Friedrich Kuhlau

Friedrich Daniel Rudolf Kuhlau (ur. 11 września 1786, zm. 12 marca 1832) - niemiecko-duński kompozytor klasyczny i romantyczny.

Urodzony w Niemczech, po utracie prawego oka w wypadku ulicznym w wieku lat siedmiu, uczył się gry na pianinie w Hamburgu. Jego ojciec, dziadek i wujek byli oboistami. Chociaż Kuhlau urodził się w biednej rodzinie, jego rodzice płacili za lekcje gry na fortepianie. W roku 1810, uciekł do Kopenhagi, by uniknąć służby wojskowej w Armii Napoleońskiej, która opanowała północne Niemcy, a w roku 1813 został obywatelem Danii. Oprócz długich podróży, mieszkał tam aż do śmierci. Podczas życia, był znany głównie jako pianista oraz kompozytor oper, ale popularyzował też dzieła Beethovena, które podziwiał w Kopenhadze. Biorąc pod uwagę, że jego dom spłonął, niszcząc niepublikowane rękopisy, był płodnym kompozytorem, zostawił ponad 200 utworów w wielu gatunkach. Beethoven, którego Kuhlau znał osobiście, wywarł największy wpływ na jego muzykę.

Napisał koncert fortepianowy, koncert smyczkowy, kilka utworów na pianino w różnych ówczesnych gatunkach: sonaty, sonatiny, walce, ronda i wariacje. Stworzył także kilka dzieł smyczkowych(trzy kwartety i trzy kwintety smyczkowe), utwory muzyki użytkowej oraz kilka oper. Jednak jego najczęściej nagrywanymi i grywanymi dziełami są sonatiny fortepianowe i liczne fletowe utwory. Z powodu swych utworów fletowych dostał przydomek "Beethovena fletu".

Podczas gdy Kuhlau uzmawany jest za pomniejszego kompozytora, w Danii uwertura do opery Elverhøj ("Elfowe Wzgórza") cieszy się szczególna popularnościa z uwagi na użycie w roku 1976 w filmie Gang Olsena wpada w szał (Olsen-banden ser rødt), z serii Gang Olsena.