|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Transport wpływa na klimat, a eksperci twierdzą, że sytuacja będzie się pogarszać. Dane pokazują, że dziesięć lat temu transport odpowiadał za około 10% całego ocieplenia antropogenicznego netto, na szczycie listy znalazł się dwutl... Międzynarodowy zespół naukowców pracujący pod kierunkiem Instytutu Nauk Morskich im. Leibniza (IFM-GEOMAR) w Niemczech odkrył, że oddziaływanie zmian klimatycznych jest silnie wspomagane przez wysoce złożone interakcje zachodzące w ekosyste... Temperatura w Europie Środkowej w przyszłych dekadach będzie rosnąć szybciej niż w większości innych części świata. W Polsce zaś w XXI wieku klimat będzie się ocieplać dwa razy szybciej niż w drugiej połowie XX wieku - wynika z badań w ramac... Naukowcy, których prace finansowane są ze środków unijnych, opublikowali raport, w którym szacują wpływ emisji z pojazdów drogowych, powietrznych i wodnych na atmosferę ziemską. Raport przygotowano w ramach projektu QUANTIFY (Ilościowe określanie wpływu globalnych... W dniach 13-15 stycznia 2011 r. w Marsylii. Francja, odbędą się warsztaty nt. immunologii i metabolizmu.
Wydarzenie będzie czwartym z serii spotkań poświęconych pojawiającym się wspólnym płaszczyznom między immunologią a innymi dyscyplinami. Ta edycja ma n...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Geografia FrancjiTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Jodła (Abies Miller 1756) – rodzaj zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych obejmujący blisko 50 gatunków, które występują na półkuli północnej. Era mezozoiczna, mezozoik – era która rozpoczęła się od wielkiego wymierania pod koniec permu, a skończyła zagładą wielkich gadów, pod koniec kredy (patrz tabelka), znanego jako wymieranie kredowe. Era mezozoiczna trwała dwa razy krócej niż paleozoiczna, bo tylko 170 milionów lat. Dzieli się ją na trzy okresy: trias, jurę i kredę.
Francja jest państwem leżącym w Europie Zachodniej, które od zachodu oblewają wody Oceanu Atlantyckiego, od północy należące do owego oceanu wody Kanału La Manche. Od południa, a dokładniej od południowego wschodu granicę kraju stanowi Morze Śródziemne. Od południa kraj graniczy z obszarem Półwyspu Iberyjskiego. Od wschodniej części Francja sąsiaduje ze zwartą częścią kontynentu europejskiego. Francja jest trzecim (po Rosji i Ukrainie) co do wielkości krajem Europy. Rzeźba, klimat i krajobraz tego dużego kraju jest zróżnicowany. Francja ma za sobą trwającą ponad tysiąc lat historię, a obecnie kraj ten należy do najlepiej rozwiniętych państwa świata. Zatoka – część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd, ograniczona często od wód otwartych przylądkami lub małymi wyspami, przy czym rozmiary i kształt tego akwenu nie mają większego znaczenia.
Wybrzeże - wąski pas po obu stronach linii brzegowej, zarówno od strony lądu, jak i strony morza, na który ma wpływ rzeźbotwórcza działalność mórz i oceanów (m.in. fal morskich, pływów, prądów przybrzeżnych). Powierzchnia, skrajne punkty i granicePowierzchniaSkrajne punktyGraniceFrancja graniczy z następującymi państwami: Prowansja (fr. Provence, prow. Provença lub Prouvènço) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, nad Morzem Śródziemnym, na wschód od dolnego biegu Rodanu. Nazwa wzięta od prowincji rzymskiej Galia Zaalpejska, którą Rzymianie nazywali także Provincia Nostra – „Nasza Prowincja".
Jeleń – zwyczajowa nazwa kilku rodzajów zwierząt z rodziny jeleniowatych. Mianem tym określa się gatunki należące do rodzajów: Cervus, Blastocerus, Ozotoceros, Odocoileus i inne. W Polsce mianem tym określa się jelenia szlachetnego. Linia brzegowa: 3427 km (2 783 km bez wysp) Ukształtowanie poziomeFrancja posiada dwa wybrzeża, pierwszym jest wybrzeże Oceanu Atlantyckiego, które stawi 67% ogólne długości brzegu morskiego, a drugim jest wybrzeże Morza Śródziemnego. Wybrzeże to, zwane też Lazurowym wybrzeżem stanowi 23% brzegu morskiego Francji. 10% stawi brzeg morski wysp, główny tu udział ma największa wyspa Francji – Korsyka, usytuowana na Morzu Śródziemnym, którą od stałego lądu Europy dzieli Morze Liguryjskie. Wyżyna – obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 m. Z obszarów wyżyn wyłączane są bowiem obszary o szczególnie urozmaiconej rzeźbie i wysokościach względnych przekraczających 300 m stosunku do najbliższych den dolinnych, czyli góry. Różnice w wysokościach względnych w obrębie wyżyny są więc stosunkowo małe. W Polsce i innych krajach często przyjmuje się za dolną granicę wyżyn poziomicę 200 m n.p.m. Na mapie hipsometrycznej niższe wyżyny wyróżnione są barwami żółtymi, podobnie jak i najniższe partie gór, np. pogórza, natomiast najwyższe wyżyny - jasnymi odcieniami koloru brązowego. Nad wyżynami, powyżej 500 m n.p.m. rozciągają się góry niskie. Wyjątkiem w skali światowej jest Wyżyna Tybetańska, która znajduje się na wysokości około 4500 m n.p.m. zalicza się ja do wyżyn a nie do gór ponieważ jest płaska spełniony jest warunek deniwelacji (różnicy między dwoma wzniesieniami ) mniejszy niż 300 metrów.
