French Open, Roland Garros – międzynarodowe mistrzostwa Francji w tenisie, jeden z czterech turniejów zaliczanych do Wielkiego Szlema rozgrywany w Paryżu na kortach imienia Rolanda Garrosa na przełomie maja i czerwca.

Historia

Pierwszy turniej pod nazwą Championnat de France został rozegrany w 1891 i miał lokalny charakter. W 1897 do udziału dopuszczono kobiety, a w 1912 rozpoczęto grę na mączce ceglanej (do tego czasu grano w tenisa wyłącznie na kortach trawiastych). W 1925 do rozgrywek dopuszczono najlepszych graczy spoza Francji i zmieniono nazwę turnieju na Championats Internationaux de France. Powrócono wtedy na chwilę do kortów trawiastych (1925-1927).

Po zwycięstwie Francji w Pucharze Davisa (1927), zbudowano nowy stadion, nazwany imieniem bohatera I wojny światowej, Rolanda Garrosa, na którym turniej odbywa się do dziś. Zmieniono jednocześnie nazwę mistrzostw na Tournoi de Roland Garros (1928). W latach 1945-1947 Roland Garros był rozgrywany po Wimbledonie, jako 3. turniej wielkoszlemowy. W 1968 mistrzostwa Francji stały się pierwszym wielkoszlemowym turniejem "open", zezwalającym na start zarówno profesjonalistom jak i amatorom.

Od 1981 przyznaje sie specjalne nagrody dla graczy - Prix Orange (za postawę fair-play), Prix Citron (osobowość turnieju) oraz Prix Bourgeon (rewelacja roku). W 2007 zrównano pule nagród pieniężnych w rozgrywkach męskich i kobiecych. Główna nagroda dla zwycięzcy w 2009 roku wyniesie ponad milion Euro dla pań i panów. Od 2008 oficjalna nazwa turnieju brzmi Roland Garros Tournament.

Kort Philippe Chatrier (Finał singla mężczyzn w 2006)

Michael Stich komentator turnieju w 2003 roku

Sześćiokrotny triumfator Rafael Nadal

Bilet wstępu na mecze French Open

Nawierzchnia ziemnego kortu w Paryżu wykonana jest z czerwonej mączki i sprawia, że piłka po odbiciu się od kortu zwalnia, robiąc przy tym wysoki kozioł. Sprawia to, iż mocny serwis przestaje być dużym atutem na tej nawierzchni. M.in. dlatego, takie sławy jak Pete Sampras, Jimmy Connors, Boris Becker, Lindsay Davenport czy Martina Hingis nie zdołały tu nigdy wygrać i co za tym idzie, skompletować Wielkiego Szlema. Innym tenisistom z kolei nawierzchnia ta pasuje tak bardzo, że poza Paryżem nie wygrali żadnego innego turnieju wielkoszlemowego (7 z 11 ostatnich zwycięzców wśród panów).

Najwięcej zwycięstw w paryskiej imprezie wśród mężczyzn odniósł Francuz Max Décugis, który wygrywał tu 8 razy (1903-1904, 1907-1909,1912-1914). 6-krotnie French Open wygrali Szwed Björn Borg (1974-1975, 1978-1981) oraz Hiszpan Rafael Nadal (2005-2011, z przerwą w 2009), pięciokrotnie zwyciężał Francuz Henri Cochet 1922, 1926, 1928, 1930 ,1932

Natomiast wśród kobiet najwięcej zwycięstw zanotowała amerykanka Chris Evert - 7 (1974-1975, 1979-1980, 1983-1985), 6 razy French Open wygrała Niemka Steffi Graf (1987-1988, 1993, 1995-1996, 1999) oraz Francuzka Suzanne Lenglen (1920-1923, 1925-1926). Minimum 5 zwycięstw w turnieju mają również Australijka Margaret Smith Court (1962, 1964, 1969-1970, 1973) oraz Francuzka Françoise Masson (1897-1899, 1902-1903).

We French Open, w jak i pozostałych turniejach Wielkiego Szlema, finałowe sety w grach pojedynczych grane są bez tie-breaka (do dwóch gemów przewagi), a w grze mieszanej w ostatnim secie rozgrywa się tzw. super tie-break.

czytaj dalej: [2], [3]