Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Dokumenty o Katyniu na stronie internetowej Rosarchiwu
Federalna Służba Archiwalna Rosji (Rosarchiw) po raz pierwszy udostępniła na swojej stronie internetowej dokumenty związane ze zbrodnią katyńską. Według Rosarchiwu, dokumenty te umieszczono w internecie na polecenie prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediew...
 
"Droga do Solidarności" na stronie Archiwum Państwowego
Ponad 220 fotografii, plakatów, ulotek i dokumentów z lat 1945-89, ukazujących wydarzenia z powojennej historii Polski zwieńczone powstaniem Solidarności i wyborami 4 czerwca1989 r., znalazło się na stronie Archiwum Państwowego m.st. Warszawy. "Dro...
 
Bioenergia rusza z bloków startowych w Europie Północno-Zachodniej
Redukcja ilości śmieci, które trafiają na wysypiska w Europie jest celem nowego, finansowanego ze środków unijnych projektu poświęconego bioenergii, którego realizacja właśnie się rozpoczęła. W ramach projektu BioenNW (Zaopatrywanie Europy Północno-Zachodniej w loka...
 
12 mln zł na ochronę żubra w północno-wschodniej Polsce
12 mln zł zostanie w najbliższych latach wydane na ochronę żubra w trzech puszczach w północno-wschodniej Polsce: Białowieskiej, Boreckiej i Knyszyńskiej. Projekt jest dofinansowany z UE z programu Infrastruktura i Środowisko. Pieniądze będą m.in. prze...
 
O prahistorii Afryki Północno-Wschodniej w Poznaniu
Kilkudziesięciu archeologów z całego świata zajmujących się pradziejami ludów mieszkających wzdłuż Nilu, będzie obradować na sympozjum "Origin and Early Development of Food Producing Cultures in Northeastern Africa - 30 years later" ("P...

Reklama:


Głośna Skała

Czy wiesz że...?
Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób - przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.

Przełęcz pod Kopą, Niżnia Przełęcz pod Kopą (słow. Kopské sedlo, niem. Kopper Pass, węg. Kopa-hágó) – szeroka, trawiasta przełęcz w głównej grani Tatr (1750 m n.p.m.). Przełęcz jest granicą pomiędzy Tatrami Wysokimi i Bielskimi.

Żlebińskie Turnie (słow. Žlebinské turne, Žľabinské Turne) – lesisty szczyt z grupą turni po północnej stronie Tatr Bielskich. Wznosi się na wysokość 1411 m n.p.m. w długim, północnym ramieniu Płaczliwej Skały, poniżej Głośnej Skały, od której oddzielony jest Żlebińską Przełęczą Wyżnią (1329 m). Góruje ponad Doliną do Regli (po wschodniej stronie szczytu) i Żlebiną (po zachodniej stronie). Od dolinki Żlebina pochodzi nazwa turni. Na turniach tych ramię Płaczliwej Skały rozgałęzia się na dwie odnogi: zalesiony Wielki Regiel i Mały Regiel, a pomiędzy nimi znajduje się Dolina Ptasiowska.
Płaczliwa Skała, poniżej Głośna Skała. Widok ze Zdziaru
Commons in image icon.svg

Głośna Skała (słow. Hlásna skala, niem. Schallwand, węg. Hangzó-szirt) – zbudowana z wapieni i dolomitów turnia (1660 m n.p.m.) na północno-wschodnich stokach Płaczliwej Skały w słowackich Tatrach Bielskich. Po zachodniej stronie opada stromymi urwiskami do Żlebiny, po wschodniej równie stromo do Doliny do Regli. Po północnej stronie wznosi się wysoko nad Żlebińskimi Turniami, oddzielonymi Wyżnią Żlebińską Przełęczą (1360 m).

