Fur - grupa etniczna - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy grupy etnicznej. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tej nazwy.

Obszar zamieszkany przez Fur w Sudanie

Fur (For, Furawi) - grupa etniczna w Afryce, jej przedstawiciele zamieszkują tereny regionu Darfur w zachodnim Sudanie, mniejsze skupiska żyją także na przyległych terenach wschodniego Czadu. W 1995 roku liczebność Fur wynosiła ok. 500 tys. osób.

Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w nim objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.

Kopieniactwo sposób uprawy roślin, typowy dla pierwotnych społeczeństw rolniczych opierający się na wykorzystaniu do uprawy i zbioru zaostrzonego kija, motyki, topora i sierpa kamiennego. W epoce kultur kopieniackich rozpowszechniła się także hodowla zwierząt, w szczególności bydła.

Między XVI a XIX wiekiem Fur tworzyli Sułtanat Dar Fur pod silnym wpływem ludności arabskiej. Do ich tradycyjnych zajęć zalicza się kopieniacze rolnictwo oraz hodowla bydła i wielbłądów. Rozwinięte rzemiosło (kowalstwo, garncarstwo) i sztuka (rzeźba w kości, plecionkarstwo).

Język fur (także: języki fur, nazwa własna: bèle fòòr lub fòòraŋ bèle) – nazwa odnoszona w najszerszym znaczeniu do dwóch blisko spokrewnionych ze sobą języków nilosaharyjskich, którymi posługuje się około 1 mln ludzi na pograniczu Sudanu i Czadu. Języki te – używany w sudańskiej prowincji Darfur właściwy język fur i używany w Czadzie język amdang – uznawane są czasem za dialekty jednego wspólnego języka fur.

Plecionkarstwo - rzemiosło, polegające na wyrobie wszelkiego rodzaju plecionek ze słomy, wikliny, rafii, rogożyny, rotangu, bambusa, słomy ryżowej, włókien kokosowych i sizalowych. itp. Nazwa ta odnosi się także do wyplatania sprzętów ozdobnych i użytkowych, m.in. koszy. Rzemiosło znane od czasów prehistorycznych, także w zakresie wyrobu plecionek ozdobnych.

Fur w większości wyznają islam sunnicki, przejęty po podboju Darfuru przez imperium Kanem-Bornu, nieliczni zachowują tradycyjne wierzenia. Posługują się językiem fur z grupy nilo-saharyjskiej oraz miejscowymi dialektami języka arabskiego.

Źródło

Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 78-79