Franz Schönhuber - Polski Serwis Naukowy

Franz Xaver Schönhuber (ur. 10 stycznia 1923 w Trostberg, Bawaria, zm. 27 listopada 2005 w Monachium), polityk niemiecki, dziennikarz, współzałożyciel i przywódca prawicowej partii Die Republikaner, deputowany do Parlamentu Europejskiego.

Uczęszczał do gimnazjum w Monachium, maturę zdał w 1942. Należał do Hitlerjugend i NSDAP, wstąpił ochotniczo do Waffen-SS. Na froncie II wojny światowej służył (m.in. jako tłumacz) w 33 Dywizji Grenadierów, złożonej z ochotników francuskich. Był odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy.

Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) – pruskie, potem niemieckie odznaczenie wojskowe nadawane za męstwo na polu walki, a także za sukcesy dowódcze.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Po wojnie podjął pracę w dziennikarstwie. Publikował na łamach "Münchner Abendzeitung" i "Deutsche Woche", był redaktorem naczelnym monachijskiej bulwarówki "tz". Prowadził programy w stacji telewizyjnej Bayerische Rundfunk, przez pewien czas kierował redakcją wiadomości "Bayern Information". W 1975 został przewodniczącym Stowarzyszenia Dziennikarzy Bawarskich, wchodził również w skład Niemieckiej Rady Prasowej.

Landtag to parlament jednego z krajów związkowych Niemiec. Landtagi działają na podstawie konstytucji danego kraju związkowego i mają swoją siedzibę w ich stolicach. Landtagi tworzą konstytucje krajów związkowych oraz prawodawstwo danych krajów związkowych, poza zakresem określonym przez ustawę zasadniczą Niemiec jako leżący w kompetencjach Bundestagu.

Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (. Podczas procesów norymberskich partia została uznana za organizację zbrodniczą odpowiedzialną za szereg zbrodni przeciwko ludzkości.

Jego kariera dziennikarska załamała się po opublikowaniu autobiografii Ich war dabei (1981). Został oskarżony o skrajnie prawicowe poglądy oraz minimalizowanie zbrodni nazizmu, w efekcie utracił kierownicze stanowisko w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Bawarskich oraz pracę w telewizji. Zajął się wówczas polityką. Wspólnie z byłymi członkami CSU Franzem Handlosem i Ekkehardem Voigtem powołał do życia we wrześniu 1983 partię prawicową Die Republikaner i został jej wiceprzewodniczącym. Dwa lata później objął stanowisko przewodniczącego. Partia Die Republikaner zyskała poparcie około 7% wyborców, co pozwoliło na obsadzenie mandatów w Parlamencie Europejskim w 1989; wśród deputowanych Die Republikaner znalazł się Schönhuber. Partia zdobyła także wiele mandatów w parlamentach lokalnych.

Narodowodemokratyczna Partia Niemiec (Nationaldemokratische Partei Deutschlands, NPD) – niemiecka partia o programie nacjonalistycznym, jest kontynuatorką istniejącej w latach 1950-1964 Niemieckiej Partii Rzeszy. Założona 28 listopada 1964 w Hanowerze, z połączenia kilku mniejszych partii. NPD liczy ok. 7000 członków (2006). Organem prasowym partii jest Deutsche Stimme (gazeta była do niedawna drukowana w Polsce). Skandal finansowy doprowadził partię pod koniec 2008 roku na skraj bankructwa.

Waffen-SS (niem. Zbrojne SS) – zbrojne oddziały niemieckiej nazistowskiej formacji paramilitarnej Schutzstaffel (SS, niem. eskadra ochronna), znane również pod skrótem SS.

Naraził się na krytykę wewnątrz partii za kontakty z przedstawicielami innych partii niemieckiej skrajnej prawicy. W maju 1990 został zmuszony do ustąpienia ze stanowiska przewodniczącego Die Republikaner, ale wkrótce odzyskał funkcję lidera. Ostatecznie został odwołany w 1994 (w tym samym roku wygasł jego mandat w Parlamencie Europejskim); proponowany przez niego na nastepcę Rudolf Krause nie zyskał poparcia kolegów partyjnych. W 1995 Schönhuber wystąpił z partii i nawiązał bliższą współpracę z Niemiecką Unią Ludową (Deutsche Volksunion), kierowaną przez Gerharda Freya; z ramienia tej partii kandydował bez powodzenia w wyborach do Bundestagu w 1998. Publikował na łamach organu Niemieckiej Unii Ludowej "National Zeitung" oraz w prawicowym piśmie "Nation und Europa".

Parlament Europejski – instytucja Unii Europejskiej, będąca odpowiednikiem jednoizbowego parlamentu reprezentująca obywateli państw należących do UE, której członkowie są wybierani na 5-letnią kadencję. Oficjalną siedzibą Parlamentu jest Strasburg, ale też Bruksela, w której odbywa się większość obrad oraz mieszczą się biura poselskie, komisje parlamentarne i władze klubów. Sekretariat, biblioteka i część zaplecza technicznego ma zaś swoją siedzibę w Luksemburgu.

Republikanie, niem. Die Republikaner (REP) - niemiecka prawicowa partia polityczna. Została utworzona w 1983 r. przez byłych członków CSU, Franza Handlosa i Eckhardta Voigta. W tym czasie liderem partii był były plutonowy Waffen-SS i prezenter telewizyjny, Franz Schönhuber. Obecnie przywódcą partyjnym jest doktor medycyny, Rolf Schlierer.

We wrześniu 2005 został zgłoszony przez Narodowodemokratyczną Partię Niemiec (współpracującą z Niemiecką Unią Ludową) jako kandydat w wyborach do Bundestagu w Dreźnie; zajął na liście wyborczej miejsce zmarłej nagle Kerstin Lorenz i uzyskał poparcie 2,42% wyborców, co nie wystarczyło do zdobycia mandatu. Zmarł dwa miesiące później w wieku 82 lat, w wyniku komplikacji pogrypowych.

Hitlerjugend (HJ, pol. dosł. "Młodzież Hitlera") - organizacja młodzieżowa NSDAP zorganizowana na wzór paramilitarny w 1922 jako przybudówka Oddziałów Szturmowych (SA).

Poza autobiografią Ich war dabei opublikował kilkanaście książek, m.in. Freunde in der Not, Macht, Trotz allem Deutschland, Die Türken, In Acht und Bann, Die verbogene Gesellschaft, Le Pen – Der Rebell, Woher? Wohin? Europas Patrioten, Schluß mit deutschem Selbsthaß (z Horstem Mahlerem), Welche Chancen hat die Rechte?, Der missbrauchte Patriotismus, Die Volksverdummer – Persönliche Erfahrungen mit deutschen Medienleuten.