|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 16 - 17 grudnia 2011 r. w Sierra Nevada, Hiszpania, odbędą się warsztaty pt. "Bayesowska optymalizacja, projektowanie eksperymentalne i bandyci".
W ciągu ostatnich kilku lat nastąpiły ważne postępy w podejściach do uczenia na potrzeby sekwencyjnego podejmowania decyzji. Są one dziełem różnych sp... W dniach 16 - 17 grudnia 2011 r. w Sierra Nevada, Hiszpania, odbędzie się wydarzenie pt. "Wielka nauka - algorytmy, systemy i narzędzia do skalowalnego uczenia się".
Wydarzenie poświęcone będzie tematom dotyczącym narzędzi, algorytmów, systemów, sprzętu i problemów rzeczywistych powiązanych z ucz... Polskie żubry, sprowadzone w czerwcu z lasów Białowieży i Pszczyny do górzystego rezerwatu w prowincji Palencia, na północy Hiszpanii, zaczęły się rozmnażać. Kilka dni temu urodził się samiec, a w połowie sierpnia - samica.Były to pierwsze... Żubr po dziesięciu wiekach powraca do Hiszpanii, dzięki sprowadzeniu ośmiu sztuk polskich żubrów, w tym dwóch byków, z Białowieży i z Puszczy Piskiej.Na Półwyspie Iberyjskim żubry żyły przynajmniej do XI wieku, co udało się ustalić dzięki rysunkom odkrytym n... Stężenie ozonu w atmosferze na półwyspie Iberyjskim wiosną i latem od dawna przekracza bezpieczną granicę ustaloną przez Unię Europejską, wynika z danych zgromadzonych w latach 2000 - 2005 - podaje internetowy serwis "Physorg".Specjaliści zwra...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Góry KastylijskieCzy wiesz że...? Era mezozoiczna, mezozoik – era która rozpoczęła się od wielkiego wymierania pod koniec permu, a skończyła zagładą wielkich gadów, pod koniec kredy (patrz tabelka), znanego jako wymieranie kredowe. Era mezozoiczna trwała dwa razy krócej niż paleozoiczna, bo tylko 170 milionów lat. Dzieli się ją na trzy okresy: trias, jurę i kredę. Kraj Basków (dawniej także: Baskonia; bask. Euskadi, Euskal Herria, hiszp. Pais Vasco, Vascongadas; nazwa oficjalna: Euskal Autonomia Erkidegoa - Comunidad Autónoma Vasca) — wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, położona nad Zatoką Biskajską. Tworzą ją prowincje: Gipuzkoa/Guipúzcoa, Bizkaia/Vizcaya i Araba/Álava. Zajmuje ona powierzchnię 7,3 tys. km². W roku 2001 zamieszkiwało ją w sumie około 2,1 mln ludzi. Najwięcej Basków mieszka w prowincjach Bizkaia i Gipuzkoa. Stolicą wspólnoty jest Vitoria-Gasteiz. Alagón - rzeka, najdłuższy prawy dopływ Tagu na obszarze Hiszpanii. Wypływa z niewysokich gór leżących w pasmie Sierra de Francia na obszarze Starej Kastylii. Dorzecze stanowią nieduże, lecz liczne dopływy, z których najważniejsze są Árrago i Jetrte. Po przebyciu około 205 km wpada do Tagu koło miasta Alcántara, tuż przy granicy z Portugalią. Średni przepływ roczny przy ujściu wynosi około 65 m/s. 
 
Góry Kastylijskie (hiszp. Sistema Central - Kordyliera Centralna) – pasmo górskie w Hiszpanii i Portugalii, w środkowej części Mesety Iberyjskiej. Najwyższym szczytem pasma jest Almanzor, który osiąga wysokość 2592 m. Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.
Serra da Estrela – góry zrębowe na Półwyspie Iberyjskim, najwyższe pasmo gór w Portugalii, położone w północno-środkowej część tego kraju, stanowi przedłużenie gór Kastyliskich, ulokowane pomiędzy dolinami rzek Mondego i Zêzere. Zbudowane ze skał krystalicznych. Najwyższym szczytem tego pasma jest Torre (Malhão da Estrêla) (1993 m n.p.m.). GeologiaEoceńskie ruchy tektoniczne doprowadziły do wypiętrzenia szeregu zrębów zbudowanych głównie ze starych granitów i łupków krystalicznych, jedynie wschodnia część Sierra de Guadarama ma mezozoiczne pokrywy na starszym, hercyńskim podłożu. Wierzchołki gór, wskutek erozji są dosyć silnie zniszczone i wykazują pewną asymetrię. Stoki południowe są bardziej strome, gwałtownie przechodząc w kotlinowate równiny Nowej Kastylii. Stoki północne wykazują większą łagodność, co wynika z faktu istnienia od północy wyraźnego uskoku tektonicznego a od południa fleksur. Grupy górskie wchodzące w skład Gór Kastylijskich tworzą szereg równolegle do siebie biegnących grzbietów, oddzielonych podłużnymi obniżeniami. Poza podszczytowymi zrównaniami w wyższych partiach gór zaznaczają się plejstoceńskie formy polodowcowe. Góry Kastylijskie stanowią dział wodny między dorzeczami Duero i Tagu. Uskok – struktura tektoniczna powstała w wyniku rozerwania mas skalnych i przemieszczenia ich wzdłuż powstałej powierzchni (lub wąskiej strefy zniszczenia), zwanej powierzchnią uskoku (lub strefą uskokową). Uskokom mogą towarzyszyć inne struktury tektoniczne (przyuskokowe podgięcia warstw, fałdy, fleksury).
