|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Profesor Janusz Małłek z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzyma tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Uroczystość odbędzie się w czwartek, 17 września w Olsztynie. Senat UWM uhonorował prof. Małłka za "wy... Prof. Janusz Woytoń, jeden z twórców nowoczesnej perinatologii w Polsce, odebrał we wtorek tytuł doktora honoris causa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Uroczystość odbyła się na Zamku Królewskim w Warszawie.Najwyższą akademicką godność akad... W dniach 27-28 października 2011 r. w Poznaniu odbędzie się konferencja pod nazwą "Akademia przedsiębiorczości i forum inwestycyjne rynku finansowego w sektorze TIK".
Wydarzenie jest organizowane przez ICT Finance Marketplace, inicjatywę będącą połączeniem trzech projektów finansowanych ze środ... Bp Tadeusz Pieronek otrzymał w środę doktorat honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. "To człowiek wielkiego formatu i nieposzlakowanego charakteru" - mówił w laudacji były rektor uczelni prof. Henryk Żaliński. Obchodząca 65-lecie istnienia... Wybitny dramaturg Sławomir Mrożek otrzyma tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Śląskiego - poinformował rzecznik uczelni Jacek Szymik-Kozaczko. Uroczystość nadania tytułu zaplanowano na 23 marca. Odbędzie się w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Kato...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Franciszek SławskiCzy wiesz że...? Janusz Siatkowski, (ur. 5 marca 1929 w Warszawie), językoznawca, slawista. W latach 1950 - 1956 i 1982 - 1999 pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego (w latach 1993 - 1999 dyrektor Instytutu Filologii Słowiańskiej) oraz w latach 1956 - 1982 PAN (w latach 1974 - 1982 dyrektor Zakładu, a następnie Instytutu Słowianoznawstwa), od roku 1972 profesor; od roku 1982 jest członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Siatkowski tworzy prace z zakresu gramatyki historycznej i dialektologii polskiej i czeskiej, historii języka polskiego i czeskiego, polsko-czeskich i polsko-niemieckich kontaktów językowych, języka bułgarskiego. Slawistyka jest interdyscyplinarną dziedziną nauki, obejmującą badanie i opis najogólniej pojmowanych kultur, krajów, narodów i języków słowiańskich. Najczęściej utożsamiana z filologią słowiańską, a więc z dziedziną badającą języki słowiańskie, literatury oraz folklor narodów słowiańskich. W szerszym rozumieniu slawistyka obejmuje także archeologię oraz historię Słowian, począwszy od dziejów najstarszych, zwłaszcza z okresu wspólnoty plemiennej, aż po współczesność. Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie. Franciszek Sławski (ur. 13 maja 1916 w Kopyczyńcach, zm. 19 stycznia 2001 w Krakowie) – polski językoznawca, slawista. ŻyciorysUczeń Kazimierza Nitscha, Tadeusza Lehra-Spławińskiego, Mieczysława Małeckiego, Stanisława Pigonia. Podczas okupacji niemieckiej był uczestnikiem tajnego nauczania prowadzonego na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1974–1986 był dyrektorem Instytutu Filologii Słowiańskiej, w latach 1966–1969 dziekanem Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1961–1973 kierownik Pracowni Słownika Prasłowiańskiego w Zakładzie Słowianoznawstwa (ob. Instytut Slawistyki) PAN. Od 1954 profesor, od 1969 członek Polskiej Akademii Nauk, od 1989 członek Polskiej Akademii Umiejętności, a od 1994 członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był także członkiem Austriackiej i Bułgarskiej Akademii Nauk. Wykształcił kilka pokoleń polskich slawistów, m.in. Janusza Siatkowskiego. Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Stanisław Pigoń (ur. 27 września 1885 w Komborni koło Krosna, zm. 18 grudnia 1968 w Krakowie) – historyk literatury polskiej, edytor, wychowawca i pedagog. W 1995 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego. TwórczośćJego dorobek naukowy liczy kilkaset pozycji, w tym kilkanaście książek i obejmuje szeroką tematykę ogólnosłowiańską. Do najważniejszych publikacji Sławskiego należą prace dotyczące słownictwa słowiańskiego, jego etymologii i rekonstrukcji zasobu leksyki prasłowiańskiej. Głównym dziełem Sławskiego jest Słownik etymologiczny języka polskiego (tom 1-5, A-Ł, 1952–1982), uwzględniający ogromną literaturę naukową oraz bogaty materiał historyczny i gwarowy polski i słowiański. Współautor i redaktor Słownika prasłowiańskiego (tom 1-8, A-Gy, 1974–200) – wypracował jego koncepcję oraz zasady i metody rekonstrukcji słownictwa prasłowiańskiego. Poza tym prace z zakresu językoznawstwa południowosłowiańskiego, zwł. bułgarskiego, oraz dotyczące języka starosłowiańskiego: Gramatyka języka bułgarskiego (1953, wznowione w 1962), Podręczny słownik bułgarsko-polski (1963, wznowiony w 1987), Przegląd i charakterystyka języków słowiańskich (1954, wspólnie z Lehrem-Spławińskim i Władysławem Kuraszkiewiczem), Zarys dialektologii południowosłowiańskiej (1962) oraz opracowanie języków słowiańskich w dziele zbiorowym Języki indoeuropejskie (1988, redaktor Leszek Bednarczuk) i rozprawy o zabytkach językowych, np. Księdze Sawy i Kodeksie Assemaniego. Władysław Kuraszkiewicz (ur. 1905, zm. 10 marca 1997) - językoznawca, slawista, profesor uniwersytetów: KUL, Wrocławskiego i Poznańskiego; autor prac dotyczących historii i dialektów języka polskiego. Zajmował się gwarami przejściowymi białorusko-ukraińskimi .
Towarzystwo Naukowe Warszawskie (TNW), polskie towarzystwo naukowe z siedzibą w Warszawie, o strukturze akademickiej z dwustopniowym członkostwem na podstawie wyboru. Przypisy
Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Tadeusz Lehr-Spławiński (ur. 20 września 1891 w Krakowie, zm. 17 lutego 1965 tamże) - polski językoznawca, slawista, profesor UJ i rektor tej uczelni w latach 1938-1939 i 1945-1946.
Leszek Bednarczuk, (ur. 30 maja 1936 w Wilnie) – językoznawca, indoeuropeista. Od 1987 profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (od 1999 pod nazwą Akademia Pedagogiczna), od roku 1991 członek Polskiej Akademii Umiejętności. Jego prace obejmują zakres językoznawstwa indoeuropejskiego, języków: polskiego, słowackiego, celtyckiego, bałkańskich i innych.
Kazimierz Ignacy Nitsch (ur. 1 lutego 1874 w Krakowie, zm. 26 września 1958 w Krakowie), polski językoznawca slawista, historyk języka polskiego, dialektolog. Założył Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego i redagował jego organ "Język Polski". W 1901 roku zaczął swe badania dialektologiczne na Kaszubach.
Polska Akademia Umiejętności (w skrócie PAU, do 1919 pod nazwą Akademia Umiejętności, w skrócie AU) - naczelna polska instytucja nauki mająca status towarzystwa naukowego ogólnego, korporacja uczonych skupiająca elitę kadry naukowej.
Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.
Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI) - jednostka badawczo-rozwojowa nadzorowana przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (wcześniej przez Komitet Badań Naukowych). Jej zadaniem jest ułatwienie szybkiego dostępu do aktualnej i kompleksowej informacji o nauce polskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
