Fulko V - Polski Serwis Naukowy

Fulko V Młody (ur. 1092, zm. 10 listopada 1143 w Akce), hrabia Maine i Andegawenii (1109-1131), król Jerozolimy (1131 - 1143), syn hrabiego Andegawenii Fulka IV i Bertrady, córki Szymona I, pana de Montfort.

Hrabia Andegawenii

Był jedynym synem Fulka z jego czwartego małżeństwa. Miał starszego brata przyrodniego, Godfryda, współwładcę Andegawenii w latach 1098-1106, który zginął podczas buntu przeciwko ojcu. Niedługo po narodzinach syna Bertrada porzuciła męża i związała się z królem Francji Filipem I. Fulko IV zmarł w 1109 r. i Fulko V został hrabią Andegawenii. Rok później, dzięki małżeństwu z Ermengardą, został hrabią Maine.

Baldwin II z Le Bourg (zm. 21 sierpnia 1131 w Jerozolimie) - hrabia Edessy (1100—1118) i król Jerozolimy (1118—1131). Kuzyn Baldwina I, po którym objął najpierw hrabstwo Edessy, a później Królestwo Jerozolimskie.
Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku. W 1464 królowie Francji uzyskali od papieża prawo noszenia tytułu Królów Arcychrześcijańskich.

Był przeciwnikiem króla Anglii Henryka I i sojusznikiem króla Francji Ludwika VI. W 1112 r. sprzymierzył się z Ludwikiem i hrabią Flandrii Baldwinem VII, w celu przywrócenia tronu Anglii i Normandii pretendentowi Wilhelmowi Clito. Siedem lat wojny nie przyniosło jednak sukcesów i w 1120 r. Fulko zawarł pokój z Henrykiem, wydając swoją córkę za jego jedynego syna, Wilhelma Adelina. Ten jednak zginął w katastrofie morskiej w 1122 r. i Fulko ponownie poparł sprawę Wilhelma Clito, którego ożenił ze swoją drugą córką.

Filip I (23 maja 1052 – 29 lipca 1108, Meulan) – król Francji (1060-1108, koronowany w 1059). Syn Henryka I (1031-1060), z dynastii Kapetyngów i Anny Kijowskiej.
Godfryd IV Martel (ur. 1073, zm. 19 maja 1106 w Candé), hrabia Andegawenii, najstarszy syn hrabiego Fulka IV i Ermengardy, córki Archambauda IV, pana de Bourbon.

Henryk I przekonał jednak papieża Honoriusza II aby unieważnił to małżeństwo. Atak Fulka na Normandię został odparty i hrabia ponownie zawarł pokój z Henrykiem. W kolejnych latach nastąpiło zbliżenie anglo-andegaweńskie, które zostało przypieczętowane w 1127 r. małżeństwem najstarszego syna Fulka, Godfryda, z córką i dziedziczką Henryka, Matyldą. Małżeństwo to dało hrabiom Andegawenii prawa do tronu Anglii.

Eliasz II (ur. 1115, zm. 15 stycznia 1151 w Tours), hrabia Maine, młodszy syn Fulka V, hrabiego Andegawenii, i Ermengardy, hrabiny Maine, córki hrabiego Eliasza I.
Ermengarda (zm. 15 stycznia lub 12 października 1126), hrabina Maine, córka hrabiego Eliasza I i Matyldy, córki Gerwazego, pana de Château-du-Loir. Została hrabiną Maine po śmierci swojego ojca w 1110 r.

Fulko był zawołanym rycerzem. Był również bardzo pobożny. W 1120 r. wyruszył na swoją pierwszą pielgrzymkę do Jerozolimy. Nawiązał tam bliskie kontakty z zakonem templariuszy. Po powrocie do Europy nadał im ziemie w swoim hrabstwie. W Królestwie Jerozolimskim utrzymywał również dwóch rycerzy. W 1127 r. ponownie wybrał się na Wschód. Podczas przygotowań do drogi powrotnej wysłannicy króla Baldwina II, William Bures i Hugon de Payns zaproponowali mu rękę następczyni tronu Melisandy (pierwsza żona Fulka zmarła w 1126 r.). Baldwin chciał zabezpieczyć swoje dziedzictwo wydając córkę za bogatego pana, który posiadał militarne doświadczenie. Te warunki spełniał Fulko.

Istnieją spory co do liczby papieży i antypapieży w historii. Wymienia się od 36 do 43 antypapieży. W roku 1942 kardynał Giovanni Mercati, prefekt Archiwów Watykanu, stworzył listę papieży, która od tamtej pory została oficjalnie uznana przez Kościół katolicki. Zamieszczona poniżej lista jest zgodna z listą Mercatiego.
Tytuł hrabiów Flandrii został ustanowiony w roku 862 przez króla Karola II Łysego, pierwszym hrabią flandryjskim został Baldwin I Żelazne Ramię, jest on tym samym założycielem dynastii flandryjskiej.

Małżeństwo Fulka i Melisandy

Hrabia miał jednak większe ambicje niż bycie tylko małżonkiem królowej. Zażądał pozycji równej Melisandzie. Baldwin, mając na uwadze bogactwo i doświadczenie potencjalnego zięcia, wyraził na to zgodę. Fulko wrócił jeszcze do Europy, gdzie przekazał władzę na Andegawenią swojemu synowi Godfrydowi. Następnie powrócił na Wschód i 2 czerwca 1129 r. poślubił Melisandę.

Ludwik VI Gruby (ur. 1 grudnia 1081 r. w Paryżu, zm. 1 sierpnia 1137 r. na zamku Bethisy), król Francji w latach 1108-1137 (zapewne koronowany po raz pierwszy około 1101), następnie w 1108 w Orleanie; hrabia Vexin i Vermandois. Syn Filipa I, z dynastii Kapetyngów.
Steven Runciman, właściwie Sir James Cochran Stevenson Runciman (ur. 7 lipca 1903 w Northumberland, zm. 1 listopada 2000 w Radway, Warwickshire) - brytyjski historyk i dyplomata.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)