George Martin - producent - Polski Serwis Naukowy

Sir George Henry Martin (ur. 3 stycznia 1926, w Londynie) - brytyjski producent muzyczny, kompozytor, dyrygent, muzyk i aranżer. Był producentem i aranżerem większości nagrań zespołu The Beatles; ze względu na istotny wpływ na ostateczną postać twórczości zespołu, bywa nazywany „piątym Beatlesem”. Jest ojcem producenta Gilesa Martina.

Fortepian – klawiszowy, młoteczkowy, strunowy instrument muzyczny. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (niektóre modele C2) do c5 (88 dźwięków/klawiszy).

EMI Group, wcześniej Electric and Musical Industries Ltd – firma muzyczna z siedzibą w Londynie zawierająca głównie EMI Music należące do wielkiej czwórki wytwórni płytowych oraz EMI Music Publishing.

W latach 1943-1947 George Martin służył w brytyjskim lotnictwie marynarki wojennej (Fleet Air Arm), w stopniu oficerskim. Ukończył następnie londyńską szkołę muzyczną Guildhall School of Music, po czym pracował jako muzyk - oboista.

Pracę jako producent rozpoczął w latach pięćdziesiątych w wytwórni Parlophone - oddziale EMI, zajmującym się muzyką poważną. W 1955 został dyrektorem Parlophone. Przygodę z zespołem The Beatles rozpoczął w roku 1962, po przesłuchaniu taśm odrzuconych przez Decca Records (do dziś decyzja firmy jest nazywana największą pomyłką w historii fonografii), kiedy to kierownictwo EMI wyczuło interes w rozwijającym się rynku muzyki popularnej i podpisał z zespołem kontrakt.

Parlophone - wytwórnia płytowa, założona w Niemczech, w 1896 roku, przez Carl Lindström Company (początkowo jako Parlophon). W 1923 utworzona została jej brytyjska filia Parlophone, a w 1927 wytwórnia stała się własnością Columbia Graphophone Company, późniejszej EMI.

Orkiestra – duży zespół instrumentalny liczący zazwyczaj od kilkunastu, do kilkudziesięciu, a nawet ponad stu instrumentów. W celu synchronizacji gry takiej ilości instrumentalistów w orkiestrze potrzebny jest dyrygent.

Wiele z jego pomysłów studyjnych zostało z powodzeniem wykorzystane w utworach The Beatles (orkiestracje jak te w „A Day in the Life”, „Eleanor Rigby”, „Yesterday ”), tricki (łączenie dwóch różniących się tempem i tonacją wersji „Strawberry Fields Forever”, muzyka „cyrkowa” w „Being for the Benefit of Mr. Kite!”), efekty (głos syreny policyjnego radiowozu w "I Am the Walrus") i wiele innych.

Decca – firma fonograficzna założona w Wielkiej Brytanii w 1929 roku przez Edwarda Lewisa. Po wchłonięciu kilku pomniejszych producentów stała się drugą co do wielkości po EMI brytyjską wytwórnią płytową.

Céline Marie Claudette Dion Angélil (ur. 30 marca 1968 w Charlemagne, prowincja Quebec w Kanadzie) – Kanadyjska piosenkarka, pochodzi z francuskojęzycznej prowincji Quebec. Poza śpiewaniem zajmuje się w dużej mierze działalnością charytatywną. Bierze czynny udział w wielu akcjach charytatywnych, wspiera finansowo fundacje, przeznacza na nie m.in. części dochodów ze swoich koncertów czy sprzedaży płyt. Ponadto jest przedstawicielką i prezesem kanadyjskiej fundacji Cystic Fibrosis Fundation, założyła własną fundację The Celine Dion Foundation.

W wielu utworach Beatlesów grał także na różnych instrumentach (pianino, trąbka, fortepian) oraz dyrygował orkiestrą.

Jest także autorem ścieżki muzycznej do filmu Yellow Submarine (muzyka z tego filmu jest dostępna na oryginalnej, wydanej w 1968 roku płycie Yellow Submarine (cała druga strona wydawnictwa).

