Funkcjonariusz publiczny - Polski Serwis Naukowy

Funkcjonariuszem publicznym według definicji legalnej, zakresowej z art. 115 § 13 polskiego Kodeksu karnego jest:

sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,

osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,

osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe,

osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej,

funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej,

osoba pełniąca czynną służbę wojskową,

pracownik międzynarodowego trybunału karnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe.

Według innych aktów normatywnych oraz orzecznictwa, prawa funkcjonariusza publicznego ma:

Postępowanie przygotowawcze - pierwszy etap postępowania karnego w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego - w sprawach tych jego przeprowadzenie jest obligatoryjne.

Sołtys (niem. Schultheiß od śrdw. łac. scultetus) – osoba będąca przedstawicielem lokalnej społeczności, przeważnie wiejskiej. Jego rola począwszy od średniowiecza ulegała poważnym zmianom i od 1990 roku w Polsce jest organem wykonawczym sołectwa.

lekarz udzielający świadczeń w ramach pomocy doraźnej,

pielęgniarka i położna podczas i w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,

osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe,

od maja 2007 roku nauczyciel, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych

asesor komorniczy gdy pełni zlecone mu obowiązki zastępcy komornika, bądź prowadzi zlecone mu czynności egzekucyjne w trybie art. 33 Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191, jednakże zdania Sądu Najwyższego nie podziela doktryna

rachmistrz spisowy w czasie wykonywania obowiązków związanych z narodowym spisem powszechnym

Z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym korzystają również sołtysi, przewodniczący zarządów osiedli i dzielnic na podstawie Ustawy o samorządzie gminnym, a także pracownicy ochrony wykonujący zadania ochrony obszarów, obiektów i urządzeń podlegających obowiązkowej ochronie.

Definicja legalna – definicja zawarta w przepisie prawnym, która wiążąco ustala znaczenie określonego pojęcia (zwrotu) na użytek danego aktu prawnego. Definicje legalne zazwyczaj umieszczone są na początku aktów prawnych, choć można je znaleźć także w ich dalszej części.

Akt normatywny – tekst zawierający sformułowane w języku prawnym i zapisane w postaci przepisów normy prawne. Normy te mają najczęściej charakter generalny i abstrakcyjny. Niekiedy pod tym pojęciem rozumie się także wszelkie teksty formułujące normy postępowania.

Zobacz też

osoba publiczna

Przypisy

Ostatnią zmianą było dodanie pkt 9 artykułem 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dn. 20 maja 2010 r. "o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy o Policji, ustawy – Przepisy wprowadzające Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postępowania karnego" – Dz. U. z 2010 r. Nr 68, poz. 626
Podstawa prawna: art. 44 ustawy z dn. 5 grudnia 1996 r. "o zawodach lekarza i lekarza dentysty" – Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857
Podstawa prawna: art. 11 ust. 2 ustawy z dn. 15 lipca 2011 r. "o zawodach pielęgniarki i położnej" – Dz. U. z 2011 r. Nr 174, poz. 1039
Podstawa prawna: art. 5 ust. 1 ustawy z dn. 8 września 2006 r. "o Państwowym Ratownictwie Medycznym" – Dz. U. z 2006 r. Nr 191, poz. 1410
Podstawa prawna: art. 63 ust. 1 ustawy z dn. 26 stycznia 1992 r. "Karta Nauczyciela" – Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674
Sąd Najwyższy: UCHWAŁA Z DNIA 30 KWIETNIA 2003 R. I KZP 12/03 (pol.). [dostęp 2010-08-03].
Jarosław Majewski: XIV. W: Grzegorz Bogdan, Zbigniew Ćwiąkalski, Piotr Kardas, Jarosław Majewski, Janusz Raglewski: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Maria Szewczyk, Włodzimierz Wróbel, Andrzej Zoll. Wyd. 3. Warszawa: Wolters Kluwer, 2007, s. 1215-1216. ISBN 978-83-7526-599-6. (pol.)
Podstawa prawna: art. 19 ust. 4 ustawy z dn. 4 marca 2010 r. "o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r." – Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz. 277
Podstawa prawna: art. 42 ustawy z dn. 22 sierpnia 1997 r. "o ochronie osób i mienia" – Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740

Linki zewnętrzne

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)

Artykuł uwzględnia stan prawny na 15 marca 2012. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Syndyk to pod zarządami starych regulacji prawnych - osoba zarządzająca majątkiem przedsiębiorcy postawionego w stan upadłości oraz dokonująca podziału funduszy między wierzycieli zgodnie z zasadami prawa upadłościowego i naprawczego. Była to funkcja likwidatora majątku w postępowaniu upadłościowym z opcją likwidacyjną.

Bezpieczeństwo publiczne - ogół warunków i instytucji chroniących życie, zdrowie, mienie obywateli oraz majątek ogólnonarodowy, ustrój i suwerenność państwa przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego, a także przed zjawiskami mogącymi zakłócić normalne funkcjonowanie obywateli, godzącymi w ogólno-przyjęte normy postępowania. Bezpieczeństwo publiczne jest także stanem w społeczeństwie, który umożliwia jego sprawne funkcjonowanie. Zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego mogą mieć charakter zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny, czyli mieszczą się tu ingerencję ze strony innych podmiotów państwowych w sprawy wewnętrzne, a także wewnętrzne konflikty i napięcia społeczne. Często przestępczość zakłóca ten ład, co rodzi w społeczeństwie poczucie niesprawiedliwości i braku kontroli państwa nad tym zjawiskiem.