Günther Hans von Kluge (ur. 30 października 1882 w Poznaniu, zm. 19 sierpnia 1944 na autostradzie w okolicach Metzu) – feldmarszałek Wehrmachtu.

Z pochodzenia był Prusakiem i synem oficera Cesarstwa Niemieckiego, który za zasługi wojenne otrzymał tytuł szlachecki. Poczucie bycia neofitą wśród niemieckiej kadry oficerskiej wywodzącej się w dużej części z pruskiej szlachty napędzało jego ambicję dostąpienia najwyższych dystynkcji wojskowych.

Okres do wybuchu II wojny światowej

Od 1901 był pruskim oficerem polowej artylerii. 22 marca 1907 został mianowany podporucznikiem 46 pułku artylerii polowej w Wolffenbüttel. Po ukończeniu Akademii Wojskowej jako porucznik służył w sztabie.

Podczas I wojny światowej służył, jako oficer Sztabu Generalnego, a także jako oficer sztabu XXI Korpusu, wraz z którym walczył w Karpatach, zaś od 1917 jako oficer sztabowy 236. Dywizji Piechoty walczył we Flandrii i pod Artois. Ciężko ranny pod Verdun, powrócił do służby dopiero w 1919 jako oficer sztabowy 3. Dywizji Piechoty. Szybko awansował. Od 1923 pracował w Ministerstwie Reichswehry, zaś w trzy lata później został mianowany dowódcą 3. pułku artylerii w Żaganiu. W okresie międzywojennym był Szefem sztabu 1. Dywizji Kawalerii który stacjonował we Frankfurcie nad Odrą, a w 1928 dowódcą 2. pułku artylerii w Schwerinie.

W 1932 był dowódcą artylerii III Korpusu w Berlinie. Do stycznia 1933 był pułkownikiem, a po dojściu Hitlera i NSDAP do władzy zaczął awansować. W tym też roku mianowany generałem majorem, a w kwietniu 1934 generałem porucznikiem. Od 1936 jako generał artylerii, zaś w grudniu 1938 został mianowany Głównodowodzącym Heeresgruppe 6 i brał udział w zajęciu Sudetów przez wojska niemieckie podczas agresji na Czechosłowację. We wrześniu tego roku objął dowództwo VI Okręgu Wojskowego . W marcu 1938 - po styczniowym kryzysie Blomberg - Fritsch pozbawiony dowództwa. Do czynnej służby został powołany w momencie wybuchu II wojny światowej. Przed wybuchem II wojny światowej mianowany dowódcą 4 armii.

Rok 1939

Günther von Kluge brał udział w agresji Niemiec na Polskę w 1939 - jego zadanie polegało na przecięciu przez Wehrmacht z Pomorza słupskiego województwa pomorskiego i kontynuowaniu ataku z terenu Prus Wschodnich w kierunku na Warszawę. 8 września 1939 jego jednostki dotarły do Płocka. Wraz z oddziałami uczestniczył w walkach nad Bzurą. 30 września 1939 za zasługi w wojnie z Polską podniesiony do rangi generała pułkownika (Generaloberst).