Generałowie i admirałowie II Rzeczypospolitej – generałowie i admirałowie Wojska Polskiego II RP:

1. Polacy, którzy zostali awansowani do stopni generalskich w Armii Imperium Rosyjskiego i Cesarskiej i Królewskiej Armii, i zostali przyjęci do Wojska Polskiego w tych stopniach;
2. Polacy, oficerowie armii państw zaborczych awansowani w WP do stopni generalskich;
3. Polacy, oficerowie polskich formacji wojskowych formowanych i walczących u boku ententy (Korpusy Polskie w Rosji, Armia Polska we Francji) i państw centralnych (Legiony Polskie, Polski Korpus Posiłkowy, Polska Siła Zbrojna);
4. cudzoziemcy, generałowie i oficerowie, pełniący służbę w polskich formacjach wojskowych, przyjęci do służby stałej lub kontraktowej w WP;
5. oficerowie formacji, o których mowa w pkt. 3, awansowani przez polskie organizacje polityczne (Rada Regencyjna w Warszawie, Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej w Lublinie, Naczelna Rada Ludowa w Poznaniu);
6. generałowie i oficerowie mianowani przez Naczelnika Państwa w latach 1918-1922;
7. generałowie i oficerowie awansowani przez Prezydenta RP w kraju (1923-1939) i na uchodźstwie (1939-1990);
8. generałowie i oficerowie awansowani przez Radę Trzech w latach 1956-1972);

Do przedstawionej wyżej grupy nie zaliczono generałów awansowanych przez samozwańczego Prezydnta RP na Wychodźstwie Juliusza Nowina-Sokolnickiego oraz generałów i oficerów II RP awansowanych po 1989 roku, w tym generałów i oficerów awansowanych 5 października 2007 przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.

Generałowie WP według starszeństwa: Układ wykazu: liczba porządkowa, nazwisko i imię, data awansu, data starszeństwa, lokata, grupa (pochodzenie), gdzie:

Inne skróty użyte w tekście:

27 marca 1919 Minister Spraw Wojskowych ustalił nomenklaturę tytułów oficerskich”:
dla generałów:

dla oficerów sztabowych:

dla oficerów młodszych:

28 października 1924 Minister Spraw Wojskowych zatwierdził marsz według kompozycji Henryka Melcer-Szczawińskiego, jako „Marsz dla generałów”.

Marszałkowie Polski

Minister Spraw Wojskowych, gen. por. Józef Leśniewski w dniu 19 marca 1920 wydał rozkaz L. 1088 o treści: „Ogólna Komisja Weryfikacyjna powołana do życia Dekretem Wodza Naczelnego z dnia 18 lutego 1920 r. w myśl Ustawy Sejmowej z dnia 21 sierpnia 1919 r. o ustaleniu starszeństwa i nadaniu stopni oficerskich w Wojsku Polskim uchwaliła w dniu 26 lutego 1920 r. na pierwszem konstytuującym posiedzeniu jednogłośnie przez powstanie, w dowód czci i hołdu dla Wodza naczelnego zwrócić się do Niego z prośbą o przyjęcie Najwyższej Godności Wojskowej, – stopnia Pierwszego Marszałka Polski. Wódz Naczelny stopień Pierwszego Marszałka Polski przyjął.”

Dekret L. 2093
Stopień Pierwszego Marszałka Polski przyjmuję i zatwierdzam.
Warszawa, dnia 19 marca 1920 r.
Wódz Naczelny (-) J. Piłsudski Pierwszy Marszałek Polski
Minister Spraw Wojskowych (-) J. Leśniewski generał porucznik

W piątek 13 kwietnia 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, gen. Kazimierza Sosnkowskiego i uchwały Rady Ministrów nadał tytuł marszałka Polski Ferdynandowi Fochowi.

W środę 2 maja 1923 o godz. 7.25 na dworcu kolejowym w Dziedzicach gen. Kazimierz Sosnkowski w imieniu Rady Ministrów przywitał marszałka Ferdynanda Focha przemówieniem „(…) Przy pierwszym kroku Pańskim w Polsce Panie marszałku Foch, Marszałku Francji i Marszałku Anglii, mam honor wręczyć Ci dekret mianowania Pana Marszałkiem Polski, a jako widoczny symbol tej godności buławę Marszałkowską, którą Prezydent Rzeczypospolitej polecił mi doręczyć w jego imieniu” po czym wręczył dekret i buławę. Następnego dnia na placu Saskim w Warszawie Marszałek Foch wziął udział w uroczystym odsłonięciu pomnika księcia Józefa Poniatowskiego.

10 listopada 1936 Prezydent RP Ignacy Mościcki „w uznaniu odniesionych zwycięstw przy zdobywaniu Niepodległości i wielkich zasług, jakie dla Narodu i Państwa położył Generalny Inspektor Sił Zbrojnych, jako też dając wyraz powszechnym pragnieniom Narodu i Wojska mianował generała broni Edwarda Śmigłego-Rydza Marszałkiem Polski” oraz nadał mu Order Orła Białego, jako „pierwszemu współpracownikowi i najwierniejszemu żołnierzowi JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO za zwycięstwa i wybitne zasługi, położone w walce o Niepodległość, w pracach nad organizacją i wyszkoleniem Wojska oraz nad ugruntowaniem bytu państwowego Rzeczypospolitej”.

Generałowie broni

Rzeczywiści generałowie broni

Tytularni generałowie broni