Dolina do Regli (słow. Ríglanská dolina lub dolina pod Hlásnou skalou) – dolina na północnych stokach Tatr Bielskich. Jest główną, prawoboczną odnogą Doliny Bielskiego Potoku. Rozpoczyna się na wysokości ok. 1500 m n.p.m., poniżej skalnego progu z wodospadem Reglana Siklawa, który to próg oddziela ją od jej górnego piętra – Szerokiej Doliny Bielskiej. Od tegoż progu Dolina do Regli opada początkowo w kierunku północno-wschodnim, a następnie północnym i w okolicy Ptasiowskiej Rówienki, na wysokości ok. 950 m łączy się z Doliną Bielskiego Potoku. Dolina do Regli podchodzi pod główną grań Tatr Bielskich od Zadnich Jatek po Płaczliwą Skałę, na wysokość ok. 1750 m. Od wschodniej strony jej obramowanie tworzy grań odchodząca w północno-zachodnim kierunku od wierzchołka Zadnich Jatek (nieco na zachód od niego), biegnąca przez Łasztowicę i Opaloną Turnię, a zakończona zalesionym grzbietem Bed­narskiego Regla. Obramowanie zachodnie tworzy grań Płaczliwej Skały, Głośna Skała, Żlebińskie Turnie i Mały Regiel. Miejscami ma charakter dzikiego wąwozu, szczególnie w górnej części, poniżej progu, gdzie wrzyna się pomiędzy Głośną Skałę (po zachodniej stronie) i spiczastą Łasztowicę (po wschodniej stronie). Cała dolina ma długość ok. 4 km, jej dnem spływa Reglany Potok. Znajduje się na niej jedna polana – Polana pod Głośną Skałą.

Szalony Przechód lub Głupi Przechód (słow. Vyšné Kopské sedlo) – położona na wysokości 1934 m płytka przełęcz w północnej grani Szalonego Wierchu (2061 m) w Tatrach Bielskich. Grań ta łączy Tatry Bielskie z Jagnięcym Szczytem w Tatrach Wysokich. W południowym kierunku od Szalonego Przechodu znajduje się w niej jeszcze druga, głębsza Przełęcz pod Kopą (1750 m). Obydwie te przełęcze oddzielone są niewysoką, skalistą czubą. Zachodnie stoki spod Szalonego Przechodu opadają do Doliny Zadnich Koperszadów, wschodnie do Doliny Przednich Koperszadów.

Głośna Skała jest dobrze widoczna ze Zdziaru. Na dawnych dokumentach oraz mapach często ją wymieniano. Nazwa pochodzi od tego, że jej turnie głośno i wielokrotnie odbijają echo. Pisał o tym już Stanisław Staszic: „Tak ją nazywano z przyczyny, iż do kilkunastu razy powtarza echo”. Poniżej Głośnej Skały, po jej wschodniej stronie znajduje się niewielka Polana pod Głośną Skałą.

Tatry Bielskie (słow. Belianske Tatry, węg. Bélai-havasok) – położone na Słowacji pasmo górskie, część Tatr ustawiona poprzecznie do grani głównej Tatr. Łączy się z nią przez Przełęcz pod Kopą (Kopské sedlo).

Żlebina (słow. Žlebina, Žľabina) – prawoboczne odgałęzienie Doliny Bielskiego Potoku w Tatrach Bielskich. Jest to mająca ok. 1,5 km długości żlebowata dolinka odgałęziająca się na wysokości ok. 1080 m od Doliny Bielskiego Potoku, a następnie wznosząca się w południowym kierunku, początkowo wraz z Strzystarskim Żlebem. Powyżej Wielkiego Regla, na wprost Złotego Żlebu oddziela się od Strzystarskiego Żlebu i wznosi się w południowym kierunku. Przedłużeniem dolinki jest typowy żleb rozcinający północne stoki Płaczliwej Skały i wznoszący się niemal pod sam jej wierzchołek. Od wschodniej strony obramowanie Żlebiny tworzy północno-wschodnia grań Płaczliwej Skały z Głośną Skałą i Żlebińskimi Turniami. Zachodnie obramowanie Żlebiny tworzy północna grań Płaczliwej Skały poprzez Płaczliwy Przechód opadająca do Strzystarskiego Żlebu. W okolicach Głośnego Przechodu rozczłonkowuje się ona na postrzępione ramiona Kościółków.

