|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: "Truizmem stało się już twierdzenie, że współczesna gospodarka opiera się na wiedzy. Jest oczywiste, że tylko regiony potrafiące zapewnić swoim mieszkańcom realizację takich właśnie potrzeb, mają szansę stać się motorami rozwoju i atrakcyjnym... Mało kto wie, że w najbliższy weekend przypada Dzień Liczby Pi, zwanej również Ludolfiną. Święto jednej z najbardziej niezwykłych według miłośników matematyki cyfr obchodzone jest co roku, 14 marca czyli (3.14).
Liczba Pi zo... Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej wraz ze Stowarzyszeniem na Rzecz Edukacji Matematycznej uruchamiają w marcu cykl wykładów popularnych z matematyki. Wstęp na wykłady jest bezpłatny i otwarty dla wszystkich zainteresowanyc... Jak co roku, w drugi czwartek marca przypada Światowy Dzień Nerek. W tym roku wiodącym tematem są przeszczepy. W Polsce statystycznie jedna osoba na dziesięć cierpi na choroby nerek, to więcej niż liczba chorujących na cukrzycę.Św... "Kości mogą ulec złamaniu, mięśnie zanikowi, gruczoły mogą próżnować, nawet mózg może zapaść w sen nie powodując bezpośredniego zagrożenia życia. Jeśli jednak nerki zawiodą, to nie przeżyją ani kości, ani mięśnie, gruczoły ani mózg.&qu...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
FrydolinCzy wiesz że...? Św. Frydolin ( żył w VI, zmarł w 538 roku w Saeckingen) lub Fridolin z Saeckingen (imię oznacza "bogaty w pokój"), zwany też "apostołem górnego Renu" był benedyktyńskim mnichem, misjonarzem i opatem. Jego pochodzenie jest niepewne, ale prawdopodobnie pochodził z Irlandii. Udał się na grób św. Hilarego do Poitiers we Francji, lecz miejsce to zastał zniszczone, więc wybudował nowy kościół i grobowiec. Tamtejszy Biskup mianował go wtedy opatem tamtejszego klasztoru. Według legendy we śnie objawił mu się św. Hilary i polecił mu iść na misje do Germanów, odnaleźć wyspę na Renie i założyć klasztor. Fridolin udał się na misje poprzez Alzację i dolinę Mozeli aż do Badenii. Po drodze zakładał kościoły pod wezwaniem św. Hilarego w ten sposób przyczyniając się do wzmacniania kultu galijskiego biskupa. Następnie przybył na wyspę na Renie, którą darował mu król Franków Chlodwig I - w Górnej Badenii, gdzie założył klasztor i kościół świętego Hilarego, później powstało tam miasto Saeckingen. Fridolin zmarł w opinii świętości w VI albo VII wieku w Saeckingen gdzie go pochowano. Jego relikwie znajdują się obecnie w kościele pw. św. Fridolina. Już w 1347 roku obchodzone było święto ku czci misjonarza. Obecnie w tym mieście nazajutrz po święcie Fridolina (6 marca) ma miejsce uroczysta procesja, po mszach pielgrzymkowych ośmiu mężczyzn w średniowiecznych strojach obnosi po mieście barokowy relikwiarz świętego. W dniu wspomnienia św. Fridolina odbywa się również jarmark i festyn ludowy. Św. Frydolin jest również świętym dla prawosławnych. Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach. Frydolin – imię męskie pochodzenia germańskiego. Nosił to imię św. Frydolin. Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie. Wywodzą się ze wspólnego języka pragermańskiego.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |