PPR oraz członkiem Biura Organizacyjnego KC PPR. Etatowo również związany z partią – kierownik Wydziału Organizacyjnego KC PPR w latach 1946–1948.

Od grudnia 1948 członek PZPR, pozostał zarówno kierownikiem Wydziału Organizacyjnego KC (do 1950), jak i członkiem Biura Organizacyjnego KC (do 1954), a także członkiem KC (do 1959) i zastępcą członka Biura Politycznego KC (w 1950 awansował na pełnego członka Biura Politycznego; do 1956). W latach 1950–1954 członek Sekretariatu Biura Organizacyjnego KC, w latach 1950–1956 sekretarz KC. W latach 1959–1964 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR.

W latach 1952–1956 był wicemarszałkiem Sejmu PRL I kadencji, w latach 1952–1957 zastępcą przewodniczącego Rady Państwa. W latach 1957–1965 ambasador PRL w Czechosłowacji. Od 1965 na emeryturze.

W latach 1946–1956 poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL; w 1948 (od października do grudnia) przewodniczący Klubu Poselskiego PPR. W Sejmie I kadencji członek Rady Seniorów.