Masyw Centralny (fr. Massif Central) – wyżynno-górska kraina w środkowej i południowej Francji, zajmująca powierzchnię około 85 tys. km². Wznosi się średnio 400-700 m n.p.m., a najwyższym szczytem jest położony w północnej części Puy de Sancy (1885 m n.p.m.), będący częścią krawędzi krateru wulkanu Mont Dore. Doliny rzek (m.in. Loary, Allier, Dordogne, Lot i Tarn) rozdzielają go na odrębne płaskowyże i grupy górskie. Najciekawsza z nich to położone w południowej części Sewenny. Wybrzeże atlantyckie ma dobrze rozwiniętą linię brzegową. Jego południowa część, nad Zatoką Biskajską jest wyrównana, praktycznie pozbawiona półwyspów i zatok. Około 50 km na północ od 45°N. Linia brzegowa ulega nagłym zmianom. Zmianę rozpoczyna, głęboka i wąska zatoka Gironde, która jest przedłużonym ujściem południowej rzeki Francji – Garonny. Dalej na północ linia brzegowa odbijając lekko na zachód jest urozmaicona, gdzie składają się na nią zatoki i półwyspu, oraz liczne wyspy przybrzeżne. Brzeg morski kierując się dalej na północ i na zachód układa się w charakterystyczny róg Francji. Na zachodnim krańcu kraju leży największy półwysep – Półwysep Bretoński o powierzchni 24 tysięcy km². Następnie brzeg morski kieruje się na wschód, gdzie linia brzegowa wciąż jest urozmaicona (półwyspy i przybrzeżne wyspy). Następnie na wysokości Paryża znajduje się wysunięty w kierunku północnym drugi co do wielkości półwysep Cotentin o powierzchni 2 tysięcy km². Za nim linia brzegowa kierując się na północny wschód, jest nieco mniej urozmaicona, a normandzkie wybrzeże i dalej wybrzeże Pikardii tworzą wyrównane odcinki oddzielone niewielkimi i wąskimi zatokami będącymi przedłużeniem ujść rzek: Sekwany i Sommy. W pobliżu granicy z Belgią wybrzeże jest mało urozmaicone, wręcz wyrównane. Luksemburg, Wielkie Księstwo Luksemburga (Lëtzebuerg) to państwo położone w Europie Zachodniej. Graniczy z Francją od południa, Niemcami od wschodu i z Belgią od zachodu i północy. Państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz NATO.
Gleby bielicowe – ubogie gleby z klasy gleb bielicoziemnych, wytworzone na piaskach, zawierające w profilu poziomy diagnostyczne albic i spodic, o budowie profilu Ol-Of-Oh-AEes-Bh-Bfe-C. Linia brzegowa Morza Śródziemnego nie jest tak urozmaicona jak linia brzegowa Atlantyku i wchodzącego w jego skład Kanału La Manche. Ciągnąca się od Hiszpanii Zatoka Lwia jest ma wyrównaną postać. Kierując się na zachód brzeg morski, mniej więcej od ujścia Rodanu jest nieco bardziej urozmaicony. Do granicy z Włochami linię brzegową urozmaicana serią niewielkich, skalistych półwyspów wysuniętych w głąb morza na zaledwie kilka kilometrów. Masyw górski (ang., fr. massif, niem. massiv; od łac. massa – "bryła") – zwarty górotwór, zbudowany zwykle ze skał pochodzenia magmowego lub metamorficznego podobnego typu, występujący samodzielnie lub jako część większego łańcucha górskiego; również wyraźnie wydzielona (np. szerokimi przełęczami) część grzbietu górskiego.