Szlak turystyczny

Stromymi zboczami Głośnej Skały prowadzi zielony szlak turystyczny: Ścieżka edukacyjna zielona.svg – jednokierunkowy zielony szlak (ścieżka edukacyjna) z Doliny do Regli przez Szeroką Przełęcz i Szalony Przechód do Przełęczy pod Kopą. Czas przejścia: 3:15 h. Wejście jest płatne.

Bibliografia

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. 
  2. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. 
  3. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8. 
Szeroka Przełęcz Bielska, Szeroka Przełęcz (słow. Široké sedlo, Široké pole) – przełęcz położona na wysokości 1826 m n.p.m. na Słowacji, we fragmencie grani głównej Tatr Bielskich, należącym do grani głównej Tatr.

Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.





Czy wiesz że...? beta

Ścieżka dydaktycznaszlak pieszy, wytyczony w taki sposób, aby na jego trasie znalazło się jak najwięcej interesujących obiektów przyrodniczych, czasem też zabytków architektury czy techniki. Celem tworzenia ścieżek dydaktycznych jest z jednej strony regulacja ruchu turystycznego, zwłaszcza na terenach rezerwatów przyrody lub innych obszarach, na których występują rzadkie gatunki roślin i zwierząt, z drugiej natomiast edukacja poprzez obserwację obiektów w ich naturalnym środowisku, co nie jest możliwe w sali lekcyjnej.
Zdziar, także Ździar, Żdżar, Żar (słow. Ždiar, węg. Zár, niem. Morgenröte) – miejscowość u podnóża Tatr Bielskich i Magury Spiskiej na słowackim Spiszu.
Język niemieckijęzyk z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
Płaczliwa Skała (słow. Ždiarska vidla, Plačlivá skala, 2142 m n.p.m.) – drugi co do wysokości (dawniej uważany niesłusznie za najwyższy) szczyt Tatr Bielskich na Słowacji, znajdujący się we wschodniej części ich zachodniej połowy, w głównej grani Tatr na odcinku, na którym pokrywa się ona z główną granią Tatr Bielskich.
Polana pod Głośną Skałą (słow. Polana pod Hlásnou skalou) – polana u podnóży Głośnej Skały w Tatrach Bielskich. Położona jest na wysokości 1050-1100 m n.p.m. w źródliskowym leju Doliny do Regli na północnych stokach Tatr Bielskich. W jej otoczeniu znajdują się wapienne zerwy Głośnej Skały i spiczasta Łasztowica, na północ widoczne są Żlebińskie Turnie. Dawniej polana była koszona i wypasana, wchodziła w skład Hali Szerokiej należącej do miejscowości Biała Spiska. W dokumentach wymieniana jest już od XVI wieku. Szałas stał na polanie jeszcze do 1952. Pasterze wykorzystywali go naprzemiennnie z szałasem na Polanie pod Siką. Po utworzeniu parku narodowego wypas został zabroniony, a polana w dużym już stopniu zarosła lasem. Prowadzi przez nią ścieżka edukacyjna „Dolina Monkova”.
Język węgierski (magyar nyelv) – należy do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej). Językiem tym posługuje się co najmniej 14 mln osób – przede wszystkim na Węgrzech, ale także w południowej Słowacji, środkowej Rumunii (Siedmiogród), północnej Serbii (Wojwodina), zachodniej Ukrainie (Zakarpacie), wschodniej Słowenii (Prekmurje) i wschodniej Austrii (Burgenland). Język węgierski ma status języka urzędowego na Węgrzech, w Słowenii (lokalnie) i w Wojwodinie. Jest to język aglutynacyjny. Współczesny węgierski język literacki powstał w XVI w. Do jego zapisu stosuje się pismo oparte na alfabecie łacińskim.
Stanisław Wawrzyniec Staszic (ur. przed 6 listopada 1755 w Pile, zm. 20 stycznia 1826 w Warszawie) – polski działacz oświeceniowy, pisarz i publicysta, filozof i tłumacz, geograf i geolog; ksiądz katolicki (przez niemal 20 ostatnich lat życia Staszic nie pełnił posługi duszpasterskiej i nie nosił sutanny).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.