Plejstocen – epoka, która wraz z holocenem stanowi okres czwartorzędu, który jest formalnie trzecim okresem w erze kenozoicznej. Trwał od 2,588 mln lat temu (obejmując piętro gelas, dawniej zaliczane do pliocenu) do początku holocenu 11700 lat temu (przed rokiem 2000). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową, lub epoką lodową, w której olbrzymie lodowce kontynentalne (lądolody) pokryły wielką część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej, a więc zachodnią Syberię, Amerykę Północną, Grenlandię, Tybet, Ziemię Ognistą, Argentynę, Tasmanię. PodziałOpisW skład Gór Kastylijskich wchodzą 3 większe i kilka mniejszych zrębowych bloków. W części zachodniej (Portugalia) są to góry Serra da Estrela (Torre – 1993 m n.p.m.) przechodzące w leżące już na terytorium Hiszpanii Sierra de Gata (Pico Jálama – 1493 m n.p.m.) i Sierra de Francia (Peña de Francia – 1732 m n.p.m.), za którymi znajduje się dosyć szerokie obniżenie wykorzystywane przez rzekę Alagón. Dolina ta stanowi ważny łącznik komunikacyjny pomiędzy ziemiami dawnego królestwa León a Estremadurą. Za obniżeniem znajduje się najwyższe pasmo Gór Kastylijskich Sierra de Gredos (Almanzor – 2592 m n.p.m.), z którym sąsiadują Sierra de Bejar (Canchal de la Ceja – 2430 m n.p.m.), Sierra de Villafranca (Cerro Moros - 2059 m n.p.m.), La Serrota (Cerro del Santo – 2294 m n.p.m.), Sierra de la Paramera (Pico Zapatero – 2160 m n.p.m.) i od północy Sierra de Ávila (Cerro de Gorría – 1727 m n.p.m.). Kolejnym na wschód pasmem, oddzielonym doliną Alberche jest Sierra de Guadarama (Peñalara – 2430 m n.p.m.) i sąsiadujące z nim Sierra de Malagón (Cueva Valiente – 1903 m n.p.m.). Wschodnią część Sierra de Guadarama zajmuje pasmo noszące nazwę Sierra de Samosierra (Pico del Lobo – 2129 m n.p.m.), znajduje się tu słynna przełęcz (Puerta de Samosierra) łącząca Francję i Kraj Basków z Madrytem. Skrajnym, wschodnim pasmem jest Sierra de Ayllón (Pico de la Buitrera – 2064 m n.p.m.). Sierra de Francia to łańcuch górski w Hiszpanii. Jest częścią Gór Kastylijskich. Leży około 70km od miasta Salamanka, stolicy prowincji, w której leży.
Sierra de Béjar - pasmo górskie należące do Gór Kastylijskich w centralnej Hiszpanii. Sąsiadujące z najwyższym pasmem - Sierra de Gredos. Najwyższy szczyt to Canchal de la Ceja – 2 430 m n.p.m. ŁańcuchyNajwyższe szczytyLinki zewnętrzneEstremadura (hiszp. Extremadura - z łac. [tereny] za [rzeką] Duero) jest autonomiczną wspólnotą w Hiszpanii. Składa się z prowincji Cáceres i Badajoz. Graniczy z Kastylią i Leónem, Kastylią-La Manchą i Andaluzją oraz Portugalią na zachodzie. Stolicą jest Mérida.
Łupek – dość niejednoznaczne pojęcie opisujące grupę skał, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Najczęściej określenie to dotyczy skał metamorficznych (łupek metamorficzny lub też łupek krystaliczny), lecz jest także powszechnie stosowane do skał osadowych o podobnym wyglądzie (łupek osadowy). Jest to skała o zróżnicowanym składzie i o charakterystycznej teksturze łupkowej. Tekstura łupków osadowych jest spowodowana pierwotnym uwarstwieniem sedymentacyjnym lub wtórnym złupkowaceniem.
Czy wiesz że...? beta Duero (hiszp. Duero, port. Douro, łac. Durius) – rzeka w Hiszpanii i Portugalii. Najbardziej zasobna w wodę na Półwyspie Iberyjskim. Obszar źródłowy w Górach Iberyjskich na wysokości 2080 m w masywie Sierra de Urbión, na północny zachód od miasta Soria w Hiszpanii.
Meseta, Meseta Iberyjska (hiszp. płaskowyż) - wyżynno-górska część Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii i Portugalii. Na jej terenie znajdują się rzeki: Tag i Duero. Północną granicę stanowią Góry Kantabryjskie.
Fleksura (przegięcie) to ciągła dyslokacja tektoniczna pośrednia pomiędzy fałdem a uskokiem. Powstaje wskutek przemieszczenia warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości. Bardzo często występuje jako przedłużenie uskoku.
Język hiszpański – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).
Zrąb tektoniczny (horst) – struktura tektoniczna ograniczona przynajmniej z dwóch stron uskokami i wypiętrzona wzdłuż nich względem otoczenia. Przykładem wielkoskalowego zrębu są Sudety, Góry Smocze, Tienszan i góry Ural.
Alberche - hiszpańska rzeka, prawy dopływ Tagu. Wypływa ze Źródła Alberche w San Martín de la Vega del Alberche. Przepływa przez wspólnoty autonomiczne Kastylia i León, Madryt oraz Kastylia-La Mancha, gdzie wpada do Tagu na wysokości Talavera de la Reina.
Sierra de Béjar - pasmo górskie należące do Gór Kastylijskich w centralnej Hiszpanii. Sąsiadujące z najwyższym pasmem - Sierra de Gredos. Najwyższy szczyt to Canchal de la Ceja – 2 430 m n.p.m. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
