|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Jedną z największych zagadek współczesnej nauki jest ewolucyjny sukces naszego gatunku. Wiadomo, że inteligencja pozwoliła naszym przodkom zrekompensować fizyczne braki, lecz co doprowadziło do rozwoju właśnie w tym kierunku?
Badając współczesne społecznośc... Naukowcy z Hiszpanii przeanalizowali schematy czasowe komunikowania się ludzi oraz wpływ tej komunikacji na rozpowszechnianie informacji w sieciach społecznych. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Physical Review E pokazują, że komunikacja między ludź... Mięso zdechłej krowy, ludzkie czaszki, a nawet szczątki starożytnych Egipcjan, przed wiekami takie "lekarstwa" ordynowali pacjentom ówcześni znachorzy. Specyfikami tymi leczono m.in. epilepsję, zatrucia pokarmowe czy reumatyzm. Współczesna medycyna również n... W dniach 8 - 12 sierpnia 2011 r. w Paryżu, Francja, odbędzie się europejska konferencja nt. sztucznego życia - 20 rocznica "Powrotu do źródeł życia".
W ciągu ostatnich dwóch dekad wiedza biologiczna rozwijała się w bezprecedensowym tempie, dając początek nowym dyscyplinom, takim jak biologia syste... Naukowcy z Danii i Norwegii chcą poznać przyczynę kurczenia się zasobów węgorza. Badania zostały częściowo dofinansowane z projektu EELIAD (Europejskie węgorze w Atlantyku - ocena spadku ich liczebności), który otrzymał 2,63 mln EUR z tematu "Środowisko"...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Gabinet starożytnościCzy wiesz że...? Stracone złudzenia (oryg. fr. Illusions perdues) – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka (wchodzi w skład Scen z życia na prowincji). Składa się z trzech części zatytułowanych odpowiednio Dwaj poeci, Wielki człowiek z prowincji w Paryżu oraz Cierpienia wynalazcy. Kolejne komponenty utworu były publikowane w latach 1836–1843. Komedia Ludzka (La Comédie Humaine) to cykl powieści i opowiadań wybitnego francuskiego pisarza Honoriusza Balzaka składający się z ponad 130 utworów, w których wielokrotnie pojawiają się te same postacie, a jest ich ponad 2000. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi. 
 Gabinet starożytności (oryg. fr.Le Cabinet des Antiques) – powieść Honoriusza Balzaka z 1838, stanowiąca część Scen z życia prowincji cyklu Komedia ludzka. TreśćNarratorem utworu jest dziennikarz Emil Blondet (pojawia się jako bohater drugoplanowy także w Straconych złudzeniach), opisujący wydarzenia, których był świadkiem. Jako młody człowiek, odwiedzając na prowincji swojego ojca-prefekta, był zafascynowany arystokratką Armandą d'Escrignon, opiekującą się swoim bratankiem Wiktorynem. Osierocony przez matkę, ten młody człowiek wychowywany był przez ojca i ciotkę jako przyszła nadzieja rodu i rozpieszczany. W miarę dorastania uczy się kłamać i manipulować ludźmi, by móc zacząć życie wyższych sfer. Wyjeżdża do Paryża, gdzie szybko przepuszcza odziedziczoną fortunę, zaś od kłopotów z prawem ratuje go jedynie opieka zaprzyjaźnionego z rodziną notariusza Chesnela. Stara panna (oryg.fr. La vieille fille) – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka z 1836. Utwór, poprzez szczegółowy opis środowiska i życia tytułowej starej panny, Róży Cormon, dokonuje opisu życia francuskiej prowincji w I połowie XIX wieku.
Szlachta (z niem. Geschlecht - ród) – wyższa warstwa społeczna, wywodząca się ze stanu rycerskiego w społeczeństwie feudalnym. Szlachta posiadała zespół przywilejów społecznych, z których najbardziej podstawowym był przywilej posiadania ziemi. Przynależność do szlachty łączyła się z obowiązkiem służby wojskowej. Wobec pogarszającej się sytuacji finansowej młodzieńca nie mogą mu pomóc nawet przyjaźń z dandysami de Marsayem i Rastignakiem oraz romans z księżną de Mafrigneuse. By uzyskać sumę potrzebną do spłaty długów, Wiktoryn popełnia fałszerstwo. Przed więzieniem ratuje go jedynie pomoc starego Chesnela. Restauracja Burbonów – okres w historii Francji wyznaczony datami 1814-1830 (przerwany przez 100 dni Napoleona 20 marca - 22 czerwca 1815), od powrotu na tron dynastii Burbonów po upadku Napoleona I do rewolucji lipcowej. Okres formalnej monarchii parlamentarnej, z Kartą konstytucyjną jako podstawowym dokumentem państwowym, w czasie którego o wpływy rywalizowali liberałowie i ultrasi, zaś ambicje królów Ludwika XVIII i Karola X ścierały się ze zmieniającym się układem sił społecznych, w którym na czoło wysuwała się burżuazja. Jest to również okres szybkiego rozwoju kapitalizmu we Francji.
Dandyzm – wyszukana, często przesadna, elegancja w sposobie bycia i zachowaniu. Charakteryzuje się szczegółową dbałością o strój i nienaganne maniery, nonszalancją i ekstrawagancją. Cechy utworuUtwór stanowi opis środowiska starej szlachty francuskiej, zrujnowanej przez rewolucję francuską i zapomnianą w czasie Restauracji Burbonów. Rodzina d'Escrignon i jej przyjaciele stanowią niejako kontynuację postaci kawalera de Valois z powieści Stara panna (w zamyśle Balzaka obydwie powieści miały stanowić wspólną całość poświęconą sytuacji społecznej szlachty francuskiej). Dzieło wyraźnie również daje do zrozumienia rychły upadek szlachty jako warstwy społecznej, a iluzoryczny triumf Wiktoryna, skontrastowany z sukcesami odnoszonymi przez Blondeta i innych przedstawicieli rosnącej w siłę burżuazji, tylko pozornie zaprzecza tej tezie. Już sam tytuł utworu (gabinet starożytności jest metaforycznym określeniem salonu Armandy d'Escrignon, przyjmującej jedynie przedstawicieli przedrewolucyjnych rodó arystokratycznych) podkreśla zakończenie się misji historycznej szlachty i poważne zmiany w strukturze społecznej Francji. Rewolucja francuska 1789-1799 (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub po prostu Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji (1789-1799), w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.
BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