Współpracował również z brytyjskim zespołem Ultravox, z którym wyprodukował w 1982 album Quartet.

Yellow Submarine – dziesiąty album zespołu The Beatles, na którym znajdują się piosenki do filmu animowanego o tym samym tytule, który został nakręcony rok wcześniej.

Philip David Charles Collins (ur. 30 stycznia 1951 w Chiswick, dzielnicy Londynu) – angielski piosenkarz, autor tekstów, perkusista i aktor; zdobywca Oscara i Nagrody Grammy. Phil Collins jest powszechnie znany jako wokalista i perkusista brytyjskiej grupy rocka progresywnego Genesis.

W 1998 roku wydał płytę In My Life zawierającą 14 piosenek The Beatles w wykonaniu różnych artystów (min. Robin Williams, Jeff Beck, Céline Dion, Billy Connolly, Sean Connery, Phil Collins)

W 1999 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

W 2006 ukazała się płyta Love zespołu The Beatles, której Martin wraz z synem Gilesem był producentem i koordynatorem.

W 1988 roku za zasługi dla przemysłu muzycznego George Martin został komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE), a w 1996 otrzymał tytuł szlachecki (rycerski) Sir.

Yesterday – piosenka napisana przez Paula McCartneya i oryginalnie wykonywana przez The Beatles. Najczęściej coverowana piosenka w historii (ponad 3000 razy). Chociaż autorem piosenki jest Paul McCartney, to oficjalnie za jej twórców uznaje się parę Lennon/McCartney.

Obój – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Powszechnie skala (zakres dźwięków muzycznych) instrumentu wynosi od b do g3, rzadziej do a3. Osiągnięcie wysokości dźwięków wyższych ( do c4) wymaga dużych umiejętności grającego. Instrument to podłużna rura, lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki (otoczonej korkiem, na którą nawija się podwójną trzcinkę) ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Stroik umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trzciny o nazwie Arundo donax – i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację, drganie. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej afrykańskiego blackwoodu (Dalbergia melanoxylon), istnieją także egzemplarze wykonane z drewna rosewood (Dalbergia nigra). Standardowa długość instrumentu wynosi ok. 60 cm. Obój charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość przenikliwym brzmieniem co predestynuje go do roli instrumentu solowego. Świetnie sprawdza się także w muzyce filmowej.

Dyskografia

A Hard Day's Night: Instrumental Versions of the Motion Picture Score (1964)

Off the Beatle Track (1964)

Help! (1965)

George Martin Instrumentally Salutes The Beatle Girls (1966)

Live and Let Die (1973)

In My Life (1998)

Produced by George Martin (2001)

The Family Way (2003)

Przypisy

↑ Sir George Martin - Biography w serwisie WME
Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].

Trąbka – Instrument dęty blaszany. Najpopularniejszy z tej grupy instrumentów, do których należą także: róg (waltornia), puzon, tuba i wiele innych. Trąbka jest instrumentem transponującym - jej najpopularniejszym strojem jest B, lecz występują także trąbki C, Es, D, F lub A. Jest to związane z tradycją pochodzącą jeszcze z czasów, w których instrumenty dęte blaszane bez systemu wentyli wydawały tylko szereg tonów naturalnych - dlatego też występowały różne odmiany instrumentu, przeznaczone do grania w różnych tonacjach (z niewielką ilością znaków przykluczowych). Trąbka w stroju B przyjęła się z powodu swego optymalnego brzmienia i wymagań technicznych stawianych instrumentaliście w kwestii zadęcia. Skala instrumentu: (zakres dźwięków) – od fis małego do c³. Oprócz najbardziej popularnych odmian trąbki używane są:

Sir Sean Connery, właśc. Thomas Sean Connery (ur. 25 sierpnia 1930 w Fountainbridge w okolicach Edynburga) – szkocki aktor, reżyser, producent filmowy, scenarzysta.