Gōsoku-ryū - Polski Serwis Naukowy

Gōsoku-ryū (jap. 剛速流, gōsoku-ryū) - szkoła karate powstała z połączenia stylów: shōrin (shōrin-ryū) i shōrei (shōrei-ryū).

Twórcą stylu jest sōke Takayuki Kubota. Gōsoku-ryū jest zestawieniem dwóch cech: siły i szybkości, czego dowodem jest sama interpretacja nazwy:

"gō" (剛) - siła, twardość, nieustępliwość;

"soku" (速) - szybkość;

"ryū" (流) - styl, sposób, metoda, szkoła.

Styl ten oprócz tradycyjnych technik, zaczerpniętych ze stylu shōtōkan, zawiera techniki będące nowoczesnymi metodami samoobrony. Nauka gōsoku-ryū obejmuje zapoznanie się z podstawowymi technikami tradycyjnych szkół karate, elementami samoobrony, kobudō. Po zapoznaniu adepta z tymi elementami przechodzi się do nauczania technik gōsoku-ryū. Dla tego stylu charakterystyczne są nieco krótsze postawy, niż w stylach tradycyjnych, oraz wykorzystywanie podcięć i obaleń.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

?, ur. 20 września 1934 w Kumamoto na Kiusiu, w Japonii) – mistrz japońskich sztuk walki, twórca stylu karate Gōsoku-ryū, w którym posiada, jako jego twórca, stopień 10 dan, założyciel i prezes International Karate Association. Poza karate posiada również wysokie (6 dan) stopnie mistrzowskie w aikido i dżudo, jest również znanym ekspertem szermierki, kobudo, toshin-ryu, taiho-jutsu, a także twórcą współczesnych narzędzi do samoobrony i systemów walki nimi, jak kubotan i kubotai.

Celem stworzenia stylu gōsoku było dostosowanie go szczególnie do wymagań kobiet i osób młodych, to jest łatwej możliwości zastosowania jego technik w praktyce. Zawsze jednak z zachowaniem starej zasady karateków całego świata rozgłaszanej przez mistrza Funakoshiego - "Karate-ni sente nashi" ("Karate nie jest sztuką agresji").

Sōke - używany w japońskich sztukach walki, zwłaszcza w karate, termin określający twórcę bądź założyciela stylu (szkoły). Pierwotnie zarezerwowany wyłącznie dla uznanych japońskich mistrzów (Gichin Funakoshi, Masutatsu Oyama, Takayuki Kubota) i często używany dopiero pośmiertnie, obecnie termin ten jest szeroko używany na określenie twórców nowych sztuk walki lub nowych szkół już istniejących sztuk walki; łączy się to z nadaniem najwyższego możliwego stopnia. W niektórych przypadkach tytuł soke przyznają sobie także osoby, które "wskrzesiły" sztukę walki lub szkołę sztuki walki, która wydawała się zapomniana.

Tomasz Piotrkowicz - mgr inż. Jeden z prekursorów karate w Polsce, popularyzator kultury japońskiej i ekspert japońskich sztuk walki. Rozpoczął treningi w 1970 r. Podczas studiów na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Rolniczej w Warszawie założył studenckie kluby karate na tych uczelniach. Ukończył pierwsze w Polsce kursy instruktora sportu karate, instruktora I klasy i kurs sędziowski PZKarate. Dodatkowo zdobył uprawnienia instruktora boksu i sportu chanbara. Był sędzią na I, II i III Mistrzostwach Polski PZKarate. W latach 1983-86 pełnił funkcję prezesa Studenckiej Federacji Karate. Wprowadził w Polsce styl karate Gosoku-ryu, szermierkę samurajską battodo, sport walki chanbara, mieszaną sztukę walki MMA kubojitsu. Jest pierwszym w Polsce dyplomowanym posiadaczem tytułu shihan w karate (1994 r.). W 1995 r. wybrany został prezesem Polskiego Stowarzyszenia Karate, w 2009 roku prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Budo i wiceprezesem European Sports Chanbara Federation. Zorganizował wiele międzynarodowych zawodów m. in.: VII Puchar Świata Karate im. T. Kuboty (1997), European Kubota Cup (2007), I-III Międzynarodowe Battodo Tai Kai (2005, 2006, 2009), Spochan Baltic Cup (2007), mecz towarzyski karate USA-Polska (1993), mecz towarzyski karate Ukraina-Polska (2005), Otwarte Mistrzostwa Polski Karate Gosoku-ryu (od 1993 r.). Na jego zaproszenie przyjechało do Polski wielu mistrzów budo m.in.: Giorgio Bortolin, Fumio Demura, Dario Gamba, Mitsuo Hataya, Kenichi Hosokawa, Takayuki Kubota, Rod Kuratomi, Val Mijailovic, Hideo Ochi, Tom Serrano, Tetsundo Tanabe, Yoji Yamanaka. Posiadacz bardzo wysokich stopni mistrzowskich nadanych mu przez japońskich mistrzów m.in.: 7. dan karate (2008), 6. dan tameshigiri (2008), 5. dan battodo (2005). Ekspert samoobrony i walki japońską okinawańską bronią.

Kata, które powstały w ramach stylu gōsoku to: kihon-ichi-no kata, kihon-ni-no kata, kihon-san-no kata, kihon-yon-no kata, uke-no kata, ni-no kata, gōsoku, jū-hachi-no tachi-kata, gōsoku-yodan, gōsoku-godan, denko-getsu, rikyū, go-no kata, tamashi, riden, kime-no kata oraz anso-no kata.

Shōrin-ryū (?) - pierwszy (najstarszy) styl karate powstały na Okinawie. Pierwsze wzmianki o tym stylu pochodzą z drugiej połowy XIX wieku. Jest to oryginalny, bojowy styl walki.

Gichin Funakoshi (?, ur. 23 grudnia 1868 w Shuri (dzisiejsze Naha), zm. 26 kwietnia 1957) - japoński mistrz karate. Pod jego okiem pobierali nauki tacy mistrzowie jak: Hironori Otsuka (wado-ryu), Masutatsu Oyama (kyokushin) czy Hidetaka Nishiyama (karate tradycyjne).

W Polsce organizacja Gōsoku-ryū kierowana jest przez Tomasza Piotrkowicza, posiadacza 7. dan, w ramach Polskiego Stowarzyszenia Karate.

Linki zewnętrzne

http://www.karate.com.pl