|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Działania zmierzające do przywrócenia funkcji przyrodniczych prowadzone są w dolinie rzeki Biała Tarnowska (woj. małopolskie). Planowane jest odnowienie populacji łososia i innych zwierząt oraz przywrócenie lasów łęgowych w zasięgu wód powodziowych. Proje... 12 mln zł zostanie w najbliższych latach wydane na ochronę żubra w trzech puszczach w północno-wschodniej Polsce: Białowieskiej, Boreckiej i Knyszyńskiej. Projekt jest dofinansowany z UE z programu Infrastruktura i Środowisko. Pieniądze będą m.in. prze... Kilkudziesięciu archeologów z całego świata zajmujących się pradziejami ludów mieszkających wzdłuż Nilu, będzie obradować na sympozjum "Origin and Early Development of Food Producing Cultures in Northeastern Africa - 30 years later" ("P... 12 sierpnia w wieku 92 lat zmarł w Warszawie Borys Malkin – antropolog, podróżnik, pasjonat kultur indiańskich. W latach 1957-1994 prowadził badania terenowe wśród tubylczych ludów Ameryki Południowej. Przebadał ponad 40 grup tubylczych zamieszkuj... Transport wpływa na klimat, a eksperci twierdzą, że sytuacja będzie się pogarszać. Dane pokazują, że dziesięć lat temu transport odpowiadał za około 10% całego ocieplenia antropogenicznego netto, na szczycie listy znalazł się dwutl...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Geografia Gujany FrancuskiejTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Zatoka – część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd, ograniczona często od wód otwartych przylądkami lub małymi wyspami, przy czym rozmiary i kształt tego akwenu nie mają większego znaczenia. Wyżyna – obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 m. Z obszarów wyżyn wyłączane są bowiem obszary o szczególnie urozmaiconej rzeźbie i wysokościach względnych przekraczających 300 m stosunku do najbliższych den dolinnych, czyli góry. Różnice w wysokościach względnych w obrębie wyżyny są więc stosunkowo małe. W Polsce i innych krajach często przyjmuje się za dolną granicę wyżyn poziomicę 200 m n.p.m. Na mapie hipsometrycznej niższe wyżyny wyróżnione są barwami żółtymi, podobnie jak i najniższe partie gór, np. pogórza, natomiast najwyższe wyżyny - jasnymi odcieniami koloru brązowego. Nad wyżynami, powyżej 500 m n.p.m. rozciągają się góry niskie. Wyjątkiem w skali światowej jest Wyżyna Tybetańska, która znajduje się na wysokości około 4500 m n.p.m. zalicza się ja do wyżyn a nie do gór ponieważ jest płaska spełniony jest warunek deniwelacji (różnicy między dwoma wzniesieniami ) mniejszy niż 300 metrów. 
 Gujana Francuska jest departamentem zamorskim Francji, leżącym w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim i charakteryzującym się nizinnym krajobrazem. Na terytorium departamentu panuje równikowy klimat, a charakterystyczną roślinnością są wilgotne lasy równikowe. Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkulach południowej oraz północnej i zachodniej. Od wschodu graniczy z Oceanem Atlantyckim, a od zachodu z Oceanem Spokojnym. Powierzchnia Ameryki Południowej wynosi 17,8 mln km². Od północy, przez Przesmyk Panamski, graniczy z Ameryką Północną. Oba te kontynenty nazywane są też przez Europejczyków Nowym Światem.
Tapiry, tapirowate (Tapiridae) - rodzina ssaków nieparzystokopytnych posiadających krótką trąbę, która powstała z przekształconego nosa i wargi górnej, oraz bardzo krótki ogon. Na kończynie tylnej posiadają trzy, a na przedniej cztery palce, każdy zakończony kopytem. Ciało okryte jest aksamitną sierścią. Tapiry żyją w podmokłych, bagnistych lasach tropikalnych. Są dobrymi pływakami. Mimo pewnego podobieństwa do świni tapir należy do tej samej grupy ssaków, co nosorożec i koń. Powierzchnia i granicePowierzchnia – 91 000 km² Skrajne punkty: północny 5°46'N, południowy 2°06'N, zachodni 54°33'W, wschodni 51°37'W. Rozciągłość południkowa wynosi 400 km, a równoleżnikowa 330 km. Gujana Francuska graniczy z następującymi państwami: Linia brzegowa – 378 km Maroni (fran. Maroni, hol. Marowijne, kreol. Marwina-liba) – rzeka na granicy Gujany Francuskiej i Surinamu, stanowiąca ich naturalną granicę, o długości 680 km. Źródła w górach Serra Tumucumaque (Gujana Francuska) na Wyżynie Gujańskiej. Przepływa przez obszar gęstych tropikalnych lasów deszczowych i uchodzi do Oceanu Atlantyckiego. Ze względu na występowanie licznych progów i wodospadów, zdatna do żeglugi tylko w dolnym biegu rzeki, na odcinku 80 km.
