Głuchów - obwód sumski - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 51°41′N 33°54′E / 51.683, 33.9

Głuchów (ukr. Глухів, Hłuchiw) − historyczne miasto w obwodzie sumskim na Ukrainie, ok. 100 km na północny wschód od Konotopu i na południe od pobliskiej granicy z Rosją, nad rzeką Esmań. Około 27 tys. mieszkańców (1970), współrzędne geograficzne 51°41'N 33°54'E.

Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

Tymoteusz Biełogradzki (ros. Тимофей Белоградский, ukr. Тимофій Білоградський; ur. ok. 1710 – zm. 1782) – rosyjski lutnista, kompozytor i kobziarz-bandurzysta działający w Sankt Petersburgu i Królewcu.

Wzmiankowane w 1152 roku jako część księstwa czernihowskiego na Siewierzy, zniszczonego przez plemiona kumańskie; w późniejszym średniowieczu od roku 1252 stolica samodzielnego księstwa czernihowskiego zależnego od chanatu tatarskiego. Od ok. 1320 roku w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego, a od roku 1569 w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, w województwie czernihowskim. Pierwszym właścicielem wsi był Marek Kimber herbu Topór. W roku 1644 Głuchów otrzymał przywileje miejskie od króla Władysława IV Wazy. Od roku 1654 w granicach Cesarstwa Rosji. W roku 1663 Rzeczpospolita próbowała jeszcze odzyskać Głuchów, ale bez powodzenia. Po roku 1654 siedziba udzielnej autonomii kozackiej, po rozejmie andruszowskim z 1667 roku oddany Rosji. Kiedy Piotr I Wielki przeniósł tu 1708 roku siedzibę hetmana, znaczenie miasta wzrosło. Pod rządami ostatnich hetmanów zostało przebudowane w stylu barokowym. Częste pożary, które później nawiedzały miasto, doprowadziły je jednak do upadku. Od roku 1782 Głuchów należał do guberni nowogrod-siewierskiej, a od roku 1802 czernihowskiej, między gubernią kurską a gubernią orłowską. W roku 1880 miasto liczyło 15000 mieszkańców, w większości składało się ze społeczności żydowskiej. W mieście znajdowały się trzy cerkwie oraz dwie synagogi.

Dmytro Stepanowycz Bortnianski, pol. też. Dymitr Bortniański. ukr. Дмитро Степанович Бортнянський, Dmytro Stepanowycz Bortnianśkyj, ros. Дмитрий Степанович Бортнянский , Dmitrij Stiepanowicz Bortnianskij, (ur. 28 października 1751 w Głuchowie, zm. 10 października 1825 w Sankt Petersburgu) − ukraiński kompozytor, śpiewak i dyrygent.

Księstwo czernihowskie – jedno z największych księstw udzielnych Rusi Kijowskiej XI-XIII wieku, położone na lewym brzegu środkowego biegu Dniepru, w dorzeczu Desny i Sejmu.

Miasto ma bogaty dorobek w dziedzinie muzyki. Działała tu Głuchowska Akademia Muzyczna gdzie uczyli się tacy kompozytorzy jak m.in. Dmytro Bortnianski i – prawdopodobnie – Maksym Berezowski, a także słynny lutnista Tymoteusz Biełogradzki.

Galeria

Głuchów

Brama kijowska

Linki zewnętrzne

Encyclopedia Ukrainy: Głuchów (ang.)

mapa sztabowa ZSRR

Głuchów z satelity

Głuchów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.

Władysław IV Waza (ur. 9 czerwca 1595 w Łobzowie, zm. 20 maja 1648 w Mereczu) – król Polski w latach 1632–1648 i tytularny król szwedzki 1632–1648, tytularny car rosyjski do 1634, syn Zygmunta III Wazy i jego pierwszej żony Anny Habsburżanki.

Województwo czernihowskie – województwo Korony I Rzeczypospolitej, część Małopolski, leżało w północnej części kresów wschodnich Korony. Należało razem z województwem kijowskim i bracławskim do terytorium nazywanego od XV w. Ukrainą (ziemie leżące u krańców Rzeczypospolitej). Stolicą i głównym miastem województwa był Czernihów. Do Rzeczypospolitej ziemie te należały tylko ok. 50 lat w XVII w., z tego jako województwo 33 lata.