1. Roślinność - w ścisłym znaczeniu jest to ogół zbiorowisk roślinnych na określonym obszarze, np. roślinność Pojezierza Lubuskiego. Badaniem roślinności zajmuje się fitosocjologia. Budowa brzegu morskiego jest różnorodna. Południowa część wybrzeża Atlantyckiego jest generalnie płaska, w niektórych miejscach, a zwłaszcza w rejonie miasta Arcachon (okolice Bordeaux) nacechowana wydmami. Wybrzeże Bretanii jest klifowe z pionowymi ścianami dochodzącymi do 100 m. Wybrzeża normandzkie są niskie i piaszczyste. Wybrzeże śródziemnomorskie jest na ogół niskie, poza skalistymi odcinkami w rejonie Agde i Séte. W rejonach ujść rzecznych wybrzeże jest podmokłe. Wschodnia część wybrzeża jest zbudowana z twardych i odpornych skał. Występują tam formy zbliżone do riasowych i klifowych. W obniżeniach Lazurowego Wybrzeża występują plaże, co sprzyja turystyce. Ardeny (Las Ardeński, fr. Ardennes) - silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii (rozciągają się również na Luksemburg i Francję). Ich średnia wysokość to około 400-500 metrów, a najwyższym szczytem jest Signal de Botrange 692 m n.p.m. (najwyższy szczyt Belgii). Od północy i zachodu góry opływa Moza. Ardeny są najrzadziej zaludnioną częścią Belgii. Należą do hercyńskiej strefy fałdowań Europy. Zbudowane z utworów paleozoicznych, wśród których przeważają piaskowcowo-ilasto-węglanowe osady dewonu. Obszar Ardenów był silnie deformowany w czasie ruchów kaledońskich i hercyńskich.
Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza. Wokół wybrzeża Francji ciągną się setki przybrzeżnych wysp. Najwięcej wysp posiada atlantyckie wybrzeże, łańcuchy licznych wysp ciągną się od zatoki Gironde do północnej część półwyspu Cotentin. Największą jest Oléron (powierzchnia 175 km²). Nad śródziemnomorskimi brzegami wysp jest zdecydowanie mniej. Nie ma ich wzdłuż Zatoki Lwiej. Nieliczne przybrzeżne wyspy występują mniej więcej od ujścia Rodanu do okolic Cannes. Największa wyspa Korsyka o powierzchni 8680 km², znajduje się 150 km na południowy wschód od brzegów Lazurowego wybrzeża. Jezioro Genewskie (Jezioro Lemańskie, Lac Léman, Lac de Geneve, Genfersee) – jezioro w Szwajcarii i Francji, położone w obniżeniu tektonicznym między Alpami i Jurą. Największe w Alpach i Europie Zachodniej.
Kanał La Manche (od fr. La Manche – rękaw; po angielsku jego nazwa brzmi English Channel czyli Kanał Angielski) – kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od kontynentalnej części Europy. Po stronie kontynentalnej położona jest Francja. Poprzez Cieśninę Kaletańską łączy Morze Północne z otwartymi wodami Oceanu Atlantyckiego. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Francja metropolitarna (fr. la France métropolitaine albo la Métropole) to określenie dotyczące francuskich terytoriów w Europie, włączając Korsykę. Przeciwnym określeniem jest Francja zamorska, która zawiera departamenty, terytoria i zbiorowości zamorskie. We Francji zamorskiej mieszkaniec la Métropole jest zwykle nazywany métro bądź métropolitain.
Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.
Oliwka (Olea L.) – rodzaj drzew należący do rodziny oliwkowatych. Zalicza się do niego około 35 gatunków drzew rosnących w strefie ciepłej umiarkowanej i strefie tropikalnej południowej Europy, Afryki i południowej Azji.
Półwysep Contentin (także Costentin, Półwysep Normandzki; fr. Péninsule du Contentin) – półwysep w północno-zachodniej Francji, nad kanałem La Manche. Ze wschodu oblewają go wody zatoki de Saie (Sekwany), a z zachodu – zatoki Saint-Malo. Jest to część obszaru historycznej Normandii. Obecnie zajmuje północną część departamentu Manche.
Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
Hercynidy - góry powstałe w czasie orogenezy hercyńskiej (waryscyjskiej), na skutek kolizji paleozoicznych kontynentów Laurosji i Gondwany. Tworzyły one masywne pasmo górskie w centrum superkontynentu Pangei.
Reńskie Góry Łupkowe (niem. Rheinisches Schiefergebirge) – pasmo niewysokich gór w zachodniej części Niemiec nad środkowym Renem oraz na terenie Luksemburga, Belgii i Francji. W skład Reńskich Gór Łupkowych wchodzą pasma górskie Taunus, Westerwald, Hunsrück, Eifel oraz Ardeny, a także Sauerland. Najwyższy szczyt to Großer Feldberg o wysokości 878,5 m n.p.m. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |