Gajusz Oktawiusz - Polski Serwis Naukowy

Gajusz Oktawiusz (Gaius Octavius) – członek ekwickiej gałęzi rzymskiego rodu Oktawiuszów, ojciec Augusta. Według wrogów Augusta zajmował się pożyczaniem pieniędzy i jako agent na Polu Marsowym przekupywaniem wyborców. Jest to prawdopodobnie nieprawda. Bogactwo zostawione mu przez ojca pozwoliło, jako pierwszemu w rodzinie, uzyskiwać kolejne publiczne urzędy w Rzymie. Warunkiem wejścia do senatu był cenzus majątkowy osiągnięty przez Oktawiuszów, dotąd tylko zamożnych ekwitów w Velitrae.

Ród – grupa społeczna oparta na wspólnocie krwi, obejmująca rodziny wywodzące swe pochodzenie od wspólnego antenata (przodka), posługująca się wspólną symboliką oraz nazwą, będącą najczęściej proklamą herbu rodowego. Często lecz nie koniecznie posługująca się wspólnym nazwiskiem, mówiąca przeważnie tym samym dialektem. Więź wewnętrzną rodu u ludów pierwotnych stanowiło pochodzenie macierzyste, a w bardziej rozwiniętych ustrojach pochodzenie ojcowskie.

Ekwici (łac. equites, l.poj. eques) – średnio zamożna rzymska klasa społeczna, w skład której wchodzili kupcy, przedsiębiorcy, bankierzy, których majątki wynosiły minimum 400 000 sestercji (III w. p.n.e.). Symbolami przynależności do stanu ekwickiego było posiadanie konia, noszenie stroju wojskowego zwanego trabea, złotego pierścienia oraz wąskiego purpurowego szlaku uzdobiącego tunikę (szeroki nosili senatorowie).

Z zachowanej inskrypcji wiemy, że Gajusz był trybunem wojskowym, kwestorem, edylem plebejskim z Gajuszem Toraniuszem w 64 p.n.e., a w końcu osiągnął stanowisko pretora. Został wybrany w 61 p.n.e. na pierwszym miejscu, co zawdzięczał bardzo dobrej reputacji zyskanej sprawowaniem poprzednich urzędów. Obowiązki pretorskie też wypełniał tak dobrze, że Cyceron stawiał go za wzór swojemu bratu Kwintusowi. W roku następnym zastąpił Gajusza Antoniusza Hybrydę jako namiestnik prowincji Macedonii z tytułem prokonsula. Po drodze do prowincji, pod Thurii, wypełniając rozkaz senatu, doszczętnie rozbił oddział niewolników, wcześniej wchodzący w skład armii Spartakusa, a teraz zgromadzony przez Katylinę. Prawość i energia wykazane w administrowaniu swoją prowincją stały się jeszcze raz przedmiotem rekomendacji Cycerona dla jego brata. Zaprowadzenie porządku wśród plemion trackich, naruszających porządek w prowincji, zyskało mu tytuł imperatora w jego oddziałach. Powrócił do Rzymu w końcu 59 roku i oczekiwano, że zostanie wybrany konsulem. Zmarł jednak nagle na początku 58 p.n.e. w Noli, w Kampanii. Był dwukrotnie żonaty, z Ancharią i z Atią. To drugie małżeństwo, zawarte przed 65 rokiem z Atią, siostrzenicą Cezara pozwoliło Gajuszowi na zyskanie koneksji z wpływowym rodem Juliuszów.

Prowincje rzymskie - jednostki administracyjne imperium rzymskiego, tworzone na podbitych terytoriach (poza Italią). Liczba i rozmiary poszczególnych prowincji zmieniały się na przestrzeni dziejów Imperium w zależności od warunków zewnętrznych i polityki wewnętrznej. Pierwszą rzymską prowincją była wyspa Sycylia, podbita w 241 p.n.e. w czasie I wojny punickiej. Zasadniczo prowincje rzymskie dzieliły się na dwa rodzaje:

Pole Marsowe (łac. Campus Martius) to miejsce w starożytnym Rzymie, pozostające poza tzw. murami serwiańskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu. Obszar o powierzchni ok. 25 ha w czasach królewskich poświęcony był Marsowi. Według tradycji Pole Marsowe należało do Tarkwiniusza Pysznego, ostatniego króla Rzymu. Po wygnaniu z Rzymu król usiłował przez posłów pertraktować w sprawie zwrotu nieruchomości, a w tajemnicy knuł spisek w celu przywrócenia władzy w mieście. Po wykryciu tych knowań posłowie zostali wydaleni z miasta a owe nieruchomości uznane za własność państwa i poświęcone Marsowi.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Gajusz Oktawiusz

Małżeństwa i dzieci