Gabriel Fauré - Polski Serwis Naukowy

Gabriel Urbain Fauré

Cantique de Jean Racine w wykonaniu Les Petits Chanteurs de Passy

Gabriel Urbain Fauré (ur. 12 maja 1845 Pamiers, zm. 4 listopada 1924 w Paryżu, pochowany na Cmentarzu Passy) – francuski kompozytor i organista.

W latach 1854-1864 studiował w szkole muzycznej L. Niedermeyera, gdzie jego profesorem gry na fortepianie był Camille Saint-Saëns, po czym został organistą w kościele St. Sauveur w Rennes; po 1870 był w Paryżu organistą kościołów St. Honore d'Eylau, St. Supplice i od 1877 St. Madeline. W 1896 został na miejsce J. Masseneta profesorem kompozycji w Konserwatorium Paryskim, a w 1905 - dyrektorem tej uczelni (do 1920). Jego uczniami byli m.in. M. Ravel, Ch. Koechlin, F. Schmitt, J. Roger-Ducasse, A. Caplet, N. Boulanger, E. Vuillermoz, G. Enescu. Pod koniec życia ogłuchł.

Victor Marie Hugo fr [viktɔʀ maʀi ügo], imię często spolszczane na Wiktor, (ur. 26 lutego 1802 w Besançon, zm. 22 maja 1885 w Paryżu) – francuski pisarz, poeta, dramaturg i polityk. Uznawany jest za jednego z najważniejszych reprezentantów literatury francuskiej i czołowego przedtstawiciela romantyzmu francuskiego.

Charles Camille Saint-Saëns (ur. 9 października 1835 w Paryżu, zm. 16 grudnia 1921 w Algierze) - francuski kompozytor i wirtuoz fortepianu i organów, również dyrygent własnych utworów tworzący w okresie romantyzmu.

Fauré był mistrzem małych form, stąd przewaga w jego twórczości pieśni i utworów fortepianowych. Miał ogromną inwencję melodyczną, wrażliwość harmoniczną, poczucie proporcji, nie ulegając żadnym wpływom, doprowadził swoją sztukę do klasycznej prostoty i klarowności. Zwłaszcza we Francji zdobył sobie wysoką pozycję.

Cmentarz Passy (fr. Cimetière de Passy), znajduje się w XVI dzielnicy Passy w zachodniej części Paryża. Do ciekawostek należy mauretańskie mauzoleum Marii Baszkircew.

Joseph-Maurice Ravel (ur. 7 marca 1875 w Ciboure, zm. 28 grudnia 1937 w Paryżu) - francuski kompozytor i pianista, jeden z przedstawicieli impresjonizmu. Choć większość jego dzieł stanowią pieśni i utwory fortepianowe, to najbardziej znane są jego utwory orkiestrowe, a przede wszystkim Boléro.

Wraz z Cezarem Franckiem reprezentuje narodową muzykę francuską. Prócz znakomitych pieśni i utworów fortepianowych, napisał sławną sonatę skrzypcową op. 13 i drobne liryki skrzypcowe, trio fortepianowe, dwa kwartety i kwintety fortepianowe, suitę orkiestralną, symfonię d-moll, utwory chóralne z orkiestrą, w końcu utwory religijne i mszę na 3 głosy żeńskie z organami.

Nadia Juliette Boulanger (ur. 16 września 1887 w Paryżu, zm. 22 października 1979 tamże) – francuska kompozytorka, pedagog, dyrygentka, pianistka i organistka.

Organy piszczałkowe to klawiszowy, aerofoniczny oraz idiofoniczny instrument muzyczny; budowany najczęściej w kościołach, salach koncertowych, synagogach reformowanych, aulach. Organy piszczałkowe są największym instrumentem nieporównywalnym z żadnym innym, jaki został wymyślony, pod względem rozmiarów przestrzennych, ilości źródeł fal dźwiękowych, sumarycznej mocy emitowanej do otoczenia, dynamiki i bardzo często różnorodności barw i możliwości kolorystycznych, a także pod względem złożoności konstrukcyjnej. Przewyższają nawet w wielu aspektach orkiestrę symfoniczną, chociaż na organach gra tylko jeden człowiek. Rozpiętość skali dźwięków dużych organów wynosi ok. 10 oktaw, co jest porównywalne z zakresem dźwięków odbieranych przez ludzki słuch (od 16 Hz do ok. 16 kHz), jednakże są instrumenty na świecie posiadające jeszcze większą skalę (patrz niżej).

Ważniejsze utwory

Utwory chóralne

Cantique de Jean Racine, Op. 11 (1865)

Les Djinns, Op. 12 (1875) - na podstawie wiersza Victora Hugo

La Naissance de Vénus, Op. 29

Requiem d-moll, Op. 48 (1877, zorkiestrowane w 1899)

Ave verum corpus, Op. 65 No. 1

Ave Maria, Op. 67

Utwory orkiestrowe

Pawana, Op. 50

Suita orkiestrowa F-dur

Symfonia d-moll

Masques et bergamasques suita ork.

Utwory kameralne

I Sonata A-dur na skrz.i fort.

Andante B-dur na skrz.i fort.

II Sonaty na wioloncz. d-moll,g-moll

Kwartet smyczkowy e-moll

Romans B-dur na skrz. i fort

Papillon,A-dur,na wioloncz. i fort.

Utwory fortepianowe

Kwartet fortepianowy c-moll, Op. 15

II Kwintety fortepianowe d-mol,op.89,c-moll,op.115

Kwartet fortepianowy g-moll,op.45

Utwory harfowe

Une châtelaine en sa tour, Op.110 (1918)

Impromptu, Op.86 (1904)

Przypisy

Gabriel Fauré na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-25].

Linki zewnętrzne

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Gabriel Fauré

Gabriel Fauré – nuty tego kompozytora dostępne w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project

Nuty na Gabriel Fauré stronie Choral Public Domain Library (ChoralWiki)

Choral Public Domain Library (CPDL) – archiwum nut, które koncentruje się na muzyce chóralnej i wokalnej, dostępnej w domenie publicznej lub w inny sposób udostępnionej za darmo w celu drukowania i wykonywania (np. poprzez zezwolenie właściciela praw autorskich).

George Enescu (ur. 19 sierpnia 1881 w Liveni, Rumunia – zm. 4 maja 1955 w Paryżu) to rumuński kompozytor, skrzypek, pianista, dyrygent i pedagog, jedna z najważniejszych postaci świata muzycznego w I połowie XX wieku. Twórca Rapsodii rumuńskich oraz nauczyciel takich muzyków jak Ivry Gitlis, Dinu Lipatti, Yehudi Menuhin, Stanisław Wisłocki czy Arthur Grumiaux.