|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Biel i czerwień - barwy polskiej flagi - wywodzą się od barw, jakie od stuleci wiązano z Polską. Pochodzą od sięgającego średniowiecza herbu Polski - czyli białego orła, umieszczonego na czerwonej tarczy. 2 maja obchodzi... 3 maja 1791 roku Sejm Czteroletni, nazywany też Wielkim uchwalił pierwszą w Europie, a drugą w świecie - po amerykańskiej z 1787 r. - konstytucję. Najważniejszym zadaniem Sejmu było uporządkowanie spraw ustrojowych Rzeczyposp... 220 lat temu - 3 maja 1791 r. - Sejm Czteroletni po burzliwej debacie przyjął przez aklamację ustawę rządową, która przeszła do historii jako Konstytucja 3 Maja. Była ona drugą na świecie i pierwszą w Europie ustawą regulującą organizację w... Komitet Organizacyjny ma zaszczyt zaprosić Państwa do wzięcia udziału w VII edycji Konferencji Naukowej Studentów. Konferencja obywać się będzie na Politechnice Wrocławskiej, 18-20.05.2009r.,a jej współorganizatorem, oprócz Poltechniki Wrocławskie... W dniach od 18-ego do 20-ego maja w Politechnice Wrocławskiej odbyła się VII edycja KNS, czyli Konferencji naukowej Studentów.
Blisko 80 referatów zostało zaprezentowanych przez ok. 160-ciu studentów. Młodzi naukowcy są w większości studentami Politechniki W...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Gejza IICzy wiesz że...? Tropie – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Gródek nad Dunajcem. Na początku XX wieku do wsi przyłączono miejscowość Wiatrowice oraz Habalina. Od południa wieś graniczy przez Dunajec z Witowicami Dolnymi, a od zachodu z Wytrzyszczką. Mścisław Fiodor Harald, zwany również Wielkim (ur. ok. poł. lutego 1076, zm. 15 kwietnia 1132) – książę kijowski (1125-1132) z dynastii Rurykowiczów. Gejza II z rodu Arpadów (ur. ok. 1130, zm. 3 maja 1161 lub 1162) – król węgierski od 1141, prowadził walki z Czechami, księstwem halickim (łac. rex Galiciae et Lodomeriae) i Bizancjum. Był synem króla Beli II Ślepego i serbskiej księżniczki Heleny. Przyczynił się m.in. do osiedlenia na Węgrzech kolonistów z Saksonii. Podobnie było na dzisiejszych ziemiach polskich i słowackich, m.in. na Spiszu i Sądecczyźnie, gdzie w celu zwiększenia tempa kolonizacji, królowie Gejza II oraz Andrzej II zaczęli sprowadzać osadników, głównie z Saksonii. Król rozwijał przemysł górniczy i hutniczy, wydobywane było m.in. złoto, powstały tzw. miasta bańskie. W 1150, jak podaje Litopis hipacki, król węgierski Gejza II "przeszedł góry i wziął gród Sanok ..." . W roku 1158 obdarzył dotacjami kościół w Tropiu pw. św. Emmerama. Emmeram, Emmeran, Imbram — imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów heima - "ojczyzna, miejsce zamieszkania" i hraban - "kruk". W Polsce znane już w średniowieczu i zapisywane m.in. w formach Himram, Himbram, Imram, Imran, Imbram, Imbran, Ibram. Patronem tego imienia jest św. Emmeram z Poitiers, zm. w Bawarii.
Ruś Halicko-Wołyńska lub Ruś Halicko-Włodzimierska (ukr. Галицько-Волинське князівство, łac. Regnum Galiciae et Lodomeriae) – jedna z dzielnic powstałych w wyniku rozpadu Rusi Kijowskiej, z ośrodkami w Haliczu i Włodzimierzu Wołyńskim. Miasta wchodzące w skład księstwa: Chełm, Przemyśl, Zwenigród, Bełz i Lwów. W 1146 roku poślubił Eufrozynę, córkę księcia ruskiego Mścisława I Haralda. Z tego małżeństwa pochodzili:
Czy wiesz że...? beta Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").
Sanok – (Królewskie Wolne Miasto Sanok; węg. Sánók, niem. Saanig, ukr. Сянік, łac. Sanocum, jidysz Sonik, heb. סנוק lub סאנוק), miasto powiatowe w województwie podkarpackim. Położone w dolinie Sanu, na terenie Kotliny Sanockiej, u podnóża Gór Słonnych i Pogórza Bukowskiego w Euroregionie Karpackim. Miasto liczy ok. 40 tys. mieszkańców i ma powierzchnię 38,15 km² (2005).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