Mahoń - drewno otrzymywane z różnych gatunków i rodzajów drzew. Mahoń amerykański pozyskuje się z mahoniowca (Swietenia), natomiast mahoń afrykański (tzw. zamahoń) z grusz afrykańskich (Mimusops). Budowa geologiczna i rzeźbaGujana Francuska leży na obszarze płyty południowoamerykańskiej i wschodzi w skład tarczy gujańskiej. Jej nadbrzeżne tereny obejmują obszar morskich osadów, będących elementem brzeżnego zapadliska. Północną część kraju zajmuje nizina nadbrzeżna, która jest częścią Niziny Gujańskiej. Obszar ten zbudowany jest z osadów morskich i rzecznych. Tereny te są wybitnie nizinne do 100 m n.p.m. i w obrębie ujść rzek silnie zabagnione. Środkowa część Gujany lekko się podnosi na wysokości 150-300 m n.p.m. zaś jej południowa część zajmują północno-wschodnie skłony Wyżyny Gujańskiej. Ta cześć jest wyżynna, w południowej części kraju najwyższe wzniesienie ma 851 m n.p.m. – Bellevue de I'Inini. Na samym południu ciągnie się pasmo niskich gór – Serra de Tumucumaque, wysokich na ponad 900 m n.p.m. Najwyższe wzniesienia tych gór leżą poza granicami Gujany Francuskiej. Puchowiec (Ceiba P. Miller) – rodzaj roślin tropikalnych z rodziny ślazowatych i podrodziny wełniakowych, obejmujący 48 gatunków. Gatunkiem typowym jest C. pentandra (Linnaeus) J. Gaertner.
Ocean Atlantycki (Atlantyk) – drugi pod względem wielkości ocean na Ziemi pokrywający około jednej piątej jej powierzchni. Nazwa wywodzi się z mitologii greckiej i oznacza "Morze Atlasa". Linia brzegowa jest wyrównana, praktycznie pozbawiona wszelkich zatok i półwyspów. Linię brzegową urozmaica jedynie na samym wschodnie estuarium rzeki Oyapock. Gujana Francuska poosiada kilkanaście niewielkich przybrzeżnych wysepek, przeważnie niskich do 30 m n.p.m.: archipelag Îles du Salut i Ilet la Mère. Wybrzeże jest niskie, przeważnie namorzynowe i zabagnione. W niektórych miejscach, szczególnie na terenach zamieszkanym, występują plaże, będące atrakcją turystyczną kraju. Bagno – obszar o utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, porośnięty przez roślinność przystosowaną do specyficznych warunków związanych z dużym nawilgoceniem. Bagna bardzo często tworzą się w zagłębieniach terenu we wszystkich strefach klimatycznych świata. Największe przestrzenie zajmują jednak na obszarach pokrytych wieczną zmarzliną (Syberia, północna Kanada) i w strefie równikowej. Poza tym tworzą się w dolinach i deltach dużych rzek, na pojezierzach, na płaskich obszarach bezodpływowych, w nieckach krasowych, w odciętych zatokach morskich i nad brzegami mórz i oceanów. W bagnach w wyniku procesów utleniania związków organicznych tworzy się torf.
Epifit (porośle, aerofit) – roślina rosnąca na innej roślinie, ale nie prowadząca pasożytniczego trybu życia. Korzysta z innego gatunku jako podpory, a odżywia się samodzielnie. Wyrasta w miejscach, gdzie gromadzi się martwa materia organiczna (np. w kącie gałęzi/pędu) lub osiedla się na pędach innych roślin, a składniki odżywcze i wodę pobiera z powietrza lub opadów. 
czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Approuague (Approuaque) – główna rzeka wschodniej części Gujany Francuskiej o długości 270 km. Ma swe źródła w pobliżu szczytu Gros Montaigne (Wyżyna Gujańska), przepływa w kierunku północno-wschodnim, uchodzi do Oceanu Atlantyckiego w pobliżu miasta Régina. Niedaleko ujścia rzeki znajduje się przylądek Pointe Béhague. Głównym dopływem rzeki jest Arataye.
Prąd Południoworównikowy – ciepły prąd morski występujący na oceanach: Atlantyckim, Spokojnym i Indyjskim na półkuli płd. w okolicach równika; płynie ze wsch. na zach.; prędkość 1-3 km/godz.; temp. wody 25-28°C; przy wschodnich krańcach Ameryki Płd., Afryki i Australii rozwidla się na pomniejsze ciepłe prądy (m.in. Brazylijski, Madagaskarski i Wschodnioaustralijski).
Nizina - wielka forma ukształtowania terenu, obszar leżący na wysokości od 0 do 300 m n.p.m.. Stanowią 1/3 procentowej powierzchni wszystkich kontynentów. Rozległe obszary nizinne noszą nazwę niżu. Na mapie hipsometrycznej oznaczone są jasno-zielonym kolorem.
Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 000 gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.
Pająki (Araneae) – najliczniejszy rząd pajęczaków, należy do niego ponad 40 tys. gatunków. Są to zwierzęta typowo lądowe, o wielkości od 0,5 mm do 12 cm ciała i do ok. 32 cm rozstawu odnóży.
Surinam (nid. Suriname, Republika Surinamu – Republiek Suriname) – państwo w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, położone nad Oceanem Atlantyckim. Do 25 listopada 1975 kolonia holenderska pod nazwą Gujana Holenderska.
Drzewa – grupa . Do drzew zalicza się niekiedy rośliny posiadające . Bardziej zawężone definicje wyłączają wieloletnie rośliny o zdrewniałych łodygach, które nie posiadają zdolności przyrostu na grubość i nie tworzą korony ze zdrewniałych rozgałęzień łodygi. Dział botaniki zajmujący się drzewami to dendrologia (gr. δένδρον – drzewo). W Polsce kilkadziesiąt tysięcy najstarszych i najbardziej okazałych drzew podlega ochronie prawnej jako pomniki przyrody. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
