Góra Dzierżyńska - Polski Serwis Naukowy

Dzierżyńska Góra (biał. гара Дзяржынская, hara Dziarżynskaja, ros. гора Дзержинская, gora Dzierżinskaja) – najwyższe wzniesienie na Białorusi.

Dane geograficzno-geologiczne

Wysokość Dzierżyńskiej Góry wynosi 345 m nad poziomem morza. Góra leży na Wysoczyźnie Mińskiej, stanowiącej centralną część Grzędy Białoruskiej. Znajduje się w obrębie wsi Skirmuntów, 20 kilometrów na północ od Kojdanowa i 30 kilometrów na południowy wschód od Mińska. Stok południowo-zachodni ma pochyłą około 5º, stoki północne i wschodnie są rozorane, a pochyła wynosi około 2º. 15% terytorium góry jest porośnięte młodym lasem.

Sowchoz, ros. Совхоз skrótowo od Советское хозяйство, ukr. Радгосп – państwowe przedsiębiorstwo rolne, charakterystyczne dla gospodarki ZSRR, odpowiednik polskich PGR-ów.

Białoruś, Republika Białorusi (również często niepoprawnie Republika Białoruś) (biał. Беларусь ?/i, Рэспубліка Беларусь ?/i, Biełaruś, Respublika Biełaruś ros. Беларусь, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). Nie posiada dostępu do morza.

Góra ma charakter morenowy, pokryta jest iłem i piaskowcem. Uformowała się podczas holocenu. U podnóża góry mają źródła rzeki basenu Niemna i Dniepra – Ptycz, Isłocz, Suła i Usa.

Etymologia nazwy

Nazwa Święta pochodzi prawdopodobnie z czasów przedchrześcijańskich. Góra była miejscem kultu pogańskiego.

W pierwszej połowie XX wieku, po ustanowieniu władzy radzieckiej, góra została włączona do sowchozu "Komsomolec". W 1958 roku nazwa Święta została zamieniona na Dzierżyńską Górę na cześć działacza komunistycznego – Feliksa Dzierżyńskiego.

Wysoczyzna Mińska (biał. Менскае ўзвышша; 843.1) – wyżyna w centralnej części Białorusi. Najwyższa część Białorusi i Grzędy Białoruskiej.

Piaskowiec to średnioziarnista, zwięzła skała osadowa powstała w wyniku scementowania ziaren kwarcu, skaleni, miki oraz okruchów innych skał i minerałów o średnicy 0,063-2 mm za pomocą spoiwa ilastego, krzemionkowego, wapiennego (kalcytowego, dolomitowego) lub żelazistego. Przyjmuje różne zabarwienia od szarego po żółte, czerwone i białe.

Pod koniec XX wieku na Dzierżyńskiej Górze umieszczona została tablica pamiątkowa z napisem:

Obecnie góra jest popularnym obiektem wśród turystów.

Przypisy

↑ Białoruś. W: Główny Geodeta Kraju: Nazewnictwo geograficzne świata. T. 11: Europa. Część I. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009, s. 50. ISBN 978-83-254-0463-5. [dostęp 2010-08-25].

Bibliografia

Celeš L., A byla gara Svătaă..., "Narodnaă volă", nr 61-62(2008). [1].

Dzeržinskaă gora, w: Turistskaă encyklopediă Belarusi, red. I. I. Pirožnik, Minsk 2007, s. 648. ISBN 978-985-11-0384-9.

Mihajlov S., Stanet li Dzeržinskaă gora Svătoj?, "Ekspress Novosti", 146(2004). [2].

Portal:
Białoruś