Fritigern - Polski Serwis Naukowy

Fritigern (zm. ok. 380) - król Wizygotów.

W roku 376 za zgodą cesarza Walensa Goci pod jego dowództwem osiedlili się w prowincji Mezja. Dunaj zmuszeni byli przekroczyć naciskani przez Hunów. W zamian za zasilanie armii rzymskiej wizygockimi wojownikami cesarz obiecał ziemię uprawną, racje zboża i ochronę armii.

Niesprawiedliwe traktowanie przez urzędników rzymskich oraz klęska głodu doprowadziło do buntu i wybuchu wojny z Rzymem.

Bitwa pod Adrianopolem miała miejsce 9 sierpnia 378 roku, na północ od rzymskiego miasta Adrianopol (obecnie Edirne w europejskiej części Turcji). Spotkały się w niej siły wodza wizygockiego Fritigerna i cesarza wschodniorzymskiego Walensa, który zginął w czasie bitwy, zaś jego wojska zostały w niej rozgromione. Starcie to było największą klęską Rzymu od czasu bitwy pod Arausio i ostatnią bitwą, w której Rzymianie zastosowali swoją klasyczną taktykę walki legionami. Od tego czasu bowiem większy nacisk położono na wykorzystanie jazdy i niewielkich mobilnych oddziałów zwanych comitatenses.

Dunaj (łac. Danubius, ang. Danube, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i buł. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος Istros) – po Wołdze druga co do długości rzeka w Europie.

9 sierpnia 378 pod Adrianopolem doszło do wielkiej bitwy, w której wojska wizygockie pod dowództwem Fritigerna rozgromiły armię rzymską. W bitwie tej poległo ponad 40 000 żołnierzy rzymskich oraz cesarz Walens. Na czele zwycięskich wojsk spustoszył następnie prowincje naddunajskie oraz Grecję docierając aż pod Konstantynopol.

Walens, właściwie Flavius Iulius Valens (ur. 328, zm. 9 sierpnia 378) – cesarz rzymski od 364 roku. Przyrodni brat Walentyniana I, który przekazał mu rządy we wschodniej części cesarstwa. Ingerował w wewnętrzne spory Kościołów na rzecz arianizmu, którego był wyznawcą. Prowadził wojnę z Gotami (367-368), następnie (370-378) walczył z królem perskim Szapurem II, który zajął Armenię. Został zmuszony do przerwania działań wojennych w 378, gdy wśród osiedlonych w prowincjach naddunajskich Wizygotów wybuchło powstanie. Zginął w przegranej z nimi bitwie pod Adrianopolem.

Hunowie – jeden ze starożytnych ludów Wielkiego Stepu. Był to koczowniczy lud wywodzący się ze wschodnich terenów Azji Środkowej. W IV w. pojawili się we Wschodniej Europie, gdzie w V w. utworzyli krótkotrwałe imperium i przyczynili się do upadku Rzymu. Hunowie charakteryzowali się doskonałym opanowaniem jazdy konnej, podobnie zresztą jak inni mieszkańcy stepów. Nie pozostawili po sobie źródeł pisanych.

Zmarł prawdopodobnie w 380